Dzień 15 marca okazał się nie tylko dniem protestów w wielu miejscach w Polsce i na świecie, ale również dniem, w którym rząd Kanady ogłosił swoją kolejną makabryczą decyzję. W tym roku wydano wyrok na co najmniej 325 tys. fok! Jest to liczba większa niż w zeszłym roku. Jedyne, co nam pozostaje, to zaostrzyć akcję protestu.
ZOBACZ:
>Anglojęzyczna strona o polowaniach na foki http://www.protectseals.org
>Strona poświęcona kampanii Fundacji Viva! http://www.ratujfoki.pl
>Film przedstawiający polowanie na foki http://www.petatv.com/tvpopup/video.asp
Kilka faktów o komercyjnym polowaniu
na foki w Kanadzie:

Polowania:
1. W roku 2003 rząd Kanady ustalił najwyższy limit odstrzału fok, jaki kiedykolwiek pojawił się w historii: w przeciągu trzech lat zaplanowano obniżenie populacji fok o prawie milion.
2. W roku 2005 zabito dla futra ponad 317 tysięcy fok, co oznacza, że od rozpoczęcia się polowań zabito już prawie milion fok. Ostatnim razem, kiedy zabito tyle fok – w latach 50 i 60 dwudziestego wieku – wybito prawie dwie trzecie całej foczej populacji.
3. Znaczną część fok obdziera się ze skóry żywcem. W 2001 roku niezależna grupa ekspertów weterynarii przeprowadziła sekcje ciał fok na miejscu polowania. W 42% przypadków orzeczono, że uszkodzenia czaszek są zbyt małe, by zagwarantować nieprzytomność zwierzęcia w trakcie zdejmowania skóry.
4. 97% fok zabitych podczas komercyjnych polowań miała mniej niż 3 miesiące, a większość z nich poniżej jednego miesiąca. Wiele foczych szczeniąt nie zjadło jeszcze „prawdziwego” posiłku ani nigdy nie miało okazji kąpać się w morzu.

Ekonomia polowania:
1. W Nowej Funlandii, gdzie mieszka ponad 90% myśliwych polujących na foki, zyski z tych polowań stanowią mniej niż jeden procent gospodarki prowincji. Mniej niż jeden procent mieszkańców Nowej Funlandii uczestniczy w polowaniach.
2. Myśliwi polujący na foki to w zasadzie komercyjni rybacy, pracujący w kilku zakładach rybołówstwa w ciągu roku. W przeciągu ostatnich siedmiu lat dochód z polowań na foki wynosił średnio pięć§ procent rocznych dochodów takich zakładów – pozostały dochód pochodził z krabów, krewetek i homarów.
3. Rybołówstwu Nowej Funlandii nigdy nie mogło powodzić się lepiej – dochód roczny przewyższa 150 milionów dolarów.

1. Prawie 70% Kanadyjczyków sprzeciwia się całkowicie polowaniom na foki, a jeszcze więcej sprzeciwia się niektórym jego aspektom, takim jak np. zabijanie foczych szczeniąt (Environics Research, 2005).
2. 79% społeczeństwa Wielkiej Brytanii uważa, że doroczne kanadyjskie polowanie na foki powinno zostać wstrzymane, a 73% popiera zakaz importu produktów z fok do Wielkiej Brytanii (Opinion Research Business, 2005).
3. 95% mieszkańców Holandii uważa, że kanadyjskie polowania na foki są nie do zaakceptowania, a 92% popiera zakaz handlu produktami z fok (Holenderski Instytut Badań Opinii Publicznej i Badań Rynkowych, 2005).
4. 91% społeczeństwa Niemiec i 80% społeczeństwa Francji, które wie o kanadyjskim procederze, sprzeciwia mu się (MORL 2002).
5. 79% głosujących Amerykanów sprzeciwia się polowaniom na foki w Kanadzie, a 65% nie wybierze się z tego powodu do Kanady (Penn, Schoen & Berland, 2002).
Oddźwięk w świecie polityki:
6. W roku 2004 rząd Belgii wprowadził całkowity zakaz importu produktów z fok. Włochy i Holandia ogłosiły, że postąpią podobnie.
7. W 2004 roku Rada Europy przedstawiła rezolucję, w której doradzała zakazać wszystkim podlegającym jej jednostkom handlu produktami z fok.
W lutym 2005 roku Senat Stanów Zjednoczonych ustanowił uchwałę wzywającą rząd Kanady do zaprzestania polowania.
8. W 2005 roku 153 członków brytyjskiej Izby Gmin podpisało dokument wzywający rząd Wielkiej Brytanii do zakazania importu i handlu wszystkimi produktami z fok.



















Usui ReiKi


