Stowarzyszenie Macierz

Stowarzyszenie MACIERZ powstało jako organizacja zajmująca się ochroną Praw Człowieka, ekologią, promocją zdrowego odżywiania i funkcjonowania, działalnością charytatywną w różnych dziedzinach życia.

Ilość wejść: 15444


FEDORA - Dobry Linux w Czerwonym Kapeluszu

Jeśli szukasz jakiejś odpowiedniej dystrybucji Linuksa w ramach instalowania wolnego oprogramowania spróbuj najnowszej Fedory 17 - Beefy Miracle lub testowanej Fedory 18 - dobrego Linuksa w czerwonym kapeluszu, jako że wywodzi się z amerykańskiej firmy Red Hat. Wcale nie jest taki trudny jak się czasem mniema. Ale dla chcącego nic trudnego. Artykuł zawiera historię powstania wielu kolejnych wydań Fedory. Najbardziej aktualne informacje znajdziesz pod koniec artykułu! 

FEDORA LINUX

Linux to bezpłatny, bazujący na Uniksie, system operacyjny, który można pobierać z internetu i instalować zarówno do zastosowań biznesowych jak i domowych. W dniu 31 maja 2007 roku ukazała się nowa wersja systemu Linux o nazwie FEDORA 7 wyprodukowana przez amerykańską firmę Red Hat. Do 4 czerwca 2007 roku odnotowano już 382 tysięcy pobrań Fedora z internetu, co daje średnio 7,6 pobrań na minutę. Poprzednia wersja tego doskonałego systemu operacyjnego w ciągu 4 miesięcy doczekała się 2 milionów instalacji! A przecież Fedora to zaledwie jedna z kilkudziesięciu głównych dystrybucji (odmian) Linuksa, którego kernel (jądro systemu) jest rozwijany na świecie od 1991 roku. Pulpit Fedory całkowicie zastępuje pulpit Windows, a co więcej posiada efekty graficzne np. ruchome pulpity 3D. Nowa wersja Fedory wychodzi co 6-8 miesięcy. Możesz zainstalować Fedorę na partycjach ReiserFS, JFS lub XFS.

Fedora to dystrybucja linuksa do wersji 6 znana jako Fedora Core, niekiedy nieprawidłowo określana jako Fedora Linux - nazwa następcy wolnej dystrybucji Red Hat Linux rozwijanej przez Fedora Project i finansowanej głównie przez firmę Red Hat. W czerwcu 2005 utworzono Fundację Fedora, mającą w zamierzeniu koordynować prace nad Fedorą w większym stopniu niezależnie od Red Hata. Na Fedorze pracuje wiele serwerów, np. serwer kernel.org czy Wikipedia. Nazwa dystrybucji pochodzi od rodzaju kapelusza. Celem Fedora Project jest budowa w pełni użytecznego systemu operacyjnego w oparciu o wolne oprogramowanie, wydawanego cyklicznie 2-3 razy w roku. Fedora Core powstała w wyniku wprowadzenia w roku 2003 nowej strategii działania firmy Red Hat. Celem nowej polityki było oddzielenie w pełni komercyjnej dystrybucji Linuksa, przeznaczonej dla przedsiębiorców Red Hat Enterprise Linux, od wolnodostępnej, skierowanej przede wszystkim dla użytkowników domowych (pozbawionej komercyjnego wsparcia), Fedory Core. Środowisko graficzne GNOME jest preferowane i mocniej rozwijane w projekcie Fedora niż środowisko KDE. Zwolennicy GNOME często pracują na Fedorze. Czerwony kapelusz w USA jest popularnym symbolem wolności i swobody, zatem jest idealnym symbolem dla wolnego oprogramowania.

 

FEDORA A RED HAT

Pingwin Firmy Red HatJeśli ktoś nie wie jaka jest różnica pomiędzy Fedorą a systemem Red Hat Enterprise Linux (RHEL) to niech zapamięta, że Red Hat Enterprise Linux (RHEL) jest oficjalnie wspierany przez firmę Red Hata przez okres 7 lat. Jest to lepszy wybór jeśli utrzymujesz ważne systemy produkcyjne i nie chcesz ciągle upgrade'ować SO. Ma również wiele ciekawych funkcji, które są przydatne w przypadku posiadania większej ilości serwerów. Właściwie to możesz też czasem zadzwonić do Red Hata i dostać pomoc techniczną dla RHEL, co nigdy nie będzie możliwe w przypadku dystrybucji Fedory. Fedora jest rozprowadzana za darmo, a RHEL jest płatny. Fedora zawiera też nowocześniejsze oprogramowanie i technologie niż RHEL oraz Fedora ma większą rzeszę użytkowników, którzy chętnie pomogą Ci za darmo.

Red Hat Linux, jedna z najstarszych i najpopularniejszych dystrybucji Linuksa, tworzona przez firmę Red Hat. Red Hat Linux wykorzystuje do instalacji pakiety RPM. Red Hat zaprzestał dalszego rozwoju Red Hat Linux, ostatnią wersją jest Red Hat Linux 9, na rzecz projektu Fedora Core (obecnie Fedora) i komercyjnej dystrybucji Red Hat Enterprise Linux. Dzięki swoim cechom Red Hat Linux był szeroko stosowany w zwykłych systemach odpowiedzialnych za kierowanie ruchem w sieci, w serwerach wydruków, ppp, poczty, FTP, serwerach baz danych lub stacjach roboczych, a także w najbardziej zaawansowanych zastosowaniach wieloprocesorowych, szczególnie zaś tam, gdzie wymaga się wysokiej niezawodności działania. Red Hat Linux jako system zapewniający stabilność pracy w sieci znalazł szerokie zastosowanie na rozwijającym się dynamicznie rynku internetowym. Dzięki swej znanej wieloplatformowości i bezproblemowej obsłudze licznych protokołów sieciowych jest przydatny w integrowaniu zasobów udostępnianych przez systemy operacyjne różnych producentów.

Red Hat Enterprise Linux
(RHEL) to komercyjna, przeznaczona dla rynku firm i przedsiębiorców, dystrybucja Linuksa firmy Red Hat. Jest ona kontynuacją dystrybucji Red Hat Linux. RHEL skierowany jest przede wszystkim do odbiorców komercyjnych takich jak przedsiębiorcy i firmy, dla których oferuje wsparcie i pomoc techniczną oraz aktualizacje za pomocą Red Hat Network. Od kliku lat Red Hat silnie wspiera również użytkowników indywidualnych (Red Hat Enterprise Linux Desktop i Workstation). Dystrybucja Red Hat Enterprise Linux powstała w wyniku wprowadzenia w roku 2003 nowej strategii działania firmy Red Hat. Celem nowej polityki było oddzielenie w pełni komercyjnej dystrybucji Linuksa, przeznaczonej dla przedsiębiorców Red Hat Enterprise Linux, od wolnodostępnej, skierowanej przede wszystkim dla użytkowników domowych (pozbawionej komercyjnego wsparcia), Fedory Core (obecnie Fedora). Dystrybucja Red Hat Enterprise Linux występuje w kilku wersjach.

W wersji 5, która weszła na rynek w roku 2007 mamy podział na dwie zasadnicze grupy produktów:

 * Red Hat Enterprise Linux 5 (serwery do dwóch procesorów)
 * Red Hat Enterprise Linux 5 Advanced Platform (ponad 2 procesory).

Do tego dochodzą rozwiązania przeznaczone na stacje robocze, komputery domowe i firmowe. Produkty klasy Advanced Platform zawierają w sobie: Cluster Suite i GFS. Wersja 5 to również pełna wirtualizacja serwerów.

W wersji 4 Red Hat Enterprise Linux podział produktów wyglądał następująco:

 * AS - (ang. advanced server) przeznaczona dla serwerów.
 * ES - (ang. edge server) podobna do AS, ale dla mniejszych serwerów - 2 fizyczne procesory i 16GB pamięci.
 * WS - (ang. workstation) dla komputerów produkcyjnych - do 2 procesorów.
 * Desktop - dla małych i średnich firm.
 * Academic AS/ES/WS - wersja przeznaczona dla szkół i uczelni.

Wszystkie wersje RHEL są na bieżąco aktualizowane przez Red Hat i udostępniane użytkownikom za pomocą Red Hat Network. Obecnie Red Hat wspiera wersje od 2.1 poprzez wersję 3 i 4, aż po 5. Każdy użytkownik z ważną subskrypcją wsparcia może używać jednej ze wspieranych wersji. To oznacza, że nabywając subskrypcją otrzymujemy dostęp do wszystkich wersji z gwarancją ich prawidłowego działania. Wsparcie Red Hat jest dostarczane w trzech podstawowych modelach:

 * Basic
 * Standard
 * Premium


Red Hat, Inc. (NASDAQ: RHAT) - amerykańska firma informatyczna, jedna z najbardziej znanych i najstarszych w świecie Linuksa, zaangażowana w ruch Wolnego Oprogramowania. Twórca dystrybucji Red Hat Linux i Fedora Core, założona przez Marca Ewinga w 1993 roku. W 1995 roku połączyła się z ACC Corporation, kierowaną przez Kanadyjczyka Roberta Younga, który po tym wydarzeniu kierował firmą. Red Hat ma swoją siedzibę w mieście Raleigh w amerykańskim stanie Karolina Północna.

 

HISTORIA DYSTRYBUCJI FEDORA

Foto: Instalacja Fedory 8

Fedora 8 - InstalacjaW dniu 5 listopada 2003 zainicjowany został projekt Fedora Core w wersji 1, znany jako Yarrow.

Fedora Core 2 (w skrócie FC2, nazwa kodowa - Tettnang), wydana 18 maja 2004 roku posiadała jądro Linuksa w wersji 2.6.5, środowiska graficzne GNOME 2.6 i KDE 3.2.1, a także SELinux. Ponadto w drugiej wersji XFree86 został zastąpiony na rzecz nowego X.Org. Wersja ta miała pewne problemy ze startowaniem systemu Windows zainstalowanego obok Fedory Core.

Fedora Core 3 (w skrócie FC3, nazwa kodowa - Heidelberg), została wydana 8 listopada 2004 na procesory o architekturach i386 i AMD64. Trzecia wersja Fedory zawiera w sobie między innymi wersję 2.6.9 jądra Linuksa, X.Org o numerze 6.8.1 oraz środowiska graficzne GNOME 2.8 i KDE 3.3.

Fedora Core 4 (w skrócie FC4, nazwa kodowa - Stentz), która została wydana 13 czerwca 2005 na procesory o architekturach i386, AMD64 oraz PPC. Wydanie to zawierało m.in. wersję 2.6.11 jądra Linuksa, X.Org o numerze 6.8.2 oraz środowiska graficzne GNOME 2.10 i KDE 3.4. FC4 jako jedna z pierwszych dystrybucji przeznaczonych dla szerszego grona odbiorców, zawierała GCC w wersji 4 jako domyślny kompilator.

Fedora Core 5 (w skrócie FC5, nazwa kodowa - Bordeaux), została wydana 20 marca 2006 roku. Wydanie zawierało wersję 2.6.15 jądra Linuksa, modularną wersje X.Org o numerze 7.0, GCC w wersji 4.1.0, oraz środowiska graficzne GNOME 2.14 i KDE 3.5.1. W piątej wersji FC pierwszy raz wprowadzono Mono, odpowiedzialne za obsługę platformy .NET.

Fedora Core 6 (w skrócie FC6, nazwa kodowa - Zod), została wydana 24 października 2006 roku. Wydanie zawierało wersję 2.6.18 jądra Linuksa, modularną wersje X.Org o numerze 7.1, GCC w wersji 4.1.1, oraz środowiska graficzne GNOME 2.16 i KDE 3.5.4.

Od wersji 7 nazwa dystrybucji została zmieniona z Fedora Core na Fedora.

Fedora 7 (w skrócie F7, nazwa kodowa - Moonshine), została wydana 31 maja 2007 roku. Wydanie zawiera wersję 2.6.21 jądra Linuksa, Firefox 2.0.0.3, GIMP 2.2.14, środowiska graficzne GNOME 2.18.0 i KDE 3.5.6, OpenOffice.org 2.2.0 i modularną wersję X.Org o numerze 7.2.

Fedora 8 (w skrócie F8, nazwa kodowa - Werewolf, Wilkołak), została wydana 8 listopada 2007 roku.

Wydania w Skrócie

1 Yarrow     5 listopada 2003
2 Tettnang     18 maja 2004
3 Heidelberg     8 listopada 2004
4 Stentz     13 czerwca 2005
5 Bordeaux     20 marca 2006
6 Zod         24 października 2006
7 Moonshine     31 maja 2007
8 Werewolf     8 listopada 2007
9 Sulphur     29 kwietnia 2008

10 Cambridge 2008

11 Leonidas - 6 czerwca 2009 (wiosna)

12 Constantine - 17 listopad 2009 (jesień)

 

REPOZYTORIA FEDORY

Fedora zawiera tylko Wolne Oprogramowanie, które nie budzi żadnych zastrzeżeń licencyjnych i patentowych, podczas gdy dodatkowe repozytoria, np. rpm.livna.org zawierają pakiety takie jak kodeki, które na ogół z przyczyn patentowych nie mogą być swobodnie dystrybuowane na terenie Stanów Zjednoczonych. Do wydania 6 istniały dwa oficjalne repozytoria z dodatkowym oprogramowaniem:

 * Core - oficjalne repozytorium Fedora Project
 * Extras - repozytorium zawierające oprogramowanie wspierane przez Fedora Project, ale nierozprowadzane wraz z Fedorą Core

Od wydania 7 repozytoria te zostały połączone. Pozostałe, nieoficjalne repozytoria: FreshRPMS (tworzone przez Matthiasa Saou), Dag (tworzone przez Daga Wieersa), Dries, i ATrpms (tworzone przez Axela Thimma). Nie są one kompatybilne ze sobą nawzajem i nie mogą być używane naraz, ale osobno z oficjalnymi repozytoriami.

 

F7 - LINUX FEDORA 7

Fedora 7 to dystrybucja wydana przez Red Hata (Czerwony Kapelusz), opracowana przez użytkowników z całego świata. W Linuxie Fedora 7 znaleźć można wiele nowości, m.in

Jądro 2.6.21
KDE 3.5.6
gIMP 2.2.14
MySQL 5.0.37
GCC 4.1.2
PHP 5.2.2
OpenOffice 2.2.0
xORG 7.2

Razem z Fedorą 7 zainstalujesz bezpłatnie, całkowice legalne oprogramowanie o otwartym kodzie źródłowym (licencja GNU), które zebrano w poniższych kategoriach:

 * grafika:
     o GIMP - odpowiednik Adobe Photoshop
     o F-Spot – aplikacja do zarządzania zdjęciami
     o Google Picasa – aplikacja do zarządzania i obróbki zdjęć cyfrowych
 * internet:
     o przeglądarki Firefox, Opera
     o Flash Player 9
     o gFTP – klient usługi ftp
     o Skype
     o Google Earth
     o Xchat IRC
     o Evolution – odpowiednik Outlooka (e-mail, kalendarz, książka adresowa, lista zadań)
 * oprogramowanie biurowe:
     o OpenOffice Writer – odpowiednik Microsoft Word
     o OpenOffice Calc – odpowiednik Microsoft Excel
     o Adobe Reader
     o GnuCash – program do zarządzania wyciągami z kont bankowych
     o Scribus – aplikacja DTP
 * obraz i dźwięk (wymienię najpopularniejsze):
     o VLC Media Player, Mplayer, Totem – programy do odtwarzania video/audio
     o Kino – program do edycji filmów
     o Xine – media player, czyta wiele formatów także DVDs
     o GnomeBaker, K3B – nagrywają płyty CD/DVD
     o Rhythmbox Music Player - audio player, odpowiednik Apple's iTunes, dla iPods
 * inne:
     o VMware Server – pozwoli Ci uruchomić stare Windowsy jako wirtualną maszynę na pulpicie Linuxowym, więc nie stracisz nic ze swojej dotychczasowej instalacji
     o Czcionki TrueType
     o Java
     o Pełen dostęp do partycji dyskowych Windows

 

FEDORA F8 - Jesień 2007

Pulpit F8: Kliknij obrazek aby powiekszyć!

Pulpit Fedory 8Od premiery Fedory 7 do dnia 8 listopada 2007 minęło prawie pół roku, a co za tym idzie na horyzoncie pojawiła się nowa wersja – Fedora 8. To co jest bardzo charakterystyczne dla tej dystrybucji to krótki okres jej żywotności, ma to być gwarantem regularnego dostarczania potencjalnym użytkownikom najnowszej wersji oprogramowania zawierającego się w systemie. Dużą zaletą Fedory 8 w porównaniu do Ubuntu 7.10 jest nośnik: trzeba pobrać wielki obraz ISO (3,2 GB), ale do instalacji polskiej wersji systemu nie jest konieczne aktywne połączenie z Internetem. To istotne, gdy system nie znajduje sterowników do karty sieciowej albo twój modem (ADSL, GPRS/EDGE/UMTS) nie jest wykrywany na etapie instalacji. Tutaj Fedora i openSUSE prowadzą, a Ubuntu zostaje w tyle.

Dla wszystkich zainteresowanych różnicami między Fedorą F8, a F7 podaję, że skład Fedory 8 wchodzą:
- kernel 2.6.23,
- GNOME 2.20.1,
- KDE 3.5.8,
- Xfce 4.4.1,
- OpenOffice.org 2.3,
- Eclipse 3.3.


Jeśli masz mniej niż 512 MB pamięci RAM to będziesz cierpieć. Jeśli twój dysk ma pojemność mniej niż 8 GB to w takim razie nie zaczynaj nawet instalacji Fedory 8. Jeśli korzystasz z procesora taktowanego zegarem poniżej 1,2 GHz to przygotuj się na czekanie. Fedora 8 pod tym względem nie różni się od konkurencji. Chcąc w niej naprawdę efektywnie pracować, dobrze jest mieć szybki procesor, dużo pamięci i wydajny dysk twardy. Dotyczy to szczególnie dużych środowisk graficznych pokroju GNOME i KDE. One sobie nie odmawiają: im więcej masz pod maską, tym lepiej dla Ciebie, chociaż GNOME jest dla mniejszych. Oczywiście nie musisz załamywać rąk, gdy twój sprzęt najlepsze lata ma już za sobą. Pozostaje ci Xfce - dużo lżejsze niż GNOME i KDE, a oferujące podobną wygodę pracy - albo WindowMaker. Ten ostatni idealnie sprawdzi się na najstarszych komputerach. Ci czytelnicy, którzy uważnie śledzą świat dystrybucji Linuksa, pamiętają, że system przeszedł poważny facelifting już na etapie wersji siódmej, F7. Fedora 8 to dalszy ciąg poprawek idących w dobrym kierunku. I choć dawni użytkownicy Auroksa na pierwszy rzut oka zauważą, że Fedora 8 jest do niego podobna bo polscy deweloperzy czerpali z niej pełnymi garściami, to system fajnie ewoluuje.

Ciekawostki w Fedorze 8

* Aplet Network Manager został uaktualniony do wersji 0,7 i powinien poprawnie rozpoznać sieci przewodowe i Wi-Fi.
* Zgodnie z deklaracjami deweloperów, yum powinien działać szybciej.
* CodecBuddy nie ma statusu samodzielnej aplikacji, do instalacji kodeków audio-wideo wykorzystywana jest Codeina.
* Konfiguracji firewalla dokonuje się teraz z użyciem narzędzia system-config-firewall.
* Biblioteka glibc obsługuje hasła, w którym wykorzystano algorytmy mieszające SHA256 i SHA512.

Zmian w najnowszej wersji jest bardzo wiele, w tak krótkim czasie udało programistom zrobić bardzo wiele, aby użytkownicy otrzymali w swoje ręce jeszcze lepszy i bardziej doskonały produkt. Poza aktualizacją oprogramowania jak np. OpenOffice 2.3, GNOME 2.20, Kernel 2.6.23, zaszły także inne zmiany jak np.:

 * Pulse Audio - jest to nowy domyślny serwer dźwięku, który ma wiele zalet – m.in.: dynamiczną regulację dźwięku dla poszczególnych aplikacji. Ma to być krok na przód w kwestii odtwarzania dźwięków w systemie, dając większą kontrolę użytkownikom.

 * Codec Buddy - znany także jako codeina, jest niczym innym jak menadżerem niewolnych kodeków – rozwiązanie to może być znane chociażby z dystrybucji Ubuntu. Oczywista jest sprawa, że niewolne sterowniki nie mogły zostać zainstalowane standardowo dlatego, że łamało by to prawo, licencje i nie byłoby zgodne z ideą wedle której funkcjonuje Fedora.

 * Nowy wygląd – jesteśmy już przyzwyczajeni, że co nowe wydanie, przygotowywany jest nowy wygląd – tym razem nosi on nazwę Infinity. Oprócz tego w środowisku graficznym GNOME nowym domyślnym motywem jest Nodoka.

 * Nowe graficzne narzędzie konfiguracyjne Firewalla – ma ono pozwolić użytkownikom w znacznie przystępniejszy sposób skonfigurować zasady działania zapory przeciwogniowej w systemie, dając maksimum bezpieczeństwa. Proces konfiguracji jest banalny – wszystko za sprawą czynności wykonywanych krok po kroku.

 * Rozszerzona obsługa drukarek – od teraz dodawanie nowych drukarek powinno ograniczyć się do podłączenia jej zarówno do zasilania jak i samego komputera – sterowniki powinny dodać się samoczynnie. Jeżeli system nie odnajdzie automatycznie odpowiedniego sterownika, zajmie się wyszukiwaniem najbardziej zbliżonego do danego urządzenia.

 * Iced Tea – jest to otwarta, a co najważniejsze w pełni darmowa wersja Javy, która została przygotowana przez Red Hata.

 * Usprawnienia Menadżera Sieci – został on gruntownie przepisany specjalnie dla Fedory 8, mając w ten sposób przynieść większą stabilność, elastyczność i użyteczność. Jest to z pewnością bardzo dobra podstawa do przyszłego rozwoju, dając szanse na prostsze wdrażanie nowych funkcji..

 * Lepsza obsługa laptopów. Jest to standardowe zapewnienie w każdej kolejnej wersji wszystkich wydawanych dystrybucji. Wiadomo – inne wymagania są stawiane systemowi przez komputer stacjonarny, a inne w przypadku laptopa. Dla tego ostatniego bardzo istotna jest kwestia baterii, obsługa urządzeń czy funkcji standardowo dostępnych w laptopie (jak np. multimedialne klawisze mające na celu ułatwienie dostępu do poczty, muzyki itp.)

 * Compiz - podobno jeden z głównych powodów dla których użytkownicy systemów firmy pochodzącej z Redmond, decydują się na porzucenie systemów Windows. Obsługa Compiza jest instalowana standardowo, w bardzo prosty sposób można ją uruchomić wchodząc w -> Preferencje -> Efekty Pulpitu. Bardziej wymagający użytkownicy mogą bez problemu zainstalować obsługę nowszego menadżera okien stworzonego na skutek połączenia się projektów Beryl i Compiz – Compiz Fusion.

 * Usprawnienia menadżera pakietów. Pirut zawiera zupełnie nowy edytor repozytoriów, która sprawia, że dodawanie, usuwanie, włączanie i wyłączanie repozytoriów staje się naprawdę bardzo proste. Kolejnym usprawnieniem jest zwiększenie szybkości działania yuma.

Zmian jest jednak dużo więcej, często niedostrzegalnych na pierwszy rzut oka, ale sprawiających, że system staje się coraz lepszy. Fanom Fedory nie pozostaje nic innego jak tylko zachęcić wszystkich do testowania najnowszej wersji dystrybucji Fedora 8. Fedora to dystrybucja ogólnego użytku, która  nadaje się zarówno na specjalizowany serwer jak i na desktop do domu lub firmy. We wszystkich przypadkach będzie wymagała jednak doszlifowania ustawień domyślnych według własnych preferencji i wymagań. Prowadzone są dla osób zupełnie początkujących 4-ro godzinne szkolenia pozwalające nauczyć się instalacji systemu i podstaw obsługi Fedory.


Fedora 8: Compiz Fusion
Compiz Fusion - Fedora 8Decyzja Shuttlewortha o włączeniu zamkniętego oprogramowania do dystrybucji wywołała oddźwięk na całym świecie. Mimo wielu głosów sprzeciwu, ten krok był doskonały bo teraz nawet początkujący użytkownik może w Linuksie słuchać plików MP3 bez troski o zamknięte kodeki, a jego karta graficzna firmy ATI zadziała w systemie bez problemu. Co najwyżej pojawi mu się na ekranie monit informujący, że wykorzystuje on zamknięte oprogramowanie. W Fedorze jest inaczej, jako że system rozwijany jest przez firmę mającą swą siedzibę w Stanach Zjednoczonych, deweloperzy muszą zachować rozwagę podczas dodawania do Fedory 8 nowych funkcji. Efekty widoczne są natychmiast: dwukrotne kliknięcie w plik MP3 kończy się uruchomieniem Rythmboksa pokazującego puste okienko. Dopiero z menu kontekstowego możliwe jest wybranie odtwarzacza Totem, który z kolei ładuje do pamięci Codeine wyświetlającą angielski komunikat i pozwalającą na pobranie darmowego kodeka tudzież uiszczenie opłaty za pełen pakiet bibliotek dekodujących. Dużą zaletą dystrybucji jest zintegrowany Compiz Fusion. Gdy na rynku pojawiają się nowe dystrybucje Linuksa, testuje się je pod kątem obecnego w sprzedaży sprzętu - w tym przede wszystkim kart Wi-Fi. Fedora 8 sprawuje się zaskakująco dobrze, co jest  zasługa najnowszego kernela, poprawnie rozpoznaje karty Wi-Fi, moduły Bluetooth i karty graficzne. Fedora 8 zmusza nas do pobierania paczek, wklepywania poleceń w konsoli, a zatem należy ją uznać za dystrybucję dla użytkowników bardziej zaawansowanych. Fedorę 8 poleca się przede wszystkim użytkownikom zaawansowanym, którzy kładą bardzo duży nacisk na bezpieczeństwo (zintegrowany SELinux) i prace deweloperskie (Eclipse, IcedTea w systemie).

FEDORA 8 Live CD z XFCE

Foto: F8 z pulpitem Xfce
Fedora 8 - Pulpit XfceTwórcy projektu Fedora udostępnili w dniu 14 luty 2008 nowy spin dystrybucji, zawierający najnowsza edycję systemu wraz ze środowiskiem graficznym Xfce. Fedora 8 nareszcie jest dostępna w wersji Live CD Xfce dla architektur x86 i x86_64. Oprócz niezwykle lekkiego i funkcjonalnego środowiska graficznego Xfce 4.4.2, nowy spin zawiera również wszystkie aktualizacje wydane od czasu premiery ósmej edycji dystrybucji. Wydanie to różni się od głównego spinu projektu kilkoma aplikacjami domyślnymi, w tym menedżerem plików Thunar. Także liczba wspieranych języków w tym przypadku jest największa.

 


Wady i Zalety Fedory 8

+ Dystrybuowany na płycie DVD; do instalacji nie jest wymagane połączenie z Internetem.
+ Działa nieco szybciej niż konkurencyjne Ubuntu.
+ Podczas prac nad systemem kładziony jest duży nacisk na bezpieczeństwo.
+ Dystrybucja jest wolna od oprogramowania zamkniętego.
+ Bardzo dobre rozpoznawanie sprzętu.

- Trudniejsza instalacja kodeków i sterowników niż w Ubuntu.
- (Chwilowe?) problemy z repozytoriami i aktualizacjami.
- Niezbyt estetyczne ozdobniki okien.
- Wyłączony Compiz.

Innowacyjność

Fedora jest dystrybucją innowacyjną. Na instalacyjnym DVD bardzo często lądują świeże, dopiero co wydane aplikacje. Wspomnieć można chociażby XEN 3, który zadebiutował w Fedorze długo przed innymi systemami. Takie podejście (technology preview) ma wiele zalet, ale również jedną dużą wadę — potencjalną niestabilność. Korzystanie z najnowszych technologii jest więc wskazane, ale z umiarem i ze świadomością tego, że nie są to jeszcze zwykle aplikacje gotowe na produkcyjne wdrożenie.

Bezpieczeństwo

Fedora to pierwsza dystrybucja, która w domyślnej instalacji zawarła pakiet SELinux. W dystrybucji znajdziemy również wiele innych funkcji, które zwiększają bezpieczeństwo systemu: Exec-Shield, Compile Time Buffer Checks (FORTIFY_SOURCE), ELF (Executable and Linkable Format) Data Hardening, Restricted Kernel Memory access, Stack Smash Protection, Buffer Overflow Detection i Variable Reordering.

Narzędzia dla programistów

Fedora jest idealną dystrybucją dla web-deweloperów i programistów. Znajdziemy tu właściwie wszystkie istotne narzędzia programistyczne, jakie zostały wydane dla systemu GNU/Linux. Programistów Java ucieszy zapewne obecność zintegrowanego środowiska Eclipse IDE (kompilowanego przy użyciu gcj) oraz wielu bibliotek przydatnych przy tworzeniu aplikacji internetowych. W Fedorze znajdziemy również środowisko do programowania w .NET (Mono), GCC4, edytory (X)HTML oraz wiele innych narzędzi programistycznych.

Desktop - Pulpit

Tradycyjnie w Red Hat i Fedora zawsze stawiano na GNOME jako główne środowisko graficzne. KDE pozostawało w cieniu i tak też jest do tej pory. Mimo to, dzięki dzięki wysiłkom zespołu KDE (opis instalacji KDE), środowisko to jest coraz bardziej "używalne", również w Fedorze. Podejście Fedory do alternatywnych desktopów jest nieco inny niż np. w Ubuntu, gdzie powstają oddzielne projekty poświęcone konkretnym środowiskom (Kubuntu, Xubuntu etc.). W przypadku Fedory wszystkie te środowiska dostępne są w standardowym zestawie instalacyjnym (DVD) — użytkownik po prostu wybiera sobie pulpit podczas instalacji.

Mity Związane z Fedorą

Od czasu powstania projektu, powstało wiele mitów odnośnie Fedory. Niektóre z nich starają się "wyprostować" sami użytkownicy na stronie Wiki Fedora Myths. Max Spevack udzielił również wywiadu dla Slashdota między innymi w tej właśnie sprawie.


FEDORA - IMPREZY

Dnia 15 grudnia 2007 na Politechnice Wrocławskiej odbyła się akcja Linux- reinstalacja mająca na celu popularyzację Linuksa wśród ludzi, którzy jeszcze nie mieli styczności z tym systemem. Organizatorzy pomagali w instalacji systemu oraz pokazywali jak dokonać jego konfiguracji. Na imprezie, oprócz Fedory, pojawiły się także inne dystrybucje. Jeśli chodzi o Fedorę, to można było  zapopatrzyć się w gadżety związane z dystrybucją, a zatem odbyła się nie tylko początkujących, ale też maniaków dystrybucji. Spotkanie odbyło się w budynku Zintegrowanego Centrum Studenckiego (C-13) w sali 3.02 i trwało od godziny 12 do 20-tej.

PODSTAWY OBSŁUGI FEDORY


Pulpit Fedory 8 - GnomeNa początek musisz poznać kilka podstawowych zasad, którymi rządzi się system linux. Jest on radykalnie inny od systemów MS Windows. Najlepiej jest poznać podstawowe polecenia i strukturę katalogów, a potem będzie już łatwo posługiwac się każdym linuksem, nie tylko Fedorą. W systemie Linux występują dwa rodzaje użytkowników: standardowi użytkownicy (user) oraz superużytkownik (root). W skrócie zwykli użytkownicy mają ograniczone prawa dostępu do systemu, nie mogą konfigurować programów, ani niczego instalować bo od tego jest root. Daje to od razu wysoki stopień bezpieczeństwa sytemu. Bardzo złym nawykiem ludzi przesiadających się z Windows, gdzie użytkownik nie jest w żaden sposób ograniczony w swych prawach, jest nagminne korzystanie z konta superużytkownika (root'a). Pod żadnym pozorem tego nie rób! Do pracy z systemem służą konta zwykłych użytkowników. W chwili, gdy musisz coś zainstalować lub skonfigurować, w wierszu poleceń wpisz:

su -

(kreska na końcu jest ważna), a następnie podaj hasło roota. Po takim zabiegu dostaniesz czasowo prawa superużytkownika i będzie możliwa instalacja bądź konfiguracja. Po więcej informacji odsyłam na strony podręcznika systemowego wywoływanego z konsoli:

man su

Superużytkownik (root) posiada pełną kontrolę nad systemem linux. Może modyfikować wszystkie prawa dostępu do plików, może uruchomić każdy program oraz wykonać dowolną operację możliwą do wykonania w systemie. NIE WOLNO UŻYWAĆ TEGO KONTA DO CODZIENNEJ PRACY! Z konta superużytkownika powinniśmy korzystać tylko w gdy zamierzamy coś zainstalować, odinstalować lub przeknofigurować. Najlepiej logować się na konto root'a wykorzystujac polecenie su. Użytkownik root posiada UID=0 oraz GID=0. Root może być tylko jeden jednak można podnieść przywileje zwykłych użytkowników tak aby mieli zbliżoną władzę do superużytkownika. Rozwiązanie to stosuje się najczęściej w dużych systemach informatycznych gdzie jeden administrator nie daje rady efektywnie zarządzać systemem. Dużej liczbie osób wydaje się że polecnie su to akronim od super user (super użytkownik). Osoby te są jednak w błędzie, ponieważ polecenie jest skrótem od substitute user (zastąp użytkownika).

Do użytkowników systemowych zaliczmy wszelkie procesy działające w systemie. Użytkownikiem systemowym nie może być osoba fizyczna. Użytkownik systemowy (proces) musi być właścicielem odpowiednich plików oraz katalogów które są mu niezbedne do pracy, jednak musi być zachowany umiar w przywilejach procesu aby nie kolidował z bezpieczeństwem systemu.

Zwykły użytkownik jest to osoba fizyczna która wykorzystuje system do realizacji zadań nie związanych z administracją systemu. 

 

RPM

Fedora podobnie ja Red Hat pracuje na pakietach .rpm, a do ich instalowania służy menadżer RPM jako podstawowe narzędzie do zarządzania pakietami w Fedorze jak i w wielu innych dystrybucjach. Wszystkie inne programy, np. APT, SmartPM czy Yum korzystają właśnie z RPM do zarządzania pakietami. Od razu nasuwa się pytanie: po co uczyć się obsługi RPM, skoro Yum potrafi samemu rozwiązywac zależności, ściągać pakiety z Internetu i aktuliazować cały system jednym poleceniem? W RPM trzeba to przecież wszystko wykonywać ręcznie. W zrozumieniu tego problemu być może pomoże porównanie tych programów do pisania w C (yum) oraz w asemblerze (RPM). C pozwala łatwo pisać programy i szybko uzyskiwać wymierne rezultaty, ale nie daje takiej pełni możliwości jak asembler. Jak pokazuje praktyka, znajomość obsługi RPM może w podbramkowych sytuacjach uratować zadek niejednemu administratorowi.

YUM - Yellowdog Updater Modified

Yum to system zarządzania pakietami. Jest to w Fedorze podstawowe narzędzie do instalacji, deinstalacji oraz aktualizacji oprogramowania. Pozwala na zminimalizowanie problemu zależności, które jest tak widoczne podczas ręcznej instalacji plików RPM. W przypadku rozsądnego doboru repozytoriów z oprogramowaniem możliwe jest nawet całkowite wyeliminowanie wspomnianego problemu wzajemnych zależności pakietów. Jeśli dalej nie masz zielonego pojęcia czym jest yum, to możesz traktować to narzędzie jak trzymany klika lat na sterydach windowsowy aplet “Dodaj/Usuń programy” z panelu sterowania połączony z BitTorrentem, eMule, KaZaA i Direct Connectem! Oprócz konsolowej wersji programu YUM dostępne są również graficzne nakładki:

 * kyum
 * yumex

Należy pamiętać, że każdej dystrybucji należy się po prostu trochę nauczyć, jako że w każdej dystrybucji systemu linux istnieją ciekawe rozwiązania, które nie występują w innych. 

 

 FEDORA 9 SULPHUR (Siarka)

Alfa i Preview: Krótka Relacja z Narodzin

Rex Dieter wysłał na fedora-devel-announce powiadomienie o integracji nowej wersji środowiska KDE z rozwojową wersją Fedory. Integracja ma nastąpić w dniach 1-7 grudnia 2007 - użytkownicy wersji rawhide powinni się spodziewać problemów z pakietami kde-*. W przeciwieństwie do innych dystrybucji w Fedorze 9 KDE4 ma w pełni zastąpić swojego poprzednika, oznacza to prawie całkowite usunięcie KDE3 z nowej wersji dystrybucji. Zostaną tylko cztery pakiety kde {base,libs}{3,3-devel} dla zapewnienia kompatybilności ze starszymi programami. Takie "radykalne" działania z jednej strony są związane z główną misją Fedory - czyli promowaniem najnowszych technologi (pozostaje mieć nadzieję, że KDE3 trafi do jakiegoś dodatkowego repozytorium - rpmfusion?), z drugiej strony są podyktowane czysto przyziemnymi problemami - od 1 lipca 2007 biblioteka Qt3 jest pozbawiona wsparcia technicznego ze strony firmy TrollTech. Więcej informacji na temat integracji KDE4 z Fedorą można znaleźć na stronie FeatureKDE4. Ludziom zainteresowanym testowaniem nowego KDE warto polecić projekt KDE4Daily Virtual Image, który ma na celu dostarczanie najnowszych wersji binarnych programów wchodzących w skład środowiska KDE4 bez potrzeby kompilowania czegokolwiek.

Po kilku dniach zwłoki w dniu 2 luty 2008 roku została wydana wersja alpha systemu Fedora 9. W dziewiątym wydaniu systemu z pod znaku kapelusza deweloperzy pracują nad następującymi funkcjami:

 - Usprawnienia w obsłudze urządzeń Bluetooth
 - Wsparcie dla stref czasowych w aplecie zegara oraz kilka pożytecznych usprawnień
 - Połączenie słowników znajdujących się w systemie - aktualnie istnieją oddzielne słowniki dla Firefoksa, OpenOffice etc.
 - Wsparcie dla systemu plików Ext4
 - Wsparcie dla szyfrowanych systemów plików już z poziomu instalacji systemu
 - Szybkie włącznie i wyłączanie systemu X
 - Udostępnienie autentyfikacji za pomocą czytników linii papilarnych
 - Wsparcie dla FreeIPA
 - Zmiana GCC 4.1 na wersję 4.3
 - Język Haskell powinien być lepiej wspierany
 - Prowadzone są pracę nad integracją K12Linux - wsparcie dla serwera terminali oraz klientów
 - KDE 4 ma zastąpić KDE 3.5
 - Prowadzone są prace nad usprawnieniem działania NetworkManagera
 - PackageKit zostanie zintegrowany z dystrybucją
 - Wprowadzono możliwość zmiany rozmiaru partycji z poziomu instalatora
 - PreUpgrade - program, który umożliwi zaktualizowanie istniejącej instalacji bez pobierania pakietów, których wersja jest zgodna z tą w nowym systemie
 - Presto będzie domyślnie włączone - zamiast pobierać 200 MB pakietów przy upgrade, będą pobierane tylko "binarne łatki"
 - Second Stage Install Source
 - Zastąpienie teTeX przez TexLive
 - Serwer X w wersji przynajmniej 1.5
 - SysVInit jest brzydki, Upstart będzie lepszy :)
 - Będzie możliwość używania Kerberosa do zdalnej autoryzacji
 - Virtual manager będzie mógł być uruchamiany przez użytkowników innych niż administrator
 - VirtStorage - będzie możliwość tworzenia i usuwania partycji na zwirtualizowanych systemach przy użyciu libvirt

Należy zaznaczyć, że wszystkie powyżej wymienione rzeczy są tylko celami, które deweloperzy starają się osiągnąć podczas tworzenia F9 - nie wszystkie muszą zostać zrealizowane przez wydaniem nowej dystrybucji. Ze stopniem ich realizacji można się zapoznać na stronie FeatureList.

Oficjalną przeglądarką będzie przedwstępna wersja Firefoksa 3; elementy rdzenia przeglądarki odpowiadające za renderowanie stron znajdują się teraz osobno w pakiecie XULRunner. W nowej wersji będą także testowe wersje innych programów, np. OpenOffice 2.4 czy X Server 1.5. Ponadto programiści zajęli się programem instalacyjnym tak, aby możliwe było zmienianie z jego poziomu rozmiaru partycji ext2, ext3 i NTFS. Dodatkowo użytkownik będzie miał teraz możliwość już przy instalacji założyć zaszyfrowane partycje Linuksa.

Na początku tego miesiąca (luty 2008) dojdzie także do zmiany kierownictwa w projekcie Fedora: po dwóch latach prowadzenia projektu Max Spevack postanowił przekazać swoje stanowisko Paulowi Frieldsowi, który już od wielu lat współpracował przy różnych częściach projektu, a w szczególności przy dokumentacji Fedory. Frields był także członkiem pierwszej rady Fedory.

Do pobierania obrazów instalacyjnych najlepiej jest wykorzystać sieć torrent:
http://torrent.fedoraproject.org/

Fedora 9 z Obsługą Ext4

Z wywiadu z Ericiem Sandeenem w marcu 2008, członkiem projektu Fedora oraz programistą systemu plików w Red Hat, można dowiedzieć się na temat implementacji systemu plików Ext4 w dystrybucji Fedora 9. Ext4 będzie dostępny jako opcjonalny system plików, gdyż nadal występuje w fazie rozwojowej. Z wywiadu z Ericiem możemy dowiedzieć się na temat korzyści jakie niesie ze sobą zastosowanie Ext4. Nowy system plików umożliwia obsługę woluminów do 1024 petabajtów oraz defragmentację w trybie online. Fedora 9 będzie wyposażona w KDE 4.02, Gnome 2.22, Firefox 3 beta 2 oraz menadżer pakietów PackageKit. System będzie bazował na jądrze 2.6.25. Wprowadzona zostanie obsługa szyfrowania dysków, zmiana rozmiaru partycji na etapie instalacji, przyspieszeniu ulegnie uruchamianie i zamykanie X-ów do 1 sekund. Pojawią się wtyczki Presto do Yum-a, czy obsługa Flasha za pomocą swfdec. Więcej na temat zmian w Fedorze 9 można przeczytać na stronie fedoraproject.org.

Fedora 9 Sulphur Beta

W dniu 25 marca 2008 pojawiła się pierwsza wersja Beta dystrybucji Fedora 9, znanej pod nazwą kodową Sulphur. Najnowsza wersja beta funkcjonuje w oparciu o jądro 2.6.25-rc5, które obsługuje teraz większą ilość urządzeń. Autorzy ponadto poprawili szereg błędów i zaimplementowali nowy menedżer pakietów PackageKit i przeglądarkę internetową Mozilla Firefox 3 beta 5. Podobnie jak miało to miejsce w przypadku poprzednich wersji dystrybucji, także i w tej, użytkownicy mają do dyspozycji dwa środowiska graficzne - GNOME w wersji 2.22 ze specjalnym apletem zegara oraz KDE w najnowszej wersji 4.02 z przeportowanym systemem paczek, tak aby aplikacje napisane pod starsze wersje tego środowiska, działały także w miarę sprawnie z wersją 4. Pełną listę zmian znaleźć można w oficjalnym ogłoszeniu. Obrazy ISO z tą wersją dystrybucji przeznaczone pod konkretne platformy sprzętowe są dostępne do pobrania ze strony dystrybucji. Ze względu na duże zainteresowanie, polecamy skorzystanie z sieci Torrent.

Fedora 9 Preview

Zespół Fedora Project w dniu 18 kwietnia 2008 roku ogłosił wydanie nowej wersji dystrybucji Fedora 9 Preview. Jak podkreśla Jesse Keating, wydanie Preview jest praktycznie odzwierciedleniem tego jak będzie wyglądać najnowsza wersja Fedory 9 Sulphur. Aktualnie na kwiecień 2008 system jest w fazie zamrożenia, autorzy aktualizują jeszcze tłumaczenia i poprawiają zgłaszane błędy. Jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planami stabilna wersja dziewiątej wersji Fedory pojawi się na serwerach już 13-tego maja. Początkującym użytkownikom nie zaleca się eksperymentów z niestabilną wersją dystrybucji. Osoby zainteresowane sprawdzeniem możliwości nowej Fedory 9 odsyłamy do strony projektu, z której można pobrać obrazy płyt CD i DVD z środowiskiem graficznym KDE 4 i Gnome. W chwili publikacji obrazy systemu można pobrać wyłącznie za pośrednictwem sieci BitTorrent, na początku przyszłego tygodniu pojawią się one na serwerach FTP.

Fedora 9, oznaczona nazwą kodową Sulphur (Siarka), zawiera wiele udoskonaleń, w tym obsługę niezwykle szybkiego i wysoce skalowalnego systemu plików ext4 oraz FreeIPA – zintegrowane narzędzie zarządzania tożsamością i uwierzytelnianiem użytkowników. FreeIPA (identity, policy, audit) pozwala w jednym miejscu nadzorować procesy Fedora Directory Server, FreeRADIUS, MIT Kerberos, NTP, DNS i Samby, udostępniając w tym celu interfejs powłoki systemowej lub dostępnej przez przeglądarkę aplikacji WWW. Paul Frields, szef projektu Fedory w Red Hacie, powiedział, że w niedalekiej przyszłości FreeIPA zostanie wzbogacona o system zarządzania certyfikatami SSL, kontrolę dostępu dla grup i kolekcję narzędzi do audytu logów systemowych.

Wśród funkcjonalności, które mogą zainteresować użytkownika desktopowego, warto wymienić implementację GNOME'a 2.22 z nowymi modelami bezpieczeństwa, zarządzania zasilaniem i obsługi systemu plików oraz KDE 4.0.2 z całkowicie nowym pulpitem, zintegrowaną wyszukiwarką systemową i przebudowanym frameworkiem integracji ze sprzętem. Domyślną przeglądarką jest Mozilla Firefox 3 Beta 5. Wprowadzono też nowy system zarządzania pakietami – PackageKit, który jest zmodyfikowaną wersją YellowDog Updatera. Cały system możemy zainstalować na zaszyfrowanych partycjach, a w trakcie instalacji elastycznie skalować rozmiary partycji ext2, ext3 i NTFS. System bazuje na jądrze 2.6.25-rc5. Wersja Release Candidate Fedory 9 zapowiadana jest na 22 kwietnia 2008, edycja ostateczna – Gold Master – powinna się pojawić tydzień później lub ostatecznie około 13 maja. 

______________________________________________________

 

Fedora 9 Sulphur

Po długim okresie niecierpliwego wyczekiwania i wypatrywania, fani Fedory mogą wreszcie obejrzeć końcowe wyniki wielomiesięcznej pracy developerów swej ulubionej dystrybucji. Pojawiła się długo oczekiwana Fedora 9 o nazwie kodowej "Sulphur". W tej dystrybucji Linuksa znalazło się wiele nowości, w tym nowe środowisko graficzne i ułatwienia dla administratorów. Przede wszystkim Fedora 9 została domyślnie wyposażona w nowe środowisko graficzne KDE 4. Posiada ono wiele znaczących zmian, zarówno w interfejsie użytkownika, jak i w wielu podsystemach. Fedora 9 wykorzystuje kernel Linux w wersji 2.6.25, Glibc 2.8 oraz aktualne wersje GNOME i KDE. Dzięki pilotażowej wersji X serwera 1.5 przewidzianego dla X.org 7.5 jest ona nawet do tego stopnia nowoczesna, że komercyjne sterowniki AMD i Nvidii jeszcze sobie nie radzą z dostępną za darmo Fedorą 9. Ponadto Fedora 9 zawiera pierwszy, trwały i niedestrukcyjny LiveUSB. Oznacza to, że pendrive może stać się w pełni bootowalną i funkcjonalną Fedorą, którą można nosić ze sobą wszędzie i używać na każdym komputerze. Najmłodsze dziecko Projektu Fedora przynosi wiele innowacyjnych zmian. A oto niektóre z nich:

- Fedora zawiera pierwszy, trwały i niedestrukcyjny LiveUSB. Teraz pendrive może stać się w pełni bootowalną i funkcjonalną Fedorą, którą można nosić ze sobą wszędzie i używać na każdym komputerze, mającym możliwość startu z klucza USB. Trwałość oznacza, że można dowolnie zmieniać system, aktualizować go oraz zapisywać wyniki swojej pracy. Niedestrukcyjność natomiast oznacz możliwość stworzenia przenośnego systemu na każdym kluczu USB z przynajmniej jednym gigabajtem wolnego miejsca, bez potrzeby wykonywania uciążliwych backupów, reformatowania, repartycjonowania, ani innych zbędnych czynności.

- Wydanie Fedory 9 zawiera GNOME 2.22. GNOME zawiera teraz narzędzie o nazwie Cheese do tworzenia zdjęć i filmów za pomocą kamery internetowej, ulepszoną obsługę sieciowych systemów plików, nowy międzynarodowy aplet zegara, obsługę kalendarza Google'a i indywidualnych etykiet e-maili w Evolution, nową przeglądarkę zdalnego pulpitu, ulepszone funkcje dostępności i integrację z PolicyKit.

- Fedora 9 jest pierwszą znaczącą dystrybucją Linuksa zawierającą domyślnie KDE 4. Nowe KDE posiada dużo znaczących zmian zarówno w interfejsie użytkownika, jak i w wielu podsystemach. Zespół zajmujący się KDE w Fedorze, we współpracy z projektem KDE, wykonał kawał dobrej roboty, dzięki czemu użytkownicy Fedory mogą się już teraz cieszyć najnowszą technologią na swoich biurkach.

- Fedora 9 wykorzystuje domyślnie nowy PackageKit - narzędzie umożliwiające w niezwykle prosty i elastyczny sposób zarządzać oprogramowaniem w każdej dystrybucji Linuksa. Narzędzie to jest kompatybilne z wieloma istniejącymi systemami zarządzania pakietami i udostępnia łatwe w użyciu narzędzia graficzne do instalacji i aktualizacji oprogramowania. Poprzez udostępnienie jednego narzędzia zarządzającego pakietami, które współpracuje ze wszystkimi dystrybucjami Linuksa, PackageKit ułatwia życie wszystkich użytkowników Linuksa, ponieważ nie muszą już oni pamiętać poleceń lub narzędzi zależnych od dystrybucji, którą wybrali. PackageKit, nowy zestaw graficznych i konsolowych narzędzi zarządzania pakietami dla wielu dystrybucji zastąpił Piruta w tym wydaniu Fedory. Graficzny aktualizator PackageKit jest także domyślnie instalowany zamiast Pupa. Poza PackageKit, wydajność yuma została znacznie ulepszona.

- Fedora oferuje również nowy system FreeIPA (ang. "Identity, Policy, and Auditing"), który jest ciekawym rozwiązaniem dla administratorów systemów. Umożliwia on łatwe zarządzanie informacjami bezpieczeństwa, takimi jak autoryzacje dla ludzi i komputerów w dużym, zróżnicowanym środowisku. W przeszłości administratorzy musieli tworzyć swoje własne rozwiązania służące do konfiguracji usług, domen, ustawień bezpieczeństwa oraz współdziałaniu wszystkiego z domenami Microsoft Windows itd. Wszystko to oddzielnie, za pomocą różnych tekstowych narzędzi. Celem FreeIPA jest stworzenie jednego zestawu narzędzi z łatwym interfejsem WWW oraz narzędzi tekstowych, które pozwalałyby administratorowi na łatwe udostępnianie oraz uruchamianie wszystkich tych usług. Na tę chwilę zagadnienia związane z "I" (Identity) zostały ukończone i trwają prace nad zagadnieniami związanymi z "P" oraz "A" (Policy i Auditing). Jest to przykład technologii, która ma wielki potencjalny wpływ na klasę enterprise, a ludzie mogą zobaczyć to rozwiązanie w przyszłych ofertach Red Hat Enterprise Linux. FreeIPA ułatwia zarządzanie procesami audytowania, tożsamości i polityki przez dostarczanie warunkowania opartego na WWW i wierszu poleceń oraz narzędzi administracyjnych ułatwiających administrację systemem. FreeIPA łączy siłę Serwera katalogowania Fedory z FreeRADIUS, MIT Kerberosem, NTP i DNS-em, aby dostarczać łatwe, gotowe rozwiązanie.

- NetworkManager
zyskał nową funkcjonalność. Teraz świetnie współpracuje on ze statycznym adresowaniem IP, zezwala na wielokrotne połączenia i dzielenie połączenia. Oferuje też między innymi łatwą edycję połączeń i obsługuje sieć mobilną. Dzięki solidnej pracy NetworkManager może być domyślnie używany w Fedorze 9, tak jak było to pierwotnie planowane.

- Perl - Fedora 9 zawiera Perla 5.10.0, pierwsze większe wydanie aktualizacyjne Perla 5 od jakiegoś czasu. Sam interpreter Perla jest szybszy i używa mniej pamięci, zawiera także kilka ulepszeń UTF-8 i wątków. Można teraz przenosić instalację Perla, co jest sporym ułatwieniem dla administratorów i twórców pakietów dla systemów operacyjnych. Perl 5.10.0 dodaje także nowego automatycznego operatora wyników, ustalenie zmian, nazwy przechwytywania, zmienne stanu i lepsze komunikaty o błędach.

- Połączone słowniki
- Nowy domyślny słownik hunspell dla środowisk graficznych GNOME i KDE, a także dla aplikacji takich jak OpenOffice.org, Firefox i inne oparte na XULRunnerze. Zawiera współdzielone, wielojęzyczne słowniki używane z hunspell. Ta funkcja używa jednego zestawu słowników, niezależnie od aplikacji, co daje ujednolicone podpowiedzi pisowni i używa mniej miejsca na dysku, dzięki eliminacji wielu słowników.

- Ogg i formaty fundacji Xiph.Org - Fedora zawiera kompletną obsługę formatu kontenera mediów Ogg oraz formatów dźwięku Vorbis, obrazu Theora, dźwięku Speex oraz bezstratnego dźwięku FLAC. Te wolno rozprowadzane formaty nie są obciążone restrykcjami patentowymi lub licencyjnymi. Dostarczają potężne i elastyczne alternatywy dla bardziej popularnych, restrykcyjnych formatów. Projekt Fedora zachęca do używania otwartych formatów zamiast tych restrykcyjnych. Aby dowiedzieć się więcej o tych formatach oraz jak ich używać, odwiedź stronę WWW Fundacji Xiph.Org na

- Domyślnie instalowane jest całkowicie wolne środowisko Javy open source OpenJDK 6. IcedTea 7, pochodzące od OpenJDK 1.7, nie jest już domyślne. IcedTea zawiera wtyczkę przeglądarki opartą na GCJ i jest dostępna na architekturach x86 i x86_64. GCJ jest wciąż domyślne na architekturze PPC.

- Menedżer sieci 0.7 dostarcza ulepszoną obsługę połączeń mobilnych, w tym urządzeń GSM i CDMA, a także obsługuje teraz wiele urządzeń naraz i sieć ad-hoc do współdzielenia połączeń. Jest teraz domyślnie włączony na instalacjach z DVD, CD, sieci i obrazów Live.

- Instalator Fedory, Anaconda, obsługuje teraz zmienianie rozmiaru partycji ext2/3 i NTFS, tworzenie i instalowanie na zaszyfrowanych systemach plików, ulepszony tryb ratunkowy za pomocą FirstAidKit oraz niezależne położenie drugiego poziomu instalatora i pakietów oprogramowania. Przeprojektowany, większy obraz boot.iso zawiera teraz drugi poziom instalatora głównie z tego powodu.

- Zawieszenie jądra może być teraz automatycznie zgłaszane http://www.kerneloops.org/ i diagnozowane w przyjazny sposób przez domyślnie instalowany pakiet kerneloops. Sygnatury zawieszenia są w Linuksie często określane jako "oops".

- Obrazy Live USB obsługują teraz trwałe zmiany, więc dane i zmiany ustawień zostaną zachowane nawet po ponownym uruchomieniu.

- Ext4, następna wersja dojrzałego i stabilnego systemu plików ext3 jest dostępna jako opcja w tym wydaniu. Ext4 zawiera lepszą wydajność, większe możliwości przechowywania i kilka innych nowych funkcji.

- Firefox 3 przynosi wiele dużych ulepszeń, w tym natywny wygląd, integrację ze środowiskiem graficznym, Miejsca zamiast zakładek i napisany od nowa pasek adresu.

- To wydanie Fedory używa Upstart, opartego na zdarzeniach zastępcy dla demona /sbin/init.

- OpenOffice.org 2.4 z wieloma nowymi funkcjami jest dostępne jako część Fedory 9.

- Fedora zawiera teraz Perla 5.10.0, który używa mniej pamięci i posiada inne ulepszenia.

- Fedora zawiera teraz TeXLive, który zastępuje stary, opuszczony pakiet TeX.

- Fedora 9 zawiera jądro oparte na wersji 2.6.25.

- Uruchamianie i wyłącznie X Window otrzymało zauważalne ulepszenia.

- Xfce 4.4.2 jest dostępne jako część tego wydania.

- KDE 4.0.3 jest dostępne w obrazie Live KDE, a także na zwykłym DVD.

KDE4 w Fedorze 9

Dziewiąte wydanie Fedory zawiera KDE 4.0.3. Ponieważ pakiety kdepim i kdevelop nie są częścią KDE 4.0, a kdewebdev jest tylko częściowo dostępny (brak Quanty) w KDE 4.0, dostarczane są wersje KDE 3.5.9 tych pakietów. Dystrybucja Fedora 9 nie zawiera przestarzałego środowiska graficznego KDE 3. Zawiera jednak platformę programistyczną KDE 3, która może być używana do budowania i uruchamiania aplikacji KDE 3 w KDE 4 lub innym środowisku graficznym. Zobacz sekcję Zgodność wsteczna, aby dowidzieć się więcej o tym, co jest dołączone.

KDE 4.0 zawiera aktualizacje najważniejszych składników, takich jak port do Qt 4. Wprowadza także liczne nowe struktury, takie jak Phonon, API multimedialne; Solid, struktura integracji ze sprzętem; Plasma, napisany na nowo pulpit i panel z wieloma nowymi pomysłami; zintegrowane wyszukiwanie na pulpicie; składanie jako funkcja KWin; całkiem nowy styl wyglądu o nazwie Oxygen. KDE 4.0.3 jest wydaniem poprawkowym z serii wydań KDE 4.0.

Ponieważ knetworkmanager nie działa z wersją Menedżera sieci dostępną w tym wydaniu, obrazy Live KDE używają w zastępstwie nm-applet z NetworkManager-gnome. Gnome-keyring-daemon zapisuje hasła technologii szyfrowania. Pakiet knetworkmanager wywołujący nm-applet nie jest już używany.

Ponieważ natywny menedżer okien KWin opcjonalnie obsługuje teraz składanie i efekty pulpitu, obrazy Live KDE nie zawierają już Compiza/Beryla. Tryb składania/efektów KWin jest domyślnie wyłączony, ale może zostać włączony w systemsettings. Compiz z integracją z KDE 4 jest dostępny z repozytorium w pakiecie compiz-kde.

Zmiany w obszarze roboczym KDE4

 * Plasma zastępuje starego Kickera i KDesktop. Plasma zarządza zarówno panelem, jak i pulpitem, więc jest możliwe umieszczanie tych samych apletów Plasmy (plazmoidów) zarówno na panelu, jak i pulpicie, jeśli aplet obsługuje ograniczenia rozmiaru wymuszone przez panel.
 * Stare Centrum sterowania KDE (KControl) zostało zastąpione przez Ustawienia systemowe (systemsettings).
 * Menedżer logowania KDM używa nowego formatu motywu. Motywy KDM napisane dla KDE 3 nie działają z KDM w KDE 4. KDM zawiera teraz obsługę konfiguracji motywu, więc zewnętrzne kdmtheme nie jest już wymagane.

Wszystkie powyższe aplikacje można znaleźć w pakiecie kdebase-workspace.

Zmiany w pakietach i aplikacjach KDE4

 * Pakiety qt, kdelibs i kdebase są w wersji KDE 4, zastępując pakiety qt4, kdelibs4 i kdebase4 z poprzednich wydań Fedory.
 * Wersje Qt/KDE 3 zostały nazwane qt3, kdelibs3 i kdebase3. Fedora 9 zawiera tylko część kdebase3. Zobacz sekcję Zgodność wsteczna, aby dowiedzieć się więcej.
 * Oryginalne KDE podzieliło moduł kdebase na trzy nowe moduły: kdebase-runtime, kdebase (czasami nazywane kdebase-apps, aby odróżnić od starego, monolitycznego kdebase) oraz kdebase-workspace. Ten podział został odzwierciedlony w pakietach Fedory.
 * Fedora 9 dodaje pakiet kdegames3 zawierający gry, które nie zostały jeszcze przeniesione do KDE 4.
 * Dolphin, będący częścią kdebase zastępuje d3lphina.
 * Pakiet kdebase-workspace zawiera obsługę konfiguracji motywuKDM, więc zastępuje kdmtheme.
 * Okular zastępuje KPDF, KGhostView i KFax w kdegraphics.
 * Pakiet kaider zastępuje KBabel, który był częścią kdesdk.
 * Pakiet okteta zastępuje KHexEdit, który był częścią kdeutils .
 * Pakiety kalgebra i marble są teraz częścią kdeedu.
 * Pakiet ksudoku jest teraz częścią kdegames.
 * Pakiet gwenview jest teraz częścią kdegraphics.
 * Pakiety kiconedit i kcoloredit, które były częścią kdegraphics są teraz oddzielnymi pakietami.
 * Pakiet kmid, który był częścią kdemultimedia jest teraz oddzielnym pakietem.
 * SIG KDE Fedory zdecydował o usunięciu podpakietów -extras, które zawierały przestarzałe lub niestabilne aplikacje, ponieważ zostały one naprawione lub opuszczone w KDE 4.
 * Pakiet kdeadmin-kpackage został wydzielony z kdeadmin, ponieważ KPackage zależy teraz od smarta.
 * KDE 4 opuścił moduł kdeaddons. Z tego powodu w Fedorze 9 nie ma pakietu kdeaddons. Atlantik Designer do używania z kdegames3 jest wciąż dostępny jako kdeaddons-atlantikdesigner. Aplikacja ksig i wtyczki Konquerora są teraz w swoich własnych pakietach, a extragear-plasma zastępuje dodatki Kickera. 

 

FEDORA 10 Cambridge

Dnia 25 listopada 2008 wydano jubileuszowa dziesiątą wersję Fedory - dystrybucji Linuksa wspieranej przez firmę Red Hat. Dziesiąta edycja Fedory zapewnia nie tylko szybszy, ale również milszy dla oka (dzięki wykorzystaniu mechanizmu Kernel-Based Mode Setting i programu Plymouth) start systemu. Określana nazwą kodową Cambridge Fedora 10 została wyposażona w najnowsze wersje popularnego oprogramowania: GNOME 2.24.1, KDE 4.1.2, OpenOffice 3.0, Firefox 3.0.4, RPM 4.6, wersję glitch-free PulseAudio, a także w liczne nowości, które wkrótce powinny przejąć także inne dystrybucje.

Oto kilka nowych funkcji w Fedorze 10:

 * Współdzielenie połączenia bezprzewodowego umożliwia współdzielenie sieci w trybie ad hoc
 * Lepsze ustawianie i użytkowanie drukarek przez ulepszone narzędzia zarządzania
 * Zarządzanie pamięcią masową wirtualizacji lokalnych i zdalnych połączeń zostało uproszczone
 * Sectool jest nowym systemem audytu bezpieczeństwa i wykrywania włamań
 * RPM 4.6 jest dużą aktualizacją elastycznych bibliotek zarządzania oprogramowaniem o dużych możliwościach

Inne nowe funkcje w wydaniu Fedora 10 Cambridge:

 * Dźwięk bez przerwań i większa wydajność zostały osiągnięte przez przepisanie serwera dźwięku PulseAudio tak, aby używał planowania dźwięku na podstawie czasu
 * Ulepszona obsługa kamer internetowych
 * Lepsza obsługa zdalnej kontroli przez podczerwień ułatwia łączenie i pracę z wieloma aplikacjami
 * Ścieżki /usr/local/sbin:/usr/sbin:/sbin zostały dodane do zmiennej PATH dla normalnych użytkowników, aby uprościć zdania administracyjne wymagające wiersza poleceń
 * Usługa konta online dostarcza aplikacje używające danych uwierzytelniających dla kont online znajdujących się na liście na http://online.gnome.org lub przechowywanych w GConf

Fedorę określa się często mianem poligonu doświadczalnego Red Hat, a ostatnio także Linuksa. Można w niej zawsze znaleźć jakieś nowości, co z jednej strony powoduje, że dystrybucja ta jest atrakcyjna dla osób szukających ciekawostek w Linuksie, a z drugiej strony sprawia, że system bywa miejscami kłopotliwy dla początkujących użytkowników.
 
To najważniejsze, aczkolwiek nie wszystkie nowe funkcje systemu operacyjnego Fedora 10, który pobrać można stąd, zarówno w wersji 32-, jak i 64-bitowej.

=========================================

Fedora na Czerwiec 2009

FEDORA 11 - Leonidas

W dniu 9 czerwca 2009 roku światło dzienne ujrzało właśnie stabilne wydanie jedenastej wersji dystrybucji Fedora. W stosunku do wcześniejszych planów edycja została odłożona o tydzień. Jedną z najistotniejszych zmian w nowej wersji są dwa nowe systemy plików - ext4 oraz Btrfs, z czego pierwszy stanowi domyślny wybór w trakcie instalacji. Miłośników wirtualizacji ucieszy możliwość obowiązkowej kontroli dostępu do maszyny wirtualnej, przypisywania urządzeń PCI oraz aktualizacja hypervisora Xen.

Po ponad sześciu miesiącach od publikacji Fedory 10 (Cambridge) projekt Fedora przygotował do pobrania kolejną odsłonę swojej dystrybucji – Fedorę 11 (Leonidas). Niemal tradycyjnie nowa, zawierająca obszerny i aktualny zestaw oprogramowania wersja pojawiła się nieco później, niż pierwotnie planowano. W skład najnowszego wydania systemu wszedł zaprezentowany niedawno pakiet biurowy OpenOffice 3.1, a także wersja przedwstępna przeglądarki Firefox 3.5.

Fedora 11 Leonidas przynosi szereg nowości.
Najważniejsze dla zwykłego użytkownika są zmiany środowisk graficznych i ich aplikacji:

 * aktualizacja GNOME do wersji 2.26.1
  - zastąpiono narzędzie bluez-gnome nowym bluetooth-gnome
  - obsługa dźwięku Bluetooth jest zintegrowana z PulseAudio
  - uniemożliwiono przypadkową zmianę położenia panelu
 * KDE 4.2 zostało lepiej zintegrowane z Fedorą:
  - wprowadzono kpackagekit
  - nowy plasmoid sieci kde-plasma-networkmanagement
  - zintegrowano PolicyKit z KDE
  - dodano lepsze narzędzie zarządzania energią - PowerDevil
  - dodano system-config-printer-kde i kdeutils-printer-applet
 * Znacząco usprawniono drukowanie - system-config-printer używa PolicyKit do zarządzania dostępu do zasobów drukarek
 * Usprawniono obsługę języków - dodano nowe metody wejścia, ułatwiono instalację nowych języków poprzez yum’a tworząc grupy pakietów językowych
 * Obsługa multimediów została usprawniona pomimo dalszego przywiązania do wyłącznie otwartych standardów
  - Kodeki zostaną zainstalowane automatycznie po dodaniu do odtwarzacza jeżeli tylko znajdą się w jakimkolwiek repozytorium YUMa (duży ukłon w stronę RPMfusion)
  - Kontrola głośności GNOME została zastąpiona przez całkowicie nowe narzędzie zarządzania głośnością zintegrowane z PulseAudio

Na stronach wiki projektu Fedory, który jest w znacznej mierze sponsorowany przez firmę Red Hat, znajduje się łącznie ponad pięćdziesiąt nowych komponentów systemu. Są to tylko najważniejsze nowości – liczne pomniejsze, ale również istotne zmiany nie zostały w ogóle umieszczone na tej liście i można je dostrzec dopiero po dokładniejszym przyjrzeniu się systemowi.

Fedora 11 oferuje znane środowiska graficzne KDE 4.2.3 oraz GNOME 2.26 z nowym panelem kontroli dźwięku. Pojawiła się możliwość instalacji oprogramowania w oparciu o wymagania systemowe. W skład systemu wchodzi też środowisko NetBeans 6.5, system kontroli wersji Git oraz mingw32 umożliwiający kompilację programów dla Windows pod Linuksem. Więcej informacji na temat nowej Fedory i lista serwerów lustrzanych znajduje się na stronie twórców dystrybucji. W czasie zaraz po udostępnieniu, strona twórców Fedory przeżywała problemy związane z dużym zainteresowaniem.

Fedora 11 umożliwia instalację środowiska graficznego GNOME 2.26 lub KDE 4.2.3 oraz środowiska programistycznego NetBeans 6.5. Pozostałe nowości, wskazywane przez twórców systemu, to m.in. środowisko MinGW umożliwiające kompilację programów "do uruchamiania w Windows bez konieczności używania Windows" oraz wtyczka Presto upraszczająca pobieranie i instalowanie aplikacji. Wedle ocen wielu uzytkowników, Fedora ze środowiskiem Gnome jest znacznie lepsze od Ubuntu.

Fedora uchodzi powszechnie za dystrybucję ogólnego użytku: sprawdza się zarówno na komputerze w domu, jak i serwerze - w równym stopniu tradycyjną, co innowacyjną. Członkowie Projektu Fedora nie boją się implementacji najnowszych rozwiązań. To właśnie w tej dystrybucji znaleźć można wersje programów, które w innych systemach spod znaku Linuksa implementowane są znacznie później.

W systemie wirtualizacji nowej Fedory wprowadzono mechanizm zabezpieczeń S-Vert - dostosowanie ustawień administracyjnych dla każdej maszyny wirtualnej - oraz poprawiono bezpieczną autoryzację w Menedżerze Wirtualizacji - przez dodanie obsługi technologii SASL. Ulepszona konsola wirtualna ułatwia przechodzenie między systemami operacyjnymi: gospodarzem i gościem.

Finalne wydania Thunderbirda 3 i Firefoksa 3.5 pojawią się później, niż oczekiwali tego programiści Fedory. Dlatego programy te trafiły do wydania 11 odpowiednio w wersjach 3.0 beta 2 i 3.5 beta 4. Na dwóch systemach testowych obydwie aplikacje w swoich wersjach przedwstępnych pracowały niezawodnie przez wiele tygodni – podobnie jak ich poprzednicy w Fedorze 10. Niestety, z wersjami przedwstępnymi nie jest kompatybilnych wiele rozszerzeń. Mimo to za pomocą pakietu Nightly Tester Tools dla Firefoksa i Thunderbirda można wymusić działanie przynajmniej części wtyczek.

Z kolei finalne wydanie OpenOffice 3.1 zdążyło mimo opóźnień zostać uwzględnione w Fedorze 11. Pulpit GNOME włączono w wersji 2.26.1 – jednak jako domyślny komunikator internetowy służy Pidgin, a nie Empathy. Z kolei środowisko KDE jest w wersji 4.2.2, ale wydanie 4.2.3 znajduje się już w repozytorium Updates-Testing i powinno być wkrótce dostarczone w formie zwykłej aktualizacji. Podobnie sprawa wygląda w przypadku XFCE, które w Leonidasie pojawiło się w wersji 4.6.0, ale wkrótce zostanie zaktualizowane do 4.6.1.

Ciekawą nowością w systemie jest zastąpienie warstwy HAL nowym projektem o nazwie DeviceKit. Obie warstwy mogą działać równolegle, więc przejście est dość płynne. DeviceKit zawiera różnego rodzaju komponenty odpowiedzialne za konsolidowanie informacji z wielu źródeł oraz przy wykorzystaniu D-BUS. Dostęp do informacji zebranych przez komponenty służąco do monitorowania dysków, czy zarządzania energią będą dostępne poprzez rozszerzenie do Nautilusa oraz wyspecjalizowaną aplikację GNOME do zarządzania nośnikami o nazwie Palimpsest. Z poziomu Nautilusa również można formatować partycje.

Kolejne zmiany w obsłudze sprzętu dotyczą PulseAudio. Pojawia się uproszona obsługa miksera dźwięku. W Centrum Sterowania jest obsługa urządzeń hot-plug oraz moduł do kontroli mikrofonu. Programiści wzbogacili Fedorę o prostą konfigurację systemu, tak by mógł wykorzystywać wiele monitorów, mysz czy klawiatur. Do menadżera pakietów Yum dodano narzędzie Presto. Pozwala ono na lepszą obsługę paczek deltarpm, dzięki czemu czas potrzebny na aktualizację systemu lub aplikacji staje się zdecydowanie szybszy. Programiści dodali narzędzie MinGW (Minimalist GNU for Windows) w celu lepszej interoperacyjności z systemami Windows.

Wprowadzono także kilka zmian dotyczących serwera X.Po pierwsze wyłączono domyślną kombinację zabijającą serwer, czyli Ctrl+Alt+Backspace. Następnie przeniesiono serwer X na pierwszy terminal, co oznacza, że przełączamy się do niego za pomocą skrótu Ctrl+Alt+F1. Twórcy dystrybucji zadbali także o zmniejszenie zużycia energii - zadbano o automatyczne usypanie nieaktywnych urządzeń USB oraz zarządzanie nieużywanymi usługami.

Kluczowym polem rozwoju Fedory 11 jest wirtualizacja.
Postęp w tej dziedzinie jest gigantyczny:

 * uwierzytelnianie VNC dla hostów wirtualnych;
 * ulepszona konsola graficzna maszyn wirtualnych;
 * połączenie KVM i QEMU;
 * przydzielanie urządzeń PCI w KVM;
 * wprowadzono pakiet sVirt - “pogodzono” SELinuksa oraz środowisko wirtualizacyjne, wymuszona kontrona dostępu poprawia bezpieczeństwo maszyn wirtualnych;
 * Zaktualizowano QEMU, KVM i libvirt do najnowszych wersji;

Dzięki rozwojowi PackageKit w Fedorze 11 otrzymaliśmy nową funkcjonalność, która pozwala na automatyczną instalację czcionek na żądanie programu, lub insatlację programów pasujących do typu MIME pliku. Kiedy użytkownik dostaje dokument w obcym języku, lub plik którego format nie zostanie rozpoznany przez Nautilusa, wtedy PackageKit odczyta MIME pliku i wyśle zapytanie dzięki któremu znajdzie odpowiedni program, czcionkę, lub kodek potrzebny do jego otwarcia. PackageKit będzie przeszukiwał również repozytoria inne niż dystrybucyjne. Nowa funkcjonalność jest zintegrowana z takimi frameworkami jak Pango, Gstreamer oraz Nautilusem.

Szybszy start systemu

Programiści dystrybucji Fedora już w 10 edycji dystrybucji zoptymalizowali czas startu systemu, podczas prac nad wersją 11 ponownie wzięli pod lupę tę kwestię i założyli, że uda im się zainicjować OS w 20 sekund – 20 Second Startup. Na dość nowoczesnym systemie testowym z chipsetem G45 na intelowskiej płycie głównej z procesorem Core 2 Duo E6750 oraz nowoczesnym dyskiem twardym SATA 2, między pojawieniem się bootmanagera Grub a ukazaniem się ekranu logowania do systemu minęły 22 zamiast obiecanych 20 sekund. To i tak całkiem dobry wynik. Tym samym nowa Fedora okazała się o około cztery sekundy szybsza niż jej poprzedniczka, ale wciąż o niecałe cztery sekundy wolniejsza od Ubuntu 9.04. Ta ostatnia dystrybucja na początku potrzebowała, podobnie jak Fedora 10, o wiele więcej niż 30 sekund, ponieważ zawarty w Ubuntu kernel miał problemy z inicjalizacją USB, których nie ma jądro Fedory 11. Dopiero deaktywacja obsługi USB Legacy w BIOS-ie umożliwiła przyspieszenie zarówno w Ubuntu 9.04, jak i w Fedorze 10.

System plików ext4

Obecny w poprzednich wersjach Fedory program instalacyjny pozwalał na instalację tej dystrybucji na systemie plików ext4 za pomocą nieudokumentowanych parametrów bootowania. Fedora 11 używa jednak już następcy ext3 jako standardowego systemu plików. W celu ochrony użytkowników przed potencjalnym niebezpieczeństwem utraty danych w ext4 podczas awarii systemu programiści Fedory wprowadzili do zastosowanego w niej kernela kilka ze zmian przewidzianych dla jądra Linux 2.6.30, które znacznie zmniejszają zagrożenie utraty danych mogące wynikać z korzystania z mechanizmu opóźnionej alokacji. W przypadku Fedory program rozruchowy Grub nie potrafi uruchomić systemu z partycji ext4, dlatego też przy wyborze tego systemu plików trzeba stworzyć osobną partycję bootowania.

Przy instalacji Fedory za pośrednictwem płyty LiveCD, ext4 jest jedyną możliwością. Jeżeli natomiast OS jest instalowany ze zwykłego medium (obraz ISO CD lub DVD), można wybrać system plików ext3. Odważni użytkownicy zainstalują Fedorę 11 na eksperymentalnym systemie plików btrfs, określanym przez niektórych programistów mianem systemu plików następnej generacji (Next Generation File System). Aby tak się stało, należy przed bootowaniem płyty instalacyjnej przekazać jądru parametr icantbelieveitsnotbtr – ale jest on w zasadzie przewidziany tylko dla celów testowych. 

Silniejsze szyfrowanie w Fedorze 11

W najnowszej, jedenastej wersji Fedory programiści postanowili zmienić domyślny sposób szyfrowania ważnych komponentów systemu. Decyzja o zmianie domyślnego sposobu tworzenia haszy została podjęta, gdyż MD5 i SHA-1 są podatne na ataki. Co prawda te ataki nie łamią klucza, jednak pokazują słabe strony tych algorytmów i wymuszają przejście na nowe sposoby szyfrowania. Nowym algorytmem haszującym został SHA-256, gdyż był już wcześniej stosowany w Fedorze, m. in. w szyfrowaniu haseł.

Nowy algorytm kryptograficzny zostanie użyty w:

 * hasze RPM - pliki RPM, koji, spacewalk.
 * hasze i sygnatury w repodata/release - yum, createrepo, pungi.
 * narzędzia do kopiowania plików i backupu - scp, bacula.

Przejście na nowy algorytm kryptograficzny oczywiście zwiększy odporność na ataki na hasze. Jednakże ataki te nie stanowią obecnie większego zagrożenia dla bezpieczeństwa systemu.  Decyzja ta ma również wymiar polityczny. Pozwoli to na zbudowanie systemu opartego na Fedorze, który będzie mógł być certyfikowany jako system nadający się do użytku w administracji rządowej.

 

Czas na btrfs w Fedorze

Btrfs - system plików następnej generacji dla Linuksa, ma wiele właściwości, których nie znajdziemy w pozostałych linuksowych systemach plików. W dodatku system ten można już uznać za nadający się do praktycznego użytkowania. Jeśli wierzyć licznym artykułom opublikowanym w ostatnich miesiącach, to btrfs należy uznać za przyszłościowy system plików dla Linuksa. Również sami twórcy systemów plików są tego zdania: btrfs ma stać się systemem plików następnej generacji dla Linuksa. Ogólny wydźwięk opinii miłośników btrfs, a niekoniecznie samych programistów, sprowadza się do następującego twierdzenia: btrfs to ZFS dla Linuksa - tak twierdzą chociażby redaktorzy "Linux Magazine".

Można się z tym nie zgadzać bo ZFS jest już stosowany w systemach produkcyjnych, a btrfs ma wciąż status produktu eksperymentalnego, jednak faktem jest, że obydwa systemy plików mają wiele wspólnego. Ze zintegrowanymi mechanizmami zarządzania woluminami, sum kontrolnych w celu ochrony danych, kopiowania podczas zapisu (copy on write) i zrzutów (snapshots) btrfs zawiera zbiór funkcji, których nie znajdziemy w żadnym nadającym się obecnie do zastosowań produkcyjnych systemie plików dla Linuksa.

Nazwa btrfs, która po angielsku jest wymawiana zarówno jako ButterFS, jak i BetterFS, jest właściwie skrótem od B-Tree FS, ponieważ system ten przechowuje dane i metadane w strukturach drzewiastych. Począwszy od wersji 2.6.29 jądra Linux, btrfs – rozwijany głównie przez zatrudnionego w koncernie Oracle Chrisa Masona – jest integralną częścią kernela. Nie oznacza to jednak, że jest stabilny, ani też, że nadaje się do zastosowań w środowiskach produkcyjnych: jak można przeczytać na podstronie poświęconej btrfs w serwisie kernel.org, na razie nie ustalono nawet ostatecznie formatu struktur danych na dysku.

Jako system 64-bitowy btrfs adresuje do 16 eksabajtów (16 384 petabajtów) danych – zarówno w odniesieniu do maksymalnego woluminu, jak i maksymalnej wielkości pliku. Jest to znacznie więcej, niż może zaproponować ext4 (1024 petabajty/16 terabajtów), a tyle samo, ile sunowski system ZFS. W tym względzie btrfs dysponuje bogatą rezerwą na następne lata.

 * btrfs zapisuje metadane i bloki danych w dwóch strukturach drzewiastych – jednej dla nazw katalogów i plików, a drugiej dla bloków danych;

 * bloki danych są obsługiwane za pośrednictwem extentów zamiast list bloków, co zwiększa wydajność, zwłaszcza w przypadku dużych plików (szczegóły na temat mechanizmu extentów znajdują się w artykule "Linuksowy system plików ext4"). Małe pliki mogą być zapisywane bezpośrednio w liściach drzewa; pozwala to uniknąć niepotrzebnego wykorzystywania extentów do obsługi niewielkich rozmiarowo plików;

 * btrfs wykorzystuje koncepcję kopiowania przy zapisie (copy on write): zmodyfikowane pliki zapisywane są w nowych blokach danych, dzięki czemu nie traci się starych informacji. Dopiero po zapisie danych następuje aktualizacja drzewa – do tego momentu wpis pliku wskazuje na stare bloki. Mechanizm copy on write wyłącza się za pomocą opcji montowania nodatacow;

 * system plików btrfs pracuje w trybie data=ordered, który zapewnia, że zmiany w metadanych są dokonywane dopiero po zapisie na dysk przynależnych danych właściwych. Dzięki temu po awarii systemu lub odcięciu źródła zasilania w teoretycznie zapisanych już informacjach nie pojawiają się stare wartości, które wcześniej były zapisane w blokach przewidzianych dla danego pliku;

 * mechanizm copy on write pozwala na tworzenie zapisywalnych zrzutów zawartości dysku (snapshots);

 * w systemie plików są wbudowane funkcje RAID (obecnie jedynie dla RAID-0, RAID-1 i RAID-10). Możliwe jest podłączanie i odłączanie urządzeń w czasie działania systemu. Brakuje jeszcze obsługi RAID-5 i RAID-6 z jednym, względnie dwoma nadmiarowymi dyskami;

 * możliwe jest jednoczesne utrzymywanie wielu podwoluminów (subvolumes) w ramach jednego woluminu (partycji) – btrfs zawiera obsługę mechanizmu zarządzania woluminami LVM (Logical Volume Manager);

 * sumy kontrolne zabezpieczają bloki danych i metadanych oraz pozwalają na rozpoznawanie błędnych danych; w przypadku obecności skonfigurowanej macierzy RAID-1 lub RAID-10 da się też korygować błędne dane za pomocą danych z napędu lustrzanego. Zachowanie to można wyłączyć za pomocą opcji montowania nodatasum.

 * I-węzły są zakładane dynamicznie, w razie potrzeby; nie istnieją statyczne tabele I-węzłów, które byłyby zapisywane już w czasie tworzenia systemu plików;

 * system plików może być w czasie działania powiększany, zmniejszany i defragmentowany;

 * btrfs obsługuje listy ACL (Access Control Lists) zgodne ze standardem POSIX;

 * możliwa jest kompresja plików w czasie zapisu (opcja montowania napędu compress). Planowane jest także dodanie funkcji szyfrowania danych w locie.

Wszystko to czyni z Btrs system plików, który pozostawia swoją konkurencję w postaci ext3 i ext4 znacząco w tyle, chociaż wymaga jeszcze dopracowania i testowania.

Podstawowe usługi

Najważniejsze komponenty Fedory 11 mają stanowić podstawę dla szóstej wersji systemu Red Hat Enterprise Linux (RHEL). Jest ona oczekiwana dopiero pod koniec 2009 lub na początku 2010 roku, dlatego nie można wykluczyć, że w RHEL6 zawarte zostaną również komponenty mającej się ukazać na początku listopada Fedory 12. Także system operacyjny wyposażonego w sprzęt firmy VIA notebooka OLPC XO 1.5 ma bazować na Fedorze 11. Inaczej niż w przypadku wcześniejszych, bazujących na Fedorze systemach operacyjnych dla OLPC użytkownicy będą mieli do dyspozycji nie tylko zawarty w Fedorze 11 pulpit Sugar, ale również pełną wersję środowiska GNOME.

Obsługa trybu KMS

Jedną z najbardziej rzucających się w oczy zmian jest obsługa trybu KMS (Kernel-based Mode Setting) w chipsetach Intela ze zintegrowaną jednostką graficzną, a także w niemal wszystkich modelach układów Radeon. Już Fedora 10 umożliwiała stosowanie tej techniki dla wybranych kart z serii Radeon. Dzięki KMS jądro ma znacznie większą kontrolę nad rdzeniem graficznym (GPU/Graphics Processing Unit) i zajmuje się między innymi ustawianiem rozdzielczości ekranu. Pozwala to między innymi uniknąć efektu migotania podczas startu X serwera lub przy przejściu do konsoli tekstowej, o ile kernel i powłoka graficzna pracują z tą samą rozdzielczością. Wiele X serwerów może bezproblemowo działać równolegle na różnych konsolach z pełnym zakresem funkcji. Ponadto KMS oferuje pośrednio kilka ulepszeń dla konfiguracji wielomonitorowej i dba o ponowną inicjalizację rdzenia graficznego po wyjściu z trybu uśpienia (Suspend-to-RAM). Ta ostatnia funkcja powinna poprawić ogólną niezawodność działania systemu na notebookach.

Dzięki obsłudze KMS w zastosowanym w wersji Leonidas kernelu 2.6.29, a także X serwerze 1.6 wraz z technologią Direct Rendering Infrastructure 2 (DRI2) i architekturą akceleracji 2D – UXA, Fedora 11 korzysta dokładnie z tych komponentów, na których bazować mają przyszłe sterowniki graficzne Intela. Może być to jeden z powodów, dlaczego przynajmniej na naszych systemach testowych nie doświadczyliśmy problemów, z jakimi w połączeniu z niektórymi układami Intela boryka się opublikowana niedawno dystrybucja Ubuntu 9.04.

Fedora jest jednak pierwszą dużą dystrybucją, w której uaktywniono obsługę KMS dla chipsetów Intela ze zintegrowaną jednostką graficzną. Ponadto trzeba pamiętać, że dystrybucja ta jest publikowana w licznych odmianach, które są po części bardzo szeroko rozpowszechnione i czasami instalowane na dość egzotycznych konfiguracjach sprzętowych. Dlatego też dopiero testy w warunkach prawdziwego użytkowania pokażą, jak dobrze i niezawodnie działa obsługa KMS.

Sterownik Nouveau

Dotyczy to również młodego sterownika graficznego nouveau, który w Fedorze ma standardowo współpracować z nowoczesnymi układami graficznymi Nvidii. Umożliwia on konfigurację z dwoma monitorami za pośrednictwem RandR (Resize and Rotate Extension), a także obsługę Xvideo dla układów graficznych, począwszy od serii GeForce 3, ponadto jest też w stanie komunikować się z niektórymi nowszymi jednostkami graficznymi Nvidii, które w ostatnim czasie były rozwijane nieco wolniej i do tej pory nie są uwzględnione przez przeznaczony dla chipów Nvidii sterownik nv.

Kernel zawiera bazującą na kodzie nouveau obsługę KMS dla niektórych układów graficznych Nvidii. Ponieważ jednak mechanizm ten nie jest do końca dojrzały, w standardowej konfiguracji dystrybucji jest on nieaktywny; można go włączyć za pomocą parametru kernela nouveau.modeset=1. Eksperymentalna obsługa funkcji 3D w sterowniku nouveau została całkowicie pominięta w Fedorze 11, ponieważ nie działa ona jeszcze dostatecznie dobrze.

Bez trzeciego wymiaru Nvidia

Aby uzyskać efekty pulpitu w przypadku komputera z kartami graficznymi Nvidii, należy nadal korzystać z własnościowego sterownika tej firmy. Ponieważ nie jest on dostępny na żadnej licencji opensource'owej, nie może być zawarty w Fedorze, która uwzględnia wyłącznie otwartoźródłowe oprogramowanie. To samo dotyczy własnościowego sterownika graficznego firmy AMD (Catalyst lub fglrx). Jego aktualna wersja 9.5 z maja 2009 roku i tak nie współpracuje z jądrem Linux 2.6.29, które zostało zastosowane w Fedorze 11.

Z kolei wydania 9.3 sterownika Catalyst nie da się już używać z powodu zastosowania w Fedorze 11 X-serwera 1.6 – podobnie sprawa wygląda również w Ubuntu 9.04. Jest to ostatnia wersja z obsługą stosowanych w modelach Radeon od 9500 do X1950 układów z serii R300, R400 i R500. W celu obsługi tych chipów graficznych Fedora korzysta z otwartego sterownika radeon, który obsługuje również funkcje 3D. W przypadku nowszych układów graficznych z serii Radeon HD 2000, 3000 i 4000, zawarta w Fedorze 11 wersja sterownika nie uwzględnia wprawdzie funkcji 3D, ale współpracuje z Xvideo i RandR.

Rdzeń systemu Fedora 11

Kolejne wydanie dystrybucji przygotowano w odmianach dla 32-bitowych (i386) i 64-bitowych (x86_64) procesorów x86 AMD i Intela. Ponadto istnieje też wersja przeznaczona dla procesorów PowerPC (ppc). Wersja 32-bitowa może być zainstalowana także na 64-bitowych systemach, wymaga jednak w takim wypadku obsługi PAE w celu zapewnienia obsługi większej pojemności pamięci RAM niż 4 GB.

Początkowo również 32-bitowa odmiana Fedory 11 (i386) miała umożliwiać skonfigurowanie na systemach z procesorami x86-64 kernela x86-64 z 32-bitowym środowiskiem dla programów niewchodzących w skład systemu operacyjnego (Userland) – jednak na wdrożenie tego pomysłu zabrakło czasu. Na komputerach z procesorami z obsługą mechanizmu NoExecute (NX) instalator Fedory 11 w przeciwieństwie do poprzednich wersji instaluje 32-bitowy kernel z obsługą PAE (CONFIG_X86_PAE=y) w celu skorzystania z mechanizmów ochrony pamięci AMD Enhanced Virus Protection/EVP i Intel Execute Disable. Mechanizm NX znajduje się w niemal wszystkich procesorach sprzedawanych w ostatnich dwóch-trzech latach, jednak w przypadku 32-bitowych kerneli można z niego korzystać jedynie za pośrednictwem PAE – sprawa wygląda dokładnie tak samo w systemach Windows, które już od dłuższego czasu są konfigurowane z kernelami PAE, aby móc współpracować z NX.

Zawierające obsługę PAE jądro Fedory jest w stanie zaadresować 64 GB pamięci (CONFIG_HIGHMEM64G=y), co na 32-bitowych systemach x86 jest możliwe tylko za pomocą PAE. W niektórych microbenchmarkach kernele obsługujące do 64 GB pamięci są jednak znacznie wolniejsze niż jądro 64-bitowe. Linus Torvalds napisał ostatnio na liście LKML, że ustawienie HIGHMEM64G powoduje ekstremalne straty wydajności i że nikt o zdrowych zmysłach nie będzie go świadomie aktywował – "it's one of those options that we do to support crazy hardware, and it is EXTREMELY expensive [...] HIGHMEM64G is always expensive for forks, but nobody sane ever enables it".

Jednak problemy te są w najczęściej pomijane i nie mają żadnego widocznego oddziaływania. Jeśli jednak okażą się one poważniejsze, to można zastosować kernel skompilowany dla procesora i586, który jest w Fedorze skonfigurowany dla procesorów bez obsługi NX; Fedora nie oferuje natomiast kernela i686 bez obsługi PAE. Ponieważ nazwa pakietu z kernelem PAE zawiera sufiks -PAE, należy go też podać w innym miejscu – pakiet z plikami koniecznymi do skompilowania odpowiedniego dla kernela PAE modułu jądra nazywa się zatem kernel-PAE-devel.


Samoograniczenie

Niektóre sterowniki nieobecne w głównej gałęzi rozwojowej jądra Linux, ale zawarte w wielu innych dystrybucjach, takie jak np. em8300, kqemu czy ndiswrapper, a także sterowniki z obszaru staging, np. rt2860 i rt2870, nie są uwzględniane w projekcie Fedora. Ma to ułatwić przesiadki na następne wersje jądra, które są często wydawane przez Fedorę w charakterze regularnych aktualizacji. Ponadto programiści cały czas podkreślają, że jeśli sterowniki te nie spełniają wymagań jakościowych twórców jądra, to nie ma powodu, aby sądzić, że będą one wystarczająco dobre dla Fedory.

Z powodu takiego podejścia w niektórych obszarach obsługa sprzętu nie jest tak szeroka jak np. w niedawno wydanej i bazującej na jądrze 2.6.28 dystrybucji Ubuntu 9.04. Pewne najpopularniejsze sterowniki, które nie są dostarczane przez Fedorę, mogą zostać doinstalowane za pośrednictwem repozytoriów, takich jak RPM Fusion (zobacz koniec artykułu). Dzięki wspomnianym wyżej aktualizacjom do nowszych wersji kernela z ich rozlicznymi ulepszeniami, a także nowymi i poprawionymi sterownikami obsługa sprzętu w danej wersji Fedory z biegiem czasu znacznie się poprawia. Oznacza to też, że użytkownicy otrzymują sterowniki dla urządzeń, które zostaną zaprezentowane dopiero kilka tygodni lub miesięcy później – takiego luksusu brakuje w większości innych głównych dystrybucji, w przypadku których trzeba czekać na następną edycję bądź sięgać do wydań rozwojowych.

Przebudowana Fedora

Fedora 11 korzysta z opublikowanej w maju 2009 wersji 4.4 kompilatora GCC. Za jego pomocą została też skompilowana większość oprogramowania obecnego w edycji Leonidas. Nowy zestaw GNU Compiler Collection to tylko jeden z trzech powodów, dla którego podczas opracowywania wersji nr 11 Fedory na nowo zbudowano niemal wszystkie pakiety. Oprogramowanie dla 32-bitowych systemów x86 zostało skompilowane z innymi opcjami: podobnie jak do tej pory, programy zostały zoptymalizowane dla ogólnego użytku (-mtune=generic), jednak do ich uruchomienia wymagane są co najmniej procesory i586 (-march=i586) – stąd nazwy pakietów RPM dla 32-bitowych systemów x86 mają teraz końcówkę i586.rpm, a nie i386.rpm.

Trzecim powodem masowej przebudowy (rebuild) pakietów jest zastosowanie silniejszych algorytmów haszujących w różnych miejscach (tzw. Stronger Hash) – między innymi również w samych archiwach RPM, w przypadku których do sygnatur i sum kontrolnych używa się teraz algorytmu SHA256 w miejsce SHA1. Obsługę nowych algorytmów oferowała już wersja RPM 4.6, jednak programiści Fedory poszli o krok dalej i zdecydowali się na zastosowanie jeszcze nowszej wersji 4.7, która powinna zadowalać się mniejszą ilością pamięci i płynniej przeprowadzać aktualizacje pakietów.
Betawersje

Trójkąt delta

Całkiem późno w zakończonym cyklu rozwojowym programiści Fedory 11 wprowadzili do dystrybucji planowany już na wersje 9 i 10 mechanizm Presto. Pozwala on na użytkowanie obecnych już od dłuższego czasu np. w systemach openSUSE archiwów Delta RPM, stanowiących binarną różnicę między dwoma pakietami RPM. Nosząca nazwę Presto wtyczka dla menedżera pakietów Yum może za pomocą Delta RPM oraz zainstalowanych na dysku plików pochodzących ze starego archiwum RPM utworzyć zaktualizowaną wersję paczki RPM.

Ponieważ zawartość zaktualizowanych pakietów RPM często ulega jedynie niewielkim zmianom, pakiet Delta RPM jest zazwyczaj dużo mniejszy od kompletnego, nowego archiwum RPM. Dzięki temu przy instalowaniu zaktualizowanych pakietów przesyłane jest znacznie mniej danych. Ma to zredukować zakres pobieranych informacji podczas aktualizacji systemu o 60 do nawet 80 procent.

Jak się okazało podczas ostatnich dni prac nad Fedorą 11, oszczędności przy dużych pakietach, takich jak np. OpenOffice, bywały nawet znacznie większe. W przypadku Fedory, która tradycyjnie jest zaopatrywana w wiele aktualizacji, proces aktualizowania systemu powinien zostać widocznie przyspieszony nawet przy szybkim łączu internetowym. Ponieważ jednak Presto zostało wprowadzone dość późno, programiści zdecydowali, że wtyczka do menedżera Yum o tej samej nazwie nie będzie uwzględniona w standardowym trybie instalacji; pakiety Delta RPM mogą więc być używane tylko wtedy, gdy Presto zostanie doinstalowane za pomocą polecenia yum install yum-presto.

Dużo Nowości w Fedorze 11

Wraz z wydaniem Fedory 9 wykluczono z dystrybucji jądro z obsługą Xen Dom0; z kolei zapewniana jest obsługa trybu pracy w charakterze gościa środowiska Xen (DomU). Wirtualizacja w Fedorze 11, podobnie jak w poprzednim wydaniu, bazuje na mechanizmie KVM, który wykorzystuje funkcje wirtualizacji realizowane przez nowoczesne procesory AMD i Intela. Ponadto dzięki VT-d Fedora 11 umożliwia teraz przekazywanie kontroli nad urządzeniami PCI do systemów gości. Połączenie pakietów KVM i QEMU w jeden wspólny powinno ułatwić utrzymanie kodu. Wprowadzono do niego zmiany umożliwiające stosowanie rozdzielczości 1024×768 przy bezpośrednim graficznym dostępie do systemów gości. Uprawnienia tych ostatnich ogranicza teraz sVirt za pomocą mechanizmu Mandatory Access Control (MAC), co ma na celu uniemożliwienie przeprowadzania ataków z poziomu systemu gościa na hosta lub inne systemy gości.

Począwszy od Fedory 10, służące do instalacji i aktualizacji oprogramowania narzędzie PackageKit instaluje w razie potrzeby wtyczki gstreamer – w 11 edycji systemu dołączane są także czcionki. Ponadto program ten instaluje teraz aplikacje również w trybie półautomatycznym, jeśli są one potrzebne do obsłużenia określonych typów plików i nie znajdują się jeszcze w systemie.

Kod instalatora odpowiedzialny za inicjalizację nośników danych został przepisany na nowo. Programiści znacznie ograniczyli wybór w trakcie instalacji w trybie tekstowym w celu ułatwienia utrzymania kodu. Użytkownikom, którym zależy na większej elastyczności, deweloperzy radzą przeprowadzanie instalacji za pośrednictwem VNC lub przy zastosowaniu sterownika VESA dla X-ów. Ten ostatni może być wywołany za pomocą specjalnej opcji menu podczas instalacji, jeśli wystąpią problemy z automatycznie wybranym sterownikiem graficznym.

W wydaniu 11 po raz pierwszy pojawiła się obsługa UEFI i czytników odcisków palców, a także zastępujący częściowo mechanizm HAL pakiet DeviceKit, biblioteka glibc 2.10 oraz interpreter języka Python 2.6. Te i wymienione wcześniej nowości można zaliczyć do najważniejszych zmian w Fedorze 11. Poza nimi nowa dystrybucja zawiera mnóstwo innych modyfikacji:

 * obsługę Control Groups;
 * DNSSEC (DNS SECurity);
 * rozszerzoną obsługę GFS2;
 * Input Method Framework (ma zastąpić SCIM)
 * właściwości Input Device Properties umożliwiające między innymi sprawną konfigurację parametrów touchpada w czasie działania systemu;
 * aktualizację obsługi Linux Terminal Server Project (LTSP);
 * NetBeans 6.5;
 * ulepszenia dla instalacji minimalnych;
 * PAM GDM;
 * obsługę Microsoft Exchange za pomocą OpenChange;
 * SystemSecurity Services Daemon (SSSD);
 * przesiadkę na TigerVNC;
 * optymalizację funkcji oszczędzania energii (zaimplementowane tylko częściowo; dalsze ulepszenia są zaplanowane do wprowadzenia w Fedorze 12);
 * kompilator krzyżowy dla Windows (po części dostępny też dla Fedory 10).

Fedora 11 może być określana jako bardzo pionierska dystrybucja, w której nowe mechanizmy i programy zostaną przetestowane, zanim inne dystrybucje zdecydują się na ich zastosowanie. Taki stan rzeczy doceni z pewnością wielu użytkowników, którzy są w stanie zaakceptować drobne niedogodności związane z nowymi i nie do końca przetestowanymi narzędziami, a także ścisłym ograniczeniem dostępnych aplikacji wyłącznie do oprogramowania Open Source. Z wyjątkiem kilku plików firmware Fedora 11, podobnie jak poprzednie wersje, składa się tylko z oprogramowania Open Source, które jest publikowane na otwartoźródłowych licencjach uznawanych przez projekt Fedora. Licencje zabraniające komercyjnego użytkowania oprogramowania lub zakazujące jego redystrybuowania nie mogą znaleźć się na tej liście. Ponadto w dystrybucji pomijane jest oprogramowanie, o którym wiadomo, że korzysta z mechanizmów chronionych patentami.

Problematyczne formaty audio i wideo

W Fedorze 11 brakuje niektórych popularnych, ale własnościowych aplikacji i sterowników. Również odtwarzanie wielu powszechnych formatów audio i wideo jest w najnowszej gołej edycji niemożliwe – dotyczy to nawet obsługi plików MP3, ponieważ firma patentowa Sisvel wysuwa roszczenia w imieniu właścicieli praw do tego formatu. Fedora 11 staje się jednak szybko naprawdę funkcjonalnym systemem po aktywacji repozytoriów pakietów, za pośrednictwem których można doinstalować oprogramowanie wykluczone z projektu Fedora, a także kodeki audio i wideo konieczne do odtwarzania popularnych formatów multimedialnych. Program Adobe Reader oraz wtyczkę Adobe Flash najlepiej jest pobrać bezpośrednio z repozytorium producenta. Również Google udostępnia własne repozytorium, gdzie można znaleźć aplikacje takie jak Picasa czy Google Earth.

Najbardziej znanym i najczęściej używanym repozytorium pakietów dla Fedory jest RPM Fusion, powstałe w ubiegłym roku z połączenia Dribble, Freshrpms i Livna. Można je aktywować nie tylko bezpośrednio po zainstalowaniu Fedory, ale również już podczas samej instalacji z płyty DVD. Jeśli bazujące na gstreamerze aplikacje takie jak Totem wymagają po konfiguracji RPM Fusion dodatkowych wtyczek, których nie ma w Fedorze, a które są dostępne za pośrednictwem RPM Fusion, to mogą być one na życzenie doinstalowane przez program PackageKit. W wersji z KDE zastosowano bibliotekę xine-lib. Dodatkowa instalacja pakietu RPM Fusion xine-lib-extras-freeworld dodaje obsługę "problematycznych" formatów multimedialnych.

Wymagania procesora i pamięci dla architektur PPC

 * Minimalny procesor: PowerPC G3/POWER3
 * Fedora 11 obsługuje tylko generację "New World" Power Macintoshy Apple'a, dostarczanych od około 1999 roku. Mimo, że komputery "Old World" powinny działać, wymagają specjalnego programu startowego, który nie jest dołączony do dystrybucji Fedory. Fedorę zainstalowano i przetestowano także na komputerach POWER5 i POWER6.
 * Fedora 11 obsługuje komputery pSeries i Cell.
 * Fedora 11 obsługuje także Sony PlayStation 3, Genesi Pegasos II i Efika.
 * Fedora 11 zawiera obsługę sprzętu komputerów P.A. Semiconductor "Electra".
 * Fedora 11 obsługuje także stacje robocze powerstation firmy Terrasoft Solutions.
 * Zalecane dla trybu tekstowego: G3 233 MHz bądź lepszy, 128 MB RAM.
 * Zalecane dla trybu graficznego: G3 400 MHz bądź lepszy, 256 MB RAM.

Wymagania procesora i pamięci dla architektur x86

Następujące specyfikacje procesorów używają terminologii Intela. Inne procesory, takie jak AMD, Cyrix i VIA, które są z nimi zgodne i odpowiadają procesorom Intela także mogą być używane w Fedorze. Fedora 11 wymaga procesora Intel Pentium lub lepszego, a jest zoptymalizowana dla procesorów Pentium 4 i późniejszych.

 * Zalecane dla trybu tekstowego: klasa Pentium 200 MHz lub lepszy
 * Zalecane dla trybu graficznego: Pentium II 400 MHz lub lepszy
 * Minimum pamięci RAM dla trybu tekstowego: 128 MB
 * Minimum pamięci RAM dla trybu graficznego: 192 MB
 * Zalecana pamięć RAM dla trybu graficznego: 256 MB

Wymagania procesora i pamięci dla architektur x86_64

 * Minimum pamięci RAM dla trybu tekstowego: 256 MB
 * Minimum pamięci RAM dla trybu graficznego: 384 MB
 * Zalecana pamięć RAM dla trybu graficznego: 512 MB

Wymagania przestrzeni na dysku twardym dla wszystkich architektur

Wszystkie pakiety Fedory 11 mogą zajmować ponad 9 GB miejsca na dysku. Ostateczny rozmiar jest określany przez instalowany obraz i pakiety wybrane podczas instalacji. Dodatkowa przestrzeń dyskowa jest wymagana podczas instalacji do obsługiwania środowiska instalacyjnego. Ta dodatkowa przestrzeń dyskowa odpowiada rozmiarowi pliku /Fedora/base/stage2.img (na pierwszej płyty instalacyjnej) plus rozmiar plików w /var/lib/rpm na zainstalowanym systemie.

W warunkach praktycznych dodatkowe wymagania przestrzeni dyskowej mogą wahać się od tak małych jak 90 MB dla minimalnej instalacji, do tak dużych jak dodatkowe 175 MB dla większych instalacji. Dodatkowe miejsce jest wymagane również dla jakichkolwiek danych użytkownika, oraz przynajmniej 5% wolnego miejsca powinno być zachowane dla prawidłowego działania systemu.

===================================

Fedora - Logo


FEDORA 12 Constantine 

Fedora 12 o nazwie kodowej Constantine została wydana jesienią 2009 roku. Fedora 12 jest liderem we wprowadzaniu nowych, innowacyjnych funkcji co potwierdzają nowości zawarte w dystrybucji. Wydanie bazuje na jądrze Linux 2.6.31 oraz środowiskach graficznych GNOME 2.28 oraz KDE 4.3.

Nawiększą uwagę twórcy dystrybucji poświęcili funkcjonalności desktopowej, ale skupiono się także na obsłudze netbooków, wirtualizacji i rozwoju narzędzi administracyjnych. Nowa wersja systemu cechuje się ogólną poprawą wydajności. Przede wszystkim zrezygnowano ze wspierania starszych 32-bitowych procesorów, tak aby starsze maszyny, a przede wszystkim netbooki mogły wykorzystać wszystkie możliwości procesora. Netbooki mogą korzystać ze środowiska Moblin stworzonego przez firmę Intel specjalnie dla komputerów o małej rozdzielczości ekranu.

Zredukowano rozmiar aktualizacji. Opcjonalny w Fedorze 11 yum-presto stał się domyślną wtyczką. Dzięki pakietom różnicowym rozmiar aktualizacji może zmniejszyć się nawet o 90%. Zmieniono także rodzaj kompresji pakietów RPM z gzip do XZ co jednocześnie nie przyniosło pogorszenia wydajności. Nowy NetworkManager został znacząco ulepszony. Dzięki temu łączenie się z sieciami bezprzewodowymi za pomocą modemów GSM/UMTS/3G jest łatwiejsze. Rozszerzono obsługę IPv6. Wsparcie dla sieci PAN Bluetooth pozwala na skonfigurowanie takiego połączenia za pomocą kilku kliknięć.

Rozszerzono bazę wspieranych kart graficznych. Twórcy dodali eksperymentalną obsługę akceleracji 3D kart AMD Radeon HD serii 2400 i późniejszych oraz wprowadzili obsługę Kernel Mode Settings. Poprawiono obsługę kart graficznych Intela (DisplayPort), a także sterownik Nouveau. Poprawiona została obsługa kamer internetowych oraz dodano otwarte Firmware dla urządzeń Broadcom. Dodano usługę Bluetooth on-demand, która sprawdza kiedy Bluetooth jest używany i włącza/wyłącza usługę oszczędzając zasoby.

Nowe narzędzie Abrt pozwala na zgłaszanie twórcom błędów za pomocą kilku kliknięć co pozwoli na szybsze rozwiązywanie problemów. Wprowadzono nowe narzędzie do generowania ramdysku procesu Init o nazwie Dracut.

Narzędzie do zarządzania pakietami – PackageKit – został wzbogacony o wtyczki, które umożliwiają instalację oprogramowania prosto ze strony WWW, a także wyszukują brakujące programy, które użytkownik wywołał z konsoli sugerując ich instalację.

Ulepszenia i zmiany to między innymi: 

  • Ulepszona obsługa kamer internetowych
  • Lepszy kodek wideo
  • Ulepszenia podsystemu dźwięku
  • Lepsze zarządzanie zasilaniem 
  • Narzędzie automatycznego zgłaszania błędów 
  • Bluetooth na żądanie
  • Cała masa ulepszeń wirtualizacji
  • Kolejne ulepszenia z zakresu bezpieczeństwa 

Pełna lista zmian Fedory 12 wspomina także o modyfikacjach w podsystemie wirtualizacji KVM, obsłudze OGG, zaktualizowanym pakiecie NetBeans, a także o usprawnionej obsłudze kamer internetowych oraz nowych narzędziach do raportowania błędów. Fedorę 12 można już pobrać z witryny projektu w postaci obrazów ISO krążków CD i DVD w odmianach dla systemów x86, x86-64 oraz Power PC. Programiści przygotowali także obrazy LiveCD dla 32- i 64-bitowych systemów x86.

Fedorę 13 Goddard można było pobrać z: http://get.fedoraproject.org/

==================================

 

FEDORA 13 GODDARD

Nowa Fedora 13 o kodowej nazwie Goddard miała zostać wydana 18 maja 2010 roku. Jednakże błędy, jakie znaleziono, przesunęły plan wydawniczy na 25 maja 2010. Najciekawszymi bodaj nowościami w Fedorze 13 są: wsparcie dla systemu przywracania Btrfs, Nouveau Classic Mesa oraz sterowniki Gallium 3D, ulepszony instalator Anaconda, lepsze wsparcie DisplayPort w otwartych sterownikach graficznych, GNOME 2.30, KDE 4.4, zaktualizowane pakiety oraz ulepszony NetworkManager. 

Po krótkim opóźnieniu wydania finalnego, spowodowanego kilkoma krytycznymi błędami, udało się wydać kolejną wersję Fedory. Fedora 13 Goddard jest opartym na Linuksie systemem operacyjnym, który prezentuje najnowsze wolne i otwarte oprogramowanie. Można ją swobodnie używać, zmieniać ją i rozprowadzać bez żadnych kosztów. Pod maską systemu znajdziemy jądro Linux 2.6.33, X.Org Server 1.8, GCC 4.4, OpenOffice 3.2 i zaktualizowane wszystkie otwarte sterowniki graficzne. 

Finalna wersja Fedory 13 miała ukazać się w połowie maja 2010, jednak nierozwiązane błędy blokujące zmusiły twórców dystrybucji do przesunięcia daty wydania. Decyzję o takim kroku podjęto podczas spotkania, mającego dać zielone światło do wydania finalnej wersji dystrybucji Fedora. Ostatecznie dystrybucja została udostępniona 25 maja 2010. Kolejna wersja Fedory, określana nazwą kodową Goddard, wyróżnia się nie tylko zaktualizowanym oprogramowaniem i odświeżonym wyglądem, ale także mnóstwem poprawek technicznych. A poza tym tradycyjnie już występuje w roli pioniera. Fedora została nazwana "Goddard" na cześć konstruktora rakiet Roberta Hutchingsa Goddarda. 

Wydanie zawiera wszystkie nowości wprowadzone w wersji beta - np. automatyczną instalację sterowników drukarek czy domyślne instalowanie takich aplikacji jak menedżer zdjęć Shotwell, oprogramowanie do wykonywania kopii zapasowych Deja-dup, klient sieci Twitter. Pojawiła się również obsługa najnowszych wersji środowisk Gnome i KDE. Ulepszono NetworkMenagera, wprowadzono sterowniki Gallium 3D, oraz pakiet biurowy OpenOffice 3.2. Pojawiła się eksperymentalna obsługa grafiki 3D z wykorzystaniem sterownika Nouveau dla kart Nvidii.

 

Główne nowe i ulepszone funkcje w Fedorze 13:

- Automatyczna instalacja sterowników drukarek

- Automatyczna instalacja pakietów językowych

- Ponownie zaprojektowane narzędzie do konfiguracji kont użytkowników

- Zarządzanie kolorami do kalibrowania monitorów i skanerów

- Eksperymentalna obsługa 3D dla kart graficznych firmy NVIDIA

 

Inne nowości w tym wydaniu:

- Nowy sposób na instalację Fedory przez Internet

- Uwierzytelnianie użytkowników za pomocą SSSD

- Aktualizacje obsługi NFS

- Zarafa Open Source Edition, nowy zestaw oprogramowania do pracy grupowej na licencji open source

- Przywracanie systemu dla systemu plików Btrfs

- Ulepszone badania SystemTap

- Język Python w wersji 3, który można instalować równolegle do istniejącego

- Obsługa całej specyfikacji Java EE 6 w programie NetBeans 6.8

 

Wymagania procesora i pamięci dla architektur x86

Następujące specyfikacje procesorów używają terminologii firmy Intel. Inne procesory, takie jak firm AMD, Cyrix i VIA, które są z nimi zgodne i odpowiadają procesorom firmy Intel także mogą być używane w Fedorze. Fedora 13 wymaga procesora Intel Pentium Pro lub lepszego, a jest zoptymalizowana dla procesorów i686 i późniejszych.

- Zalecane dla trybu tekstowego: Pentium Pro 200 MHz lub lepszy

- Zalecane dla trybu graficznego: Pentium Pro 400 MHz lub lepszy

- Minimum pamięci RAM dla trybu tekstowego: 256 MB

- Minimum pamięci RAM dla trybu graficznego: 384 MB

- Zalecana pamięć RAM dla trybu graficznego: 512 MB

 

Wymagania procesora i pamięci dla architektur x86_64

- Minimum pamięci RAM dla trybu tekstowego: 256 MB

- Minimum pamięci RAM dla trybu graficznego: 384 MB

- Zalecana pamięć RAM dla trybu graficznego: 512 MB

- Wymagania miejsca na dysku twardym dla wszystkich architektur

 

Wszystkie pakiety mogą zajmować ponad 9 GB miejsca na dysku. Ostateczny rozmiar jest określany przez instalowany obraz i pakiety wybrane podczas instalacji. Dodatkowe miejsce na dysku jest wymagane podczas instalacji do obsługiwania środowiska instalacyjnego. To dodatkowe miejsce na dysku odpowiada rozmiarowi pliku /Fedora/base/stage2.img (na pierwszej płycie instalacyjnej) plus rozmiar plików w /var/lib/rpm na zainstalowanym systemie.

W praktyce, te zapotrzebowanie na dodatkowe miejsce mieści się w przedziale mniej więcej od 90 MB dla minimalnej instalacji do 175 MB dla większej instalacji.

Dodatkowe miejsce jest również wymagane dla jakichkolwiek danych użytkownika, oraz przynajmniej 5% wolnego miejsca na partycju czy dysku powinno być zachowane dla prawidłowego działania systemu.

===========================================

 

FEDORA 14 Laughin

 

Dnia 2 listopad 2010 roku wydano Fedorę 14 o nazwie kodowej Laughlin. Testy Fedory 14 rozpoczęły się już w sierpniu bieżącego roku. Niemniej, wydana później edycja beta nieco rozczarowywała. Twórcy zrezygnowali z pokaźnej ilości nowych funkcji i przesunęli ich implementację do kolejnego wydania Linuksa, które oznaczone będzie numerem 15.

Wśród nowości wprowadzonych do Fedory 14 warto wymienić obsługę akceleracji 2D, wsparcie dla języka D, obsługę Spice (Simple Protocol for Independent Computing Environments) i nową bibliotekę odpowiedzialną za szybsze ładowanie obrazów JPEG. System oferuje także udoskonalone narzędzia do obsługi zdalnych pulpitów i obsługę sprzętowego kursora. Dystrybucja bazuje na jądrze 2.6.35 i jest dostępna ze środowiskiem graficznym GNOME 2.32 i KDE SC 4.5 oraz LXDE. Fedora 14 dysponuje także aplikacjami do łatwego administrowania systemem w zastosowaniach domowych i korporacyjnych oraz zawiera wiele przydatnych narzędzi programistycznych. Deweloperzy powinni docenić również obecność lepszych narzędzi do debugowania, w tym do łatwego wykrywania wycieków pamięci. W systemie znajdziemy oprogramowanie MeeGo oraz Sugar 0.90. Jedną z ważniejszych zmian jest wykorzystanie biblioteki ibjpeg-turbo, która poprawiła prędkość ładowania obrazków. Polepszona została wydajność obsługi zdalnych pulpitów. Pojawiło się wsparcie dla SCAP (Security Content Automation Protocol) dzięki bibliotece OpenSCAP. Twórcy ogłosili, że kolejna odsłona Fedory zostanie wydana w kwietniu 2011 roku. 

Wśród nowości F14 wymienić warto:

- Wsparcie dla akceleracji 2D

- Nowy moduł do obsługi zdjęć w formacie JPEG

- Środowiska Gnome 2.32 i KDE SC 4.5 oraz LXDE 

- Nowe narzędzia do obsługi pulpitu zdalnego

- Wsparcie dla Spice

- Serwer Varnish 2.1.3 oraz Apache 2.2.16 

Lista zmian może nie porywa, ale system dostał również kopa pod kątem wydajności i znacznie lepiej radzi sobie z najnowszym sprzętem. Kolejne wydanie zaplanowano na kwiecień 2011 roku. Dostępne jest również wydanie 64-bitowe. 

===========================================

 

Fedora 15 Lovelock

W dniu 25 maja 2011, jak zwykle z miesięcznym opóźnieniem w stosunku do zapowiedzi Jared K. Smith'a, wydano wersję 15 linuksowej dystrybucji Fedora. Fedory 15 jest pierwszym systemem, który zadebiutował z nowym środowiskiem Gnome 3.0, które wydano na początku kwietnia 2011 roku. Fedora 15 oferuje do dyspozycji użytkowników możliwość skorzystania z nowego interfejsu GNOME Shell (GS). 

Domyślnym środowiskiem graficznym jest GNOME 3, tym samym Fedora staje się pierwszą dużą dystrybucją z tym środowiskiem jako domyślnym. Oprócz niego dostępne są KDE plasma workspaces 4.6 oraz Xfce 4.8. Podczas instalacji można wybrać system plików Btrfs. Dodano wspomagania wprowadzania tekstu Indic na platformie ibus. Dzięki funkcji przewidywania słów wpisywanie tekstu może być szybsze. Ulepszono narzędzie ABRT, raportujące błędy systemu. Ulepszono też narzędzie do rozwiązywania błędów z SELinux. Zwiększono współczynnik kompresji obrazów live dzięki użyciu kompresji XZ zamiast gzip. Usprawniono zarządzanie energią, specjalny demon dobiera ustawienia dynamicznie aby osiągnąć odpowiednią równowagę pomiędzy oszczędnością energii a wydajnością. Wprowadzono pakiet biurowy LibreOffice oraz przeglądarkę Firefox 4. Za start systemu odpowiada systemd, który ma duże szanse dokonać to, czego nie udało się upstart‘owi, czyli zostać uniwersalnym i standardowym zamiennikiem starzejącego się SysVinit. 

W dystrybucji użyto systemd do zarządzania systemem oraz sesjami. Pozwala m.in. na tworzenie snapshotów systemu oraz odtwarzanie jego stanu. Ponadto oferuje zaawansowaną, transakcyjną logikę zarządzania usługami, opartą o zależności. Dostępny jest też dynamiczny firewall. W nowej Fedorze zawarto GCC 4.6, GDB 7.3 a także Maven 3. Jest też oczywiście wiele innych nowych i zaktualizowanych programów. Pojawiło się wsparcie dla eCryptfs a wersja LiveCD jest kompresowana przy użyciu LZMA. RPM został zaktualizowany do wersji 4.9. Ponad to zaktualizowano takie narzędzia jak Rails, OCaml, Python oraz GDB. 

Fedora 15 debiutuje z wieloma nowościami, wśród których wymienić należy przede wszystkim:

- Nowy kernel Linuksa z numerem 2.6.39

- Środowiska Gnome 3.0 oraz KDE SC 4.6, także XFCE 4.8

- Zaktualizowane programy domyślne

- Lepszym wsparciem dla nowych typów sprzętu

- LibreOffice zamiast OpenOffice 

- Python 3.2 

Z innych nowości warte wspomnienia jest, że domyślna instalacja nowej Fedora nie zawiera plików z ustawionym atrybutem setuid bit, który wymusza wykonywanie się niektórych programów z efektywnymi uprawnieniami właściciela pliku (często administratora), co w przeszłości często stanowiło problem bezpieczeństwa. edną z ciekawszych aplikacji jest BoxGrinder. Jest to narzędzie konsolowe, które pozwala na tworzenie wirtualnych obrazów dla różnych platform (KVM, Xen, VMware, EC2). W systemie pojawił się dynamiczny firewall zarządzany przez D-BUS. Zaktualizowano również aplikację NetworkManager. Wykorzystuje ona teraz ser4wer BIND jako resolver DNSSEC. 

Głównym sponsorem projektu jest firma Red Hat. System Fedora cechuje się wielką innowacyjnością, dlatego też wydania pojawiają się bardzo często i zawierają najnowsze wersje oprogramowania GNU. System ten bardzo często jest nazywany niesłusznie "poligonem Red Hata". Fedora jest w tym czasie trzecią najpopularniejszą dystrybucją Linuksa dla "pecetów". Ranking DistroWatch umieszcza ją tuż za Ubuntu i Linux Mint. 

System Linux Fedora 15 można pobrać w dwóch wersjach. Pierwsza to LiveCD która można uruchomić bezpośrednio z płyty bez potrzeby instalacji oraz obraz ISO pełnej wersji instalacyjnej. Można go pobrać w wersji 32- lub 64-bitowej. Waga plików ISO na LiveCD to, odpowiednio, 660 MB i 662 MB. 

===========================================

 

Fedora 16 Verne (F16) 

Dnia 8 listopad 2011 roku wydana została 16 wersja Fedory — dystrybucji Linuksa zwanej często poligonem doświadczalnym Red Hat Enterprise Linux. Podczas instalacji Fedory 16 instaluje się najświeższa wersja boot loadera GRUB2, który obsługuje partycje LVM2 i LUKS. Kusząc najnowszym oprogramowaniem i będąc wspieraną przez najnowsze i najpopularniejsze środowiska graficzne, Fedora 16 przejęła wielu niezadowolonych z Unity użytkowników najnowszego Ubuntu, a także wielu niezadowolonych z tempa rozwoju i problemów Mandrivy. Dystrubycja Fedora 16 zawiera nową kompozycję pulpitu, inspirowaną powieściami Juliusza Verne, który został "ojcem chrzestnym" wydania o nazwie kodowej Verne. 

Do tej wersji Fedory 16 trafiły środowiska graficzne GNOME 3.2 z nowym systemem zarządzania kontami pocztowymi i w usługach społecznościowych, KDE 4.7 z uaktualnioną Plasmą, Xfce i LXDE. W ostatniej chwili deweloperzy zdecydowali się umieścić pod maską systemu jeszcze ciepłe jądro 3.1. Znajdziemy tu również Perla 5.14 ze wsparciem dla Unikodu 6.0, wtyczki do gcc umożliwiające rozszerzanie go w Pythonie, oraz D2 — języka programowania łączącego możliwości C i C++ z efektywnością pracy w Ruby lub Pythonie. Fedora jest pierwszą dystrybucją Linuksa, która zawierała najnowszą wersję języka D.

Z tej wersji Fedory znikł zupełnie HAL, a jego miejsce zajęły udisks i upower, a zamiast libhal stosowany jest libudev. Jeśli natrafimy na aplikacje wymagające libhal do pracy, należy to zgłosić w jej bugzilli i dać deweloperom chwilę na przystosowanie programu do nowej technologii. Zmieniła się również polityka alokacji wartości UID i GID, które dla kont użytkowników zaczynają się teraz od 1000, a nie od 500, jak miało to miejsce w poprzednich wersjach. Aktualizacja ze starszej wersji systemu pozostawia oczywiście starą numerację. Więcej o zmianach można przeczytać na wiki Fedory, gdzie warto zwrócić uwagę również na poprawione narzędzia do wirtualizacji oraz oprogramowanie związane z architekturą w chmurze. Przywrócono wsparcie dla Xen. W ostatnim momencie dodano również Java 7. 

Aktualizacje wydają się dosyć zachowawcze, jednak należy zwrócić uwagę na częste wydania kolejnych wersji oprogramowania - co około sześć miesięcy. Z tego powodu zmiany nie są tak poważne jak w przypadku aktualizacji systemów Windows lub Mac OS X. Aktualizacje wyprzedzają jednak zarówno Ubuntu jak i Mandrivę. 

Minimalne wymagania systemowe dla linuksowej dystrybucji Fedora 16 to procesor 400 MHz Pentium 400, 768 MB RAM, 10 GB miejsca na dysku. Aktualnie jednak dla Kde wymagane jest posiadanie przynajmniej 400MHz procesora klasy Pentium Pro oraz 1152 MB pamięci RAM. Wymagania dotyczą jedynie środowisk graficznych KDE i Gnome, pozostałe i tryb tekstowy wykazują zauważalnie mniejsze zapotrzebowanie na zasoby systemowe. Istnieje również możliwość uruchomienia Fedora 16 w trybie tekstowym na komputerze z procesorem 200 MHz Pentium Pro. W przypadku instalacji KDE warto pamiętać, że pełne możliwości środowiska widać lepiej przy RAM większym niż 4 GB oraz odpowiednio szybkim procesorze. KDE to zasadniczo środowisko na nowsze komputery z dużą ilością pamięci RAM i szybkimi procesorami. System operacyjny jest wyposażony w wiele aplikacji domyślnych w tym w przeglądarkę internetową Firefox 7, Rhythmbox Music Player, Evolution Mail i aplikację kalendarza oraz klienta transmisji BitTorrent. 

Oto lista wybranych zmian w nowej wersji systemu F16:

- wsparcie dla cloud computingu, czyli nowe narzędzia jakie pomogą użytkownikowi przenieść swoje dane do chmury internetowej min. internetową wersję systemu plików HekaFS i wiele innych projektów Red Hat

- wsparcie dla wirtualizacji

- GRUB2 zostaje domyślnym boot-loaderem systemu, dostarczając wsparcie dla partycji LVM2 i LUKS (w obecnej wersji tylko dla architektury x86)

- Systemd zostaje domyślnym menedżerem procesów i usług

- Aktualizacja środowisk graficznych KDE SC do wersji 4.7 i GNOME do wersji 3.1 (wersja 3.2 dostępna w repozytorium testowym)

- poprawiona wersja SELinux pozwalająca na szybsze uruchamianie aplikacji i własnoręczną konfigurację bezpieczeństwa

- nowy system kont użytkowników pozwalający na zwiększenie domyślnej liczby kont z 500 do 1000

- Ulepszenia dla deweloperów min. aktualizacja Ada, Haskell i środowiska Perl, oraz nowy plugin Python dla GCC

- Usunięcie HAL ze wszystkich wydań Fedory znajdujących się na płycie instalacyjnej DVD i zastąpienie przez udisks oraz upower. Zmiana pozwala na szybszy start systemu oraz szybsze start aplikacji zależnych od wykrywanego sprzętu

Obraz dysku instylacyjnego typu CD zajmuje zaledwie 605 MB i można go zgrać na startową LiveCD, dzięki czemu można system uruchomić z płyty i wypróbować na komputerze przed podjęciem decyzji o instalacji na swojej maszynie. Można również utworzyć obraz liveusb. 

Najważniejsze zmiany w wydaniu Fedora 16 to:

- Linux kernel 3.1.0

- KDE SC 4.7.2

- GNOME 3.2.1 (z GNOME Shell)

- GRUB 2

- Systemd

- Poprawiony SELinux

- System 1000 kont

- Dodany klient Chrony NTP

- Usunięty HAL (zastąpiny przez udev, udisc etc.)

- Usunięty ConsoleKit

- Automatyczne wsparcie Multi-seat

- Wsparcie dla Cloud Computing

- Przywrócenie wsparcia dla Xen

- Program Spice 0.10 do zarządzania wirtualnymi maszynami

- Aeolus Conductor

- Blender 2.5

- Boost 1.47

- Glasgow Haskell Compiler 7.0.4

- Haskell Platform 2011.2.0.1

- Perl 5.14

- TigerVNC 1.1

- możliwość przekierowania sieci USB

Trusted Boot czyli tboot to otwartoźródłowy moduł pre- jądra/Menedżera Maszyny Wirtualnej, który używa technologi Intel Trusted Execution Technology (Intel TXT), aby zapewnić zamierzone i zweryfikowane uruchamianie jądra systemu operacyjnego lub Menedżera Maszyny Wirtualnej. Sprawdza, czy pliki systemowy nie zostały zmodyfikowane przed uruchomieniem startu systemu, oferując znacznie większe bezpieczeństwo, przeciwko rootkitom i innemu typowi malware, które próbują ukryć swoje ścieżki, poprzez edycję tych plików. Trusted Boot może zostać włączony podczas instalacji i się wyłączy, jeżeli sprzęt nie posiada wsparcia owej technologii (jednym słowem sprzęt AMD odpada). 

Fedora 16 używa Chrony, jako domyślnego klienta Network Time Protocol (NTP). Chrony jest zaprojektowany do pracy nawet, jeżeli system nie posiada bezpośredniego dostępu do internetu. Zdolny jest do szybszej synchronizacji czasu, aniżeli standardowy ntp. Chrony posiada kilka zalet podczas używania w systemach wirtualnych, jak większy zasięg dla korekcji częstotliwości, aby pomóc szybko poprawić źle chodzą zegary, oraz lepszą reakcję na gwałtowne zmiany częstotliwości zegara. Posiada również mniejsze zużycie pamięci, brak zbędnego wybudzania procesów oraz ulepszone zarządzanie energią. 

Osoby zainteresowane chmurami i wirtualizacją znajdą w nowej Fedorze platformę IaaS o nazwie Aeolus, pozwalającą na kontrolę rozmaitych środowisk cloud, a także obsługę dobrze znanego OpenStacka. Dla tych, którzy potrzebują wysokiego poziomu bezpieczeństwa, dostępna jest chmurowa wersja kupionego niedawno przez RedHata systemu plików GlusterFS, obsługująca szyfrowanie i silne protokoły uwierzytelniania. Rozbudowano narzędzia do zarządzania wirtualizacją – można np. teraz blokować zapis do wirtualnych dysków, a systemy-goście przeglądać z poziomu narzędzia Fedora virt-manager. 

W celu aktualizacji do Fedory 16 wystarczy zapoznać się trochę z yum i wszystko przebiega gładko i dość sprawnie. Przy wykonywaniu aktualizacji do kolejnej wersji czy wersji testowej trzeba pamiętać o wyłączaniu Presto. Nowe paczki posiadają nowe pliki, które nie są kompatybilne z resztą plików z danej paczki. Podczas aktualizacji używając Presto – okazuje się, że system się wysypuje, co nie dziwi – bo ktoś zrobił tak: ma poloneza i wsadza wał od BMW i gaźnik od wołgi – pojedzie ten polonez? Nie pojedzie! Podobnie jest z wtyczką presto, która nakłada pliki w których dokonano zmian, a nie całe paczki. Ten błąd rozwala ludziom początkującym stabilną fedorę, zatem trzeba wyłączać wtyczkę Presto. 

===========================================

 

Fedora 17 Beefy Miracle 

 

Finalne wydanie Fedory 17 planowane było na 22 maja 2012 roku. Wcześniej ujrzymy jeszcze wydanie RC w okolicach 8 maja 2012. Wydanie te zbudowane jest na bazie jądra Linux w wersji 3.3.1 wraz z poprawkami wersji 3.4 eliminującymi błędy związane z oszczędzaniem energii w nowych procesorach Intela opartych na Sandy Bridge. W tym wydaniu znajdziemy także środowiska graficzne KDE SC 4.8 i nową wersję GNOME 3.4. Dodano także GIMPa w wersji 2.8RC. W tej wersji uwzględniono także wydaną niedawno platformę Cloud Computingu OpenStack Essex. Wśród nowości uwzględniono także systemd w miejsce sysVinit, nowy program do zarządzania zaporą systemową - firewalld, CUPS colord support wprowadzający wsparcie dla profili ICC przy drukowaniu i wiele innych. Fedora jak zawsze w swych nowościach wygląda imponująco i zachęcająco!  

Ostatecznie, 28/29 maja 2012 roku, Robyn Bergeron poinformował o wydaniu nowej wersji dystrybucji Fedora 17 „Beefy Miracle”. Siedemnaste wydanie Fedory przynosi blisko 60 zmian względem wcześniejszej wersji. Fedora jest dystrybucją sponsorowaną przez firmę Red Hat i rozwijaną przez społeczność skupioną wokół projektu. Określana jest poligonem doświadczalnym dla Red Hat ze względu na najnowsze wersje pakietów, które trafiają do Fedory aby po przetestowaniu ich przenieść je do Red Hata. 

Dodano do Fedory 17 nowe funkcje szukające, udoskonalono tematy, aktywności oraz aplikacje Documents i Contacts. Bardzo ciekawą nowością jest program GNOME-Boxes, który umożliwia bardzo łatwy dostęp do wirtualnych maszyn. Niestety, ale się nie udało się wdrożyć Btrfs, z powodu braku odpowiedniego narzędzia do zarządzania nim. Prócz tego zdecydowano, iż przy obsłudze kart graficznych będą wykorzystywane jedynie sterowniki DRI2. Inżynierowie Red Hata zaimplementowali także proste API ze sprawdzaniem jakości hasła. Prócz dokładnego sprawdzania haseł dla kont, inne aplikacje będą miały również dostęp do tej funkcjonalności. Dodatkowo biblioteka posiada generator losowych haseł, zgodny z polityką bezpieczeństwa. 

Zunifikowano też systemu plików, czyli zawartości /bin, /sbin/ ,/lib i /lib64 przeniesiono do odpowiednich katalogów w /usr, pozostawiając symlinki dla kompatybilności. Ulepszona została obsługa sesji i lokalizacji. Pojawiło się wsparcie sterownika LLVMpipe do obsługi GNOME Shell przy użyciu odpowiedniego oprogramowania, dzięki czemu możliwe jest uruchamianie środowiska bez akceleracji sprzętowej. Ukończono przenoszenie skryptów sysVinit na pliki jednostek systemd. Fedora 17 będzie również posiadała wyłącznie sterowniki graficzne DRI2. Pojawiła się nowa opcja boolean dla SELinux - deny_ptrace, wsparcie dla systemów plików powyżej 16 terabajtów dla ext4 (dzięki e2fsprogs można ustawić partycję do wielkości 100 TB) oraz szyfrowanych systemów plików, gdzie jest używany pakiet cryptsetup. 

Dla deweloperów dodano GCC 4.7, Juno - Eclipse SDK, Java 7 i OpenJDK 7, Ruby 1.9.3, PHP 5.4, Erlang R15, D 2.058. Zintegrowano JBoss Application Server (AS) 7. Udoskonalono usługi świadczące chmury obliczeniowe, jak CloudStack, OpenNebula, OpenStack, Open vSwitch, jak i bazy danych. Zaktualizowano ponadto wiele programów domyślnych (w tym GIMP'a) oraz zwiększono wsparcie dla usług cloud computing. 

Funkcję komunikatora internetowego pełni aplikacja Empathy która wspiera sieci AIM, Yahoo, Google Talk, Jabber, Live (MSN), Myspace, itd. Wykorzystując najnowsze usprawnienia w dziedzinie obsługi kamer internetowych komunikator może posłużyć do czatów wideo. Ponadto oferuje standardowo komunikację tekstową oraz głosową i wsparcie dla urządzeń audio Bluetooth. Dodatkowo dostępna jest technologia Bluetooth on-demand która automatycznie wyłącza moduł gdy ten jest nieaktywny przez 30 sekund. Domyślnym odtwarzaczem multimedialnym jest Rhythmbox. Fedora zapewnia wsparcie dla wielu urządzeń z których korzystamy na co dzień - po podłączeniu odtwarzacza MP3, PDA czy smartfona system zaoferuje synchronizację zawartości. Dystrybucja oferuje NetworkManager służący do zarządzania ustawieniami i połączeniami sieciowymi. Wspierany jest protokół IPv6.

 

Najważniejsze zmiany w wersji F17 to m.in.:

- jądro Linux 3.3.4 

- GNOME 3.4.1

- KDE 4.8

- OpenStack, Eucalyptus, CloudStack oraz Open Nebula

- profile ICC dla kolorowych wydruków oraz ulepszony GIMP

- udoskonalona wirtualizacja

- nowe motywy graficzne

- Sugar 0.96 (środowisko graficzne) 

- LibreOffice 3.5, 

- Scribus 1.4, 

- Blender 2.6.1, 

- Calibre 0.8.39, 

- GIMP 2.8.

- OpenJDK 7, 

- PHP 5.4,

- Ruby 1.9.3,

 

Minimalne wymagania dla maszyn x86 i x86_64:

- pamięć RAM dla trybu tekstowego: 768 MB

- pamięć RAM dla trybu graficznego: 768 MB

- zalecana pamięć RAM dla trybu graficznego: 1152 MB

- 10 GB miejsca na dysku. 

Pełna lista zmian dostępna jest na stronie projektu. Obraz systemu w wersjach GNOME, KDE, XFCE, LXDE, DVD Install, Net Install, Games, Security oraz Design Studio gotowe są do pobrania. Fedora 17 dostępna jest w wersjach 32- i 64-bitowych oferując środowiska graficzne GNOME (domyślne), KDE, LXDE lub Xfce. 

 

Instalator i proces instalacji F17  

Podstawowe kroki podczas instalacji Fedory 17 to wybranie języka oraz formatu klawiatury. W następnym Anaconda, bo tak nazywa się instalator, który powstał na potrzeby tej dystrybucji, sprawdza zawartość dysku. Jeśli odnajdzie na nim wcześniejszą wersję Fedory (15 lub 16), to pozwoli na aktualizację systemu. W przeciwnym razie użytkownik musi przeprowadzić instalację od postaw. 

W kolejnych krokach instalator Anaconda prosi o podanie nazwy komputera, wskazanie strefy czasowej, wprowadzenie hasła użytkownika root oraz przygotowanie dysku twardego. Anaconda daje tu duże pole do manewru. Umożliwia wykorzystanie całej powierzchni HDD/SSD, zastąpienie zainstalowanego systemu Linux tak, że wszystkie dane z partycji sformatowanych w systemach plików właściwych dla otwartych systemów operacyjnych zostaną skasowane, zmniejszenie partycji i wykorzystanie powstałej w ten sposób wolnej przestrzeni, instalację na pustej przestrzeni nośnika lub jego ręczny podział. 

Jeżeli użytkownik zastosuje jedno z automatycznych rozwiązań, nowo powstałe partycje domyślnie zostaną utworzone z użyciem mechanizmu LVM ale daje się wyłączyć tę opcję. Ręczny podział dysku pozwala na tworzenie partycji opartych na MBR, programowych macierzy RAID oraz woluminów logicznych. Użytkownicy nieposiadający platformy EFI chcący skorzystać z zalet LVM i ręcznego tworzenia partycji muszą pamiętać o założeniu dodatkowej 1-megabajtowej partycji (Bios boot) przeznaczonej na dane programu rozruchowego GRUB 2. W następnym kroku Anaconda pozwala wybrać predefiniowane zestawy oprogramowania zależnie od funkcji komputera (instalacja biurkowa, serwerowa, przeznaczona dla twórców oprogramowania lub minimalna), zestawy źródeł oprogramowania oraz dostosować instalowane aplikacje (to ostatnie można zrobić także po zainstalowaniu systemu). 

Po wykonaniu tych czynności kończy się pierwszy duży etap instalacji, a Anaconda zaczyna kopiowanie niezbędnych plików na dysk. Po niezbędnym ponownym uruchomieniu komputera rozpoczyna się drugi etap, czyli personalizacja systemu. Dalsze kroki to zapoznanie się z umową licencyjną i utworzenie konta użytkownika. To ostatnie, co trzeba zrobić. Po kliknięciu przycisku „Zakończ” oczom użytkownika ukazuje się pulpit z rozświetloną fajerwerkami tapetą. Anaconda to jeden z najlepszych linuksowych instalatorów. Z jednej strony pozwala szybko i prosto zainstalować Fedorę początkującym użytkownikom (nie pozbawia ich przy okazji możliwości korzystania z takich mechanizmów jak LVM), z drugiej daje bardzo duże pole do manewru zaawansowanym, którzy chcą system dopasować do własnych potrzeb i upodobań. Jedyne, co może się nie spodobać, to niepełne spolszczenie Anacondy. 

===========================================

 

Nowość!!!

***)  Fedora 18 Spherical Cow 

W letnie przesilenie, około 20-21 czerwca 2012 roku, FESCo (Fedora Engineering Steering Committee) po krótkich obradach zatwierdził szereg technologii, jakie znajdą się w systemie Fedora 18 Spherical Cow. System ten jest rozwijany przez społeczność i fundowany przez firmę Red Hat. Znajdziemy w niej RPM 4.10, Xfce 4.10, GNOME 3.6, Tmpfs, wsparcie hotspot w NetworkManager, wtyczkę DragonEgg GCC-LLVM, zmienione nazwy SELinux booleans, KRB5 DIR credential caches, więcej pakietów dla deweloperów Clojure. Przy pierwszym uruchomieniu systemu pojawi się licencja EULA, ułatwiono zmianę czasu systemowego i lokalizacji, ustawianie kont pocztowych online. 

Pojawi się więcej skryptów SysVInit dla systemd, a także nowa dokumentacja oraz oczyszczenie kodu. Zostanie dodany nowy wygląd instalatora, OpenShift Origin, wsparcie dla aktualizacji poza dostępem do internetu oraz w czasie uruchamiania systemu, a także migracja na procps-ng. Największą jednak ciekawostką jest DNF, który ma się stać następcą menedżera pakietów Yum. Używa, jako backendu hawkey i libsolv. Został stworzony w oparciu o Yum 3.4, ma zapewniać o wiele większą wydajność i mniejsze zapotrzebowanie na pamięć, mniejszy kod, ścisłą definicję API dla rozszerzeń i wtyczek, a także SAT solver dla rozwiązywania zależności. DNF i Yum będą zainstalowane razem w systemie i mogą działać w pełni niezależnie od siebie. 

System Fedora jest znany w świecie wolnego oprogramowania ze swojego nowatorskiego podejścia do oprogramowania zawartego na płycie, testów aplikacji które być może znajdą się w Red Hat Enterprise Linux, a także niedotrzymywania planowanego terminu finalnych wydań. Do tej pory owe opóźnienia były na tyle znikome, że każdy już się zdążył do tego przyzwyczaić. Z reguły nie przekraczało to umownych 30 dni. Tym razem jednak, wydanie Fedora 18 przejdzie do legendy, ponieważ na listach dyskusyjnych 7 listopada 2012 roku puszczono wiadomość o przesunięciu terminu wydania na następny czyli 2013 rok. Całe zajście jest tłumaczone sporymi problemami z instalatorem Anaconda, który został całkowicie przebudowany pod kątem obsługi Secure Boot. 

Nowa odsłona Fedory rodzi się w bólach. Pierwotne terminy wydania były przesuwane już 5-krotnie. Tym razem dowiadujemy się, że 18 wersja pojawi się nie wcześniej niż na początku stycznia. Początkowo finalna wersja miała ukazać się dokładnie 5 listopada 2012 roku. Jednak pierwszą betę zobaczymy dopiero 27 listopada 2012 roku. Wiele problemów sprawiają błędy dotyczące m.in. instalatora Anaconda, którego działanie wciąż jest dalekie od satysfakcjonującego. Nowa wersja dystrybucji będzie wyposażona m.in. w GNOME 3.6, KDE 4.9 oraz Xfce 4.10. Obecny plan wydawniczy zakłada udostępnienie wersji beta 27 listopada, a wersji stabilnej 8 stycznia 2013 roku. Jednak już teraz niektórzy mają wątpliwości czy tych terminów uda się dotrzymać — liczba osób, które aktywnie pracują nad błędami blokującymi wydanie jest niewystarczająca. 

Propozycja zintegrowania funkcji "aktualizacji offline" w Fedorze 18 została zatwierdzona przez odpowiedni zespół (komitet inżynieryjny) Fedora. W niektórych przypadkach, przyszła wersja, Fedora 18, będzie instalować aktualizacje oprogramowania po ponownym uruchomieniu systemu, podobnie jak to działa w przypadku aktualizacji systemie Windows. Funkcja została zaprojektowana, aby uniknąć problemów, które mogą wystąpić z niektórymi aplikacjami i usługami w tle, jeśli one same lub biblioteki, których używają, są aktualizowane, podczas ich działania. Zamiast instalowania aktualizacji oprogramowania, zaktualizowane pakiety są zapisywane w specjalnej lokacji w systemie plików. Gdy użytkownik restartuje swój system po wybraniu opcji "Uruchom ponownie i zainstaluj aktualizacje", aktualizacje zostaną zainstalowane w specjalnym trybie. 

Jednakże funkcja ta będzie dotyczyć tylko użytkowników, którzy uaktualniają swoje systemy za pomocą gnome-packagekit. Proces aktualizacji za pomocą Yum nie ulegnie zmianie. Ponadto, nowa procedura aktualizacji zostanie wykorzystana wyłącznie do podstawowych komponentów systemu operacyjnego, a nie do aplikacji. Więcej informacji można znaleźć w blogu przez dewelopera Richarda Hughesa. Komitet twórców zatwierdził również inne nowe funkcje Fedory 18, której premiera była zaplanowana na listopad, potem na grudzień, a w końcu na styczeń 2013 roku. Na przykład, podczas korzystania z GNOME, wstępna konfiguracja systemu po instalacji nie będzie już obsługiwana przez "firstboot". Zamiast tego, dystrybucja będzie korzystać z alternatywnego rozwiązania opracowanego przez projekt GNOME dla środowiska GNOME 3.6. Dodano także nowy menedżer pakietów DNF, forka Yum. 

W Fedorze F18 warto zwrócić uwagę na nowe wersje pulpitów, w tym KDE SC 4.9, Xfce 4.10, GNOME 3.6 oraz Cinnamon 1.6, które znajdziemy w pierwszym wydaniu Alpha nowej Fedory 18. W Fedorze 18 Alpha znajdziemy np. Perl 5.16, RPM 4.10 czy jądro Linux z gałęzi 3.6. Nie mogło zabraknąć również wsparcia dla UEFI Secure Boot oraz możliwości stworzenia hotspotu z wykorzystaniem NetworkManagera. Poza testowaniem nowych pulpitów, tak naprawdę w nowej Fedorze testowej nie znajdziemy jeszcze zbyt wielu z nowości, nad którymi pracują programiści. Łącznie do finalnego wydania ma trafić ponad 70 funkcji. 

 

 

===========================================  

Czerwony Kapelusz - Red Hat

Kursy instalacji i posługiwania się Fedorą
http://www.ipnet.pl/

Poczytaj o Fedorze także na stronie:
http://www.fedora.pl/

Autoryzowany dsytrybutor Red Hat - RHEL
http://www.redhat.com.pl/

Szczegółowa lista zmian i uzupełnień wydania Fedora 12:
http://docs.fedoraproject.org/release-notes/f12/pl-PL/html/

Strona wolnych formatów muzycznych i wideo
http://www.xiph.org/

W miarę bawienia się linuksową Fedorą 16 a także od nadchodzącą 17 całkiem możliwe, że coś tu jeszcze dopiszę. 

Ostatnia aktualizacja artykułu:

***) 9 listopad 2012 rok

Opracowanie i redakcja: Ph.D. Dharman 

Licznik odwiedzin: 7411765 Ostatnia aktualizacja strony: 2017-09-25 15:29:11