Stowarzyszenie Macierz

Stowarzyszenie MACIERZ powstało jako organizacja zajmująca się ochroną Praw Człowieka, ekologią, promocją zdrowego odżywiania i funkcjonowania, działalnością charytatywną w różnych dziedzinach życia.

Ilość wejść: 5013


BSD - Berkeley Unix

BSD to  z ang. Berkeley Software Distribution, czasami nazywany Berkeley Unix - systemy operacyjne komputera z oprogramowaniem rozprowadzane na własnej otwartej i wolnej licencji, chociaż w Polsce stosunkowo mało znane. Rodzina systemów BSD to konkurencja dla Windows, Macintosha i Linuksa, mało znana ale świetna alternatywa. BSD jest coraz bardziej przyjazne dla newbies. Systemy z rodziny BSD są uważane za bezpieczne systemy operacyjne, podobnie jak Linux. Taką opinię zawdzięczają dzięki stabilnej i bardzo solidnej bazie kodu. Jest ona ciągle rozwijana, poprawiana oraz ulepszana. Duża ilość deweloperów i niezależnych badaczy bezpieczeństwa bezustannie przegląda i audytuje kod tych systemów operacyjnych. 

 

BSD - Berkeley Unix

Artykuł ma za zadanie głównie pomóc czytelnikowi zorientować się w uniksowej rodzinie systemów BSD jakie najczęściej można spotkać w Polsce. Rodzina systemów BSD jest konkurencją tak dla Windowsa jak i dla Linuksa, a już szczególnie jest obok Linuksa znakomitą alternatywą dla systemów komercyjnych takich jak Windows czy Macintosh. Jeśli wiesz ile jest rozmaitych dystrybucji linuksa, a nie wiesz nic o rodzinie BSD, pamiętaj, że BSD także ma wiele dystrybucji, wśród których znajdziesz i takie profesjonalne dla administratorów sieci i takie zwyczajne do szybkiej instalacji i natychmiastowego użytkowania na domowym biurku jak DesktopBSD czy PC-BSD. Na poczatek trochę historii powstania systemów z rodziny BSD, potem krótkie omówienie kilku bardziej znanych. Dużo więcej znajdziesz oczywiście na stronach domowych każdego z projektów, jednak nie zawsze w wersji polsko-języcznej. Jeśli któraś odmiana systemu z rodziny BSD ci się spodoba możesz także włączyć się do pracy nad jej rozwojem oraz do tłumaczenia dokumentacji. 

 

Powstanie i Historia BSD

BSD (ang. Berkeley Software Distribution, czasami nazywany Berkeley Unix) to odmiana systemu operacyjnego Unix wywodząca się ze stworzonych na Uniwersytecie Kalifornijskim Berkeley rozszerzeń dla systemu rozwijanego przez firmę AT&T. Także potoczna nazwa licencji BSD, na której te systemy są wydawane, oraz pokrewnych licencji tego typu (np. licencja MIT). 

Pierwsza wersja systemu operacyjnego Unix powstała w Bell Labs firmy AT&T w stanie New Jersey w 1969 na komputery architektury PDP-7 i PDP-9 firmy DEC. Jej głównymi autorami byli Ken Thompson i Dennis Ritchie. Początkowy cel stworzenia nowego systemu operacyjnego został osiągnięty i autorzy rozpoczęli prace nad drugą wersją systemu na komputery PDP-11. Tę wersję uruchomiono w 1971 roku. W tym czasie ukazał się Unix Programmer's Manual, który był de facto opisem ówczesnego Uniksa. Drugie wydanie systemu Unix pojawiło się w 1972 roku, w którym wprowadzono pojęcie łącza komunikacyjnego łączącego procesy. Minikomputery PDP-11 uzyskały wielką popularność i wraz z nimi także Unix. Dlatego wkrótce napisano trzecią wersję systemu operacyjnego Unix. 

Rok 1975 to przełomowy Unix Szóstego Wydania - inaczej Wersja Szósta - rozprowadzana nieodpłatnie w uczelniach dla zastosowań akademickich. Przyczyniło się to do gwałtownego rozwoju systemu, powstawania poza AT&T rozszerzeń i oprogramowania. Legendą tego okresu stała się napisana przez profesora Uniwersytetu Nowej Południowej Walii w Australii, Johna Lionsa tzw. Lions Book zawierająca pełny kod V.6 wraz z komentarzem wers po wersie. Unix szybko zadomowił się w Uniwersytecie Kalifornijskim Berkeley, gdzie został przeniesiony na zastępującą PDP-11 architekturę VAX. Pierwsza wersja wydana na minikomputery VAX była dostępna jako część Third Berkeley Software distribution, czyli 3BSD. 

W 1979 ukazała się wersja 7 (Version 7) - była pierwszą szeroko dostępną, choć AT&T nie zapewniał obsługi i serwisu. Jej zestaw funkcji i programów był aż do czasu ukazania się specyfikacji IEEE i POSIX główną bazą unifikującą rodzące się różne odmiany Uniksa. Jednym z ważniejszych wydarzeń we wczesnej historii systemu Unix był projekt agencji DARPA przyjęcia jednego systemu operacyjnego na wszystkich komputerach ARPANET. DARPA zdecydowała że tym systemem będzie wersja Berkeley systemu Unix. W ramach pierwszego kontraktu, który trwał w latach 1981-1982, powstał system 4BSD oraz 4.1BSD. Sukces zaowocował kolejnym dwuletnim kontraktem, którego owocem był 4.2BSD, będący pierwszym systemem operacyjnym zawierającym obsługę TCP/IP.

Autorzy zrezygnowali z pisania systemu w asemblerze i przenieśli całość kodu do stworzonego przez Dennisa Ritchie wysokopoziomowego języka C, co zaowocowało przenośnością systemu (dziś język C jest uważany za niskopoziomowy z powodu występowania w nim wskaźników). W roku 1974 Ritchie i Thompson opublikowali artykuł o Uniksie w Communications of the Association for Computing Machinery. Opisano w nim strukturę i sposób jego działania. W 1978 roku wydano specjalne wydanie Bell System Technical Journal nt. Uniksa. Niedługo po powstaniu pierwszych wersji Uniksa, dr Bob Fabry z Berkeley starał się pozyskać nowy system dla uniwersyteckiego laboratorium i dzięki jego staraniom Unix został zainstalowany na komputerach PDP-11, które w tym czasie były w Berkeley. Niedługo po tym, Ken Thompson zainstalował na uczelnianym PDP-11 i napisał kompilator języka Pascal. W latach 1975-76 Bill Joy i Chuck Haley doskonalili kompilator a także jądro systemu operacyjnego, a swoje poprawki odsyłali do Bell Labs. 

Te i inne poprawki stały się podstawą do wypuszczenia 1st Berkeley Software Distribution, w której skład wchodził także udoskonalony kompilator Pascala oraz edytor ex. Po wypuszczeniu Wersji 1. Bill Joy rozpoczął pracę nad tym, co później stało się biblioteką termcap oraz edytorem vi. W 1978 została wypuszczona wersja 2BSD, zawierająca edytor vi, termcap i kompilator Pascala. Niedługo później powstała ostateczna wersja 2.11BSD dla PDP-11, a Uniwersytet otrzymał komputer VAX-11/780, na którym został zainstalowany system AT&T 32/V. System okazał się mieć wiele mankamentów i Bill Joy podjął decyzję o przeniesieniu BSD na VAX-a. 

W roku 1979 powstał VAX/BSD, który oprócz typowych dodatków rodem z BSD zawiera także zarządzanie pamięcią wirtualną - czego brak było w systemie AT&T - a także kilka narzędzi z tego systemu. Wkrótce po tym Unix stał się produktem komercyjnym. W tym samym czasie projekt BSD zyskał zainteresowanie amerykańskiej agencji DARPA, a w 1980 dostał grant na dodanie wymaganych przez DARPA rozszerzeń. Dalszy rozwój trwał, co zaowocowało wersjami 4 i 4.1BSD. Wersja 4.1 zawierała już ulepszoną obsługę poczty, ulepszone jądro, Pascala, Lispa oraz obsługę nowych VAX-ów 11/750. Agencja była usatysfakcjonowana i sfinansowała dalsze prace, co zaowocowało dodaniem Berkeley Fast File System, obsługi TCP/IP oraz IPC. W 1983 ukazała się wersja 4.2 BSD, których dostarczono około 1000, a więc bardzo dużo jak na tamte czasy, a jej sukcesu dopełnia fakt, że na podstawie jej kodu AT&T włączyła obsługę sieci i pamięci wirtualnej do słynnego Systemu Piątego. 

Udostępniony w 1986 4.3BSD jako pierwszy zawierał daemona nazw świeżo zainicjowanego systemu DNS. Dostępny od 1993 4.4BSD oraz powstające na jego bazie komercyjne (386/BSD -> BSD/OS) i wolne systemy operacyjne (386BSD, NetBSD, FreeBSD) stały się ofiarą procesu o nieprawne korzystanie z kodu zastrzeżonego przez AT&T a potem - po sprzedaniu USL - Novella. W wyniku ugody pomiędzy Uniwersytetem Kalifornijskim Berkeley a Novellem, do której doszło w czerwcu 1994, 4.4BSD Lite (uboższa wersja 4.4BSD pozbawiona większości spornego kodu) zostało uznane za wolne od wszelkich roszczeń. Proces jednak na długo zahamował rozwój BSD oraz związanych z nim projektów pokrewnych (niektóre jak 386BSD upadły). Potem ukazała się już tylko jeszcze jedna wersja 4.4BSD Lite2, której kod stał się podstawą nowszych wersji systemów FreeBSD (3.0), NetBSD (1.3), OpenBSD (2.3), BSD/OS (3.0) oraz nigdy nieukończonego Rhapsody firmy Apple Computer. 

 

RODZINA BSD

Oto niektórzy członkowie rodziny systemów BSD:

 * 4.2BSD, 4.3BSD, 4.4BSD

 * BSD/OS

 * 386BSD

 * FreeBSD

 * NetBSD

 * OpenBSD

 * DesktopBSD

 * Darwin (Mac OS X)

 * Rhapsody

 * SunOS

 * DragonFly BSD

 * PC-BSD

 * FreeNAS

 

FreeBSD - popularny uniksowy system operacyjny, wywodzący się z systemu BSD (4.3BSD do wersji 2.0, potem 4.4BSD Lite2) powstałego na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Podobnie jak NetBSD jest bezpośrednim derywatem 386BSD, systemu będącego pierwszą próbą stworzenia Uniksa typu BSD dla PC. Początkowo znany pod nazwą Unofficial 386BSD Patchkit. 

 

NetBSD - wysoce przenośny, dostępny na wiele architektur system operacyjny z uniksowej rodziny BSD, zgodny z normą POSIX. Maskotką NetBSD - podobnie jak całej rodziny BSD - jest daemon, bardzo często przedstawiany w kasku inżynierskim. Oficjalnym zawołaniem jest "Of course it runs NetBSD", ang. Oczywiście, że działa na tym NetBSD - nawiązujące do rekordowej liczby architektur, na które przeniesiono system. Często wykorzystywanym motywem graficznym jest obraz opiekacza do tostów zarządzanego przez grupę daemonów w kaskach z dopiskiem Why not?, ang. Dlaczego nie? 

 

OpenBSD - wolnodostępny system operacyjny typu UNIX z rodziny BSD zgodny z normą POSIX. Projekt powstał w 1996 roku jako efekt rozłamu w zespole NetBSD, jego inicjatorem był kanadyjski programista Theo de Raadt. 

 

FreeBSD - Moc Służenia

FreeBSD - popularny uniksowy system operacyjny, wywodzący się z systemu BSD (4.3BSD do wersji 2.0, potem 4.4BSD Lite2) powstałego na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Podobnie jak NetBSD jest bezpośrednim derywatem 386BSD, systemu będącego pierwszą próbą stworzenia Uniksa typu BSD dla PC. Początkowo znany pod nazwą Unofficial 386BSD Patchkit. Inicjatorami projektu byli Nate Williams, Rod Grimes i Jordan Hubbard. Nazwę FreeBSD wymyślił David Greenman z firmy Walnut Creek CDROM, które od początku wspierało projekt. Oficjalną maskotką FreeBSD, podobnie jak całej rodziny BSD, jest daemon, oficjalnym hasłem jest "The power to serve" (ang. Potęga gotowa służyć) wziętym z nauk Alice Bailey tyczących Nowego Wieku i Służby Bliźnim. Pierwsza wersja systemu ukazała się 30 listopada 1993. Obecnie dostępne są 2 wersje stabilne: tzw. legacy o numerze 4.11 będąca ostatnim wydaniem z bardzo udanej linii 4.x oraz niosąca wiele technicznych nowości 5.4 (m.in. UFS2, devfs, SMPng, KSE, GEOM, MAC). Obecnie trwają prace nad wersją 6.0 systemu FreeBSD. 

Free BSD jest darmowym systemem operacyjnym dostępnym z pełnym kodem źródłowym. Źródła całego systemu wraz z historią (istnieje możliwość pobrania najstarszych wersji) - nie tylko jądra - dostępny jest w centralnym repozytorium opartym na CVS. Nad rozwojem projektu czuwa zamknięta grupa programistów tzw. Core Team, który organizuje pracę oficjalnych deweloperów (committers) i innych programistów. Rozprowadzany na bardzo liberalnej, zmodyfikowanej licencji BSD, pozwalającej na integrację kodu do projektów zamkniętych pod warunkiem załączenia informacji o autorach.

System zgodny z normą POSIX. Powłoka - każda zgodna z normą POSIX, domyślnie dostarczany z csh (de facto tcsh) i sh (oparte na ash). System plików - FFS, UFS, UFS z rozszerzeniem softupdates, UFS2 (w wersjach nowszych od FreeBSD 5.0). Format binariów - obecnie ELF, do wersji 2.2.8 a.out. Jądro monolityczne, aczkolwiek z możliwością dołączania i odłączania modułów podczas pracy systemu.

FreeBSD charakteryzuje się większą ilością nowinek w porównaniu z innymi systemami wywodzącymi się 4.4BSD: NetBSD i OpenBSD. Początkowo inicjatorzy projektu FreeBSD postanowili skupić się na stworzeniu systemu dla najpopularniejszej architektury sprzętowej i386. Z czasem jednak zaczęły się ukazywać także wersje dla architektur PC98, DEC Alpha, Sun UltraSPARC, AMD64, a w przygotowaniu znajdują się wersje dla IA-64 Itanium, ARM i PowerPC. W trybie ABI można uruchamiać programy skompilowane dla Linuksa, SCO oraz SVR4 (Solaris). Binaria dla systemów BSDI, NetBSD i OpenBSD są uruchamiane w niezmienionym trybie.

Jak wiadomo FreeBSD może pracować na wielu różnych typach szyn: ISA, VLB, EISA i PCI komputerach klasy PC; z procesorami typu Intel, AMD, Cyrix, lub NexGen 'x86'. Ponadto wspiera procesory Compaq'a - Alpha. Standartowe konfiguracje IDE lub ESDI, różne kontrolery SCSI, karty PCMCIA, urządzenia USB, karty sieciowe i inne, są także obsługiwane. FreeBSD także wspiera MCA IBM'a. Lista obsługiwanego sprzętu dostarczana jest z każdym wydaniem FreeBSD. Dokument zawierający wyczerpujące opisy nazywa się HARDWARE.TXT, a można go odnaleźć w najwyższym katalogu dystrybucji CDROM lub FTP, także w menu dokumentacji sysinstalla. Lista składa się z urządzeń, dla danej architektury, które zostały sprawdzone i są obsługiwane przez daną wersję FreeBSD.

 

Zastosowania FreeBSD

Ze względu na swą wydajność i niezawodność (niemal wzorcowa implementacja stosu TCP/IP) często stosowany jako serwer lub zapora sieciowa. FreeBSD obsługuje wiele z najbardziej obciążonych serwisów w Internecie (Yahoo!, Hotmail, Apache.org, CDROM.COM). Równie dobrze spełnia swoją rolę jako system operacyjny na biurko. Ze względu na liberalną licencję fragmenty jego kodu znalazły się w takich projektach jak Microsoft Windows, a ostatnio Mac OS X oraz Mac OS X Server, który powstał w oparciu o mikrojądro Mach i rozwiązania zaczerpnięte z FreeBSD oraz NetBSD (Darwin). Również wiele zamkniętych urządzeń (np. sprzętowe zapory firmy Nokia) działa w oparciu o FreeBSD.

FreeBSD jest używany do serwowania wielu największych stron internetowych, włączając w to:

 * Yahoo!

 * Apache

 * Be, Inc.

 * Blue Mountain Arts

 * Pair Networks

 * Whistle Communications

 * Microsoft

 * Hotmail

 * Sony Japan

 * i wiele, wiele innych. 

 

Usługi Internetowe: doskonała obsługa TCP/IP wbudowana we FreeBSD, sprawia, że mamy do czynienia z idealną platformą dla szeregu internetowych usług, na przykład:

 * Serwery FTP;

 * Serwery World Wide Web (standardowy, lub szyfrowany SSL);

 * Bramy Firewall oraz NAT (IP Masquerading);

 * Serwery poczty elektronicznej;

 * Serwery USENETU;

 * i inne... 

 

FreeBSD jest kompatybilny z większością systemów UNIX'owych, dlatego niewielkie poprawki kodu wystarczają aby poprawnie skompilować i uruchomić program dedykowany innym systemom. Posiada tysiące, w repozytoriach ponad 16 tysięcy łatwych do zainstalowania aplikacji. Posiada graficzny interfejs użytkownika - X Window System - współpracujący z większością popularnych kart graficznych oraz monitorów. Free BSD jest kompatybilny - ma możliwość uruchamiania programów skompilowanych dla Linux'a, SCO, SVR4, BSDI oraz NetBSD. Sam dysponuje tysiącami gotowych do używania aplikacji, a wszystko to dostępne jest w kolekcji portów oraz paczek. Nie ma potrzeby przeszukiwania sieci, wszystko można odnaleźć właśnie tam. Kod źródłowy jest dostępny dla całego systemu, a co za tym idzie otrzymujesz doskonałą kontrolę nad całym środowiskiem. Nie musisz być skazanym/ą na łaskę dostarczyciela systemu, kiedy możesz mieć prawdziwie otwarty system! 

Liczba aplikacji z którymi może współpracować FreeBSD jest limitowana jedynie przez Twoją wyobraźnię. Od oprogramowania programistycznego, poprzez automatyzację w fabrykach, rachunkowość, po kontrolę azymutu anteny satelitarnej - wszystko to możesz zrobić nie tylko w komercyjnych wersjach Unix'a, ale także we FreeBSD, który zaopatrywany jest z dnia na dzień w coraz większą liczbę darmowych, lecz doskonale dopracowanych, często pochodzących z rozwojowych centrów uniwersyteckich, aplikacji. Istnieje również możliwość nabycia komercyjnego oprogramowania, którego liczba rośnie równie szybko, jak oprogramowania bezpłatnego. Jako, że kod źródłowy FreeBSD jest upubliczniony, system może zostać dostrojony do wielu specjalistycznych projektów oraz zastosowań, co jest generalnie niewykonalne w przypadku systemów komercyjnych. 

 

Instalowanie Paczek z Programami

Programu pkg_add można użyć zarówno do instalowania programów z dysku, jak i z sieci. Paczki dla Free BSD rozpowszechniane są w formacie .tgz. Możesz je odnaleźć na serwerach ftp jak ftp://ftp.FreeBSD.org/pub/FreeBSD/ports/packages/

W Polsce np. na 

ftp://ftp.pl.FreeBSD.org/pub/FreeBSD/ports/packages/

lub na CDROMie FreeBSD. Każdy CD z cztero płytowej dystrybucji (także PowerPak'a) zawiera paczki w katalogu /packages. Struktura katalogu paczek podobna jest do drzewa portów /usr/ports. Każda kategoria ma swój własny katalog, ponadto każda paczka może zostać odnaleziona w katalogu All (Wszystkie). Struktura katalogów paczek jest identyczna względem struktury katalogów portów. Porty i paczki współpracują za sobą, tworząc wspólnie cały system paczek/portów. Jeśli nie posiadasz źródeł programów (np na CDROMie FreeBSD), będzie Ci zwykle łatwiej użyć komendy pkg_add z opcją -r. Spowoduje to, że program pkg_add samodzielnie określi odpowiednią wersję oprogramowania dla Twojej wersji systemu. Następnie pobierze odpowiedni plik z sieci oraz go zainstaluje. We FreeBSD poleceniem pkg_add nazwa_pakietu.tgz instalujemy wybrany program, a z opcją -r polecenie wygląda tak: pkg_add -r nazwa_pakietu.tgz Aby usunąć uprzednio zainstalowane oprogramowanie użyj pkg_delete. Polecenie wygląda tak: pkg_delete nazwa_pakietu

Wszystkie informacje o paczkach są zawarte w /var/db/pkg. Lista zainstalowanych plików, a także opis każdej paczki można odnaleźć właśnie w tym katalogu. 

 

FreeBSD 6.3

W dniu 19 stycznia 2008 roku wydano wersję 6.3 systemu operacyjnego FreeBSD. W tym wydaniu znajdziemy aktualizację KDE do wersji 3.5.8 a GNOME do 2.20.1. Serwer graficzny Xorg dostępny jest w wersji 7.3. Programiści dodali również aktualizację serwera DNS - BIND do wersji 9.3.4 oraz serwer pocztowy - sendmail do wersji 8.14.2. Przeportowano również z systemów OpenBSD / NetBSD sterownik lagg(4). W aplikacji freebsd-update(8) dodano obsługę polecenia aktualizacji. 

 

FreeBSD 7.0

Zespół FreeBSD Release Engineering Team ogłosił 28 lutego 2008 roku wydanie stabilnej wersji dystrybucji FreeBSD 7.0. Wydanie to oferuje wiele poprawek, nowych opcji, które usprawniają funkcjonalność całego systemu. Dodano nowe systemy plików takie jak: Sun's ZFS, XFS oraz poprawiono obsługę Unionfs. W stosunku do poprzedniej edycji autorzy zadbali o poprawę bezpieczeństwa, dodanie obsługi nowych urządzeń czy wyeliminowanie wykrytych błędów. 

 

DesktopBSD
Przyjazne BSD dla NewBies

Założycielem projektu jest austriak Peter Hofer. DesktopBSD to wolnodostępny system operacyjny typu UNIX bazujący na FreeBSD. W zamierzeniu ma być łatwym w obsłudze systemem dla użytkowników domowych (desktop), zachowującym stabilność i wydajność BSD. Aktualnie system jest dostępny w wersji 1.6. 

 

Właściwości DesktopBSD

 * DesktopBSD nie jest forkiem FreeBSD, gdyż z założenia bazuje na gałęzi -STABLE tego systemu. Jest raczej dodanym do FreeBSD instalatorem z instalowanymi standardowo programami, własnymi narzędziami i plikami konfiguracyjnymi. W ten sposób DesktopBSD przejmuje takie cechy, jak wydajność, zwłaszcza jeśli chodzi o obsługę sieci komputerowych, stabilność i bezpieczeństwo.

 * Aby ułatwić użytkownikom korzystanie z systemu twórcy zdecydowali się na domyślne używanie przez system środowiska graficznego KDE. 

 * System zawiera graficzne narzędzia do zarządzania portami FreeBSD i profilami sieciowymi oraz montowania i odmontowywania dysków. 

 

Historia DesktopBSD

DesktopBSD może wydawać się kopią PC-BSD, ale w rzeczywistości projekt miał start mniej więcej na rok zanim pojawiło się PC-BSD. Jednak to PC-BSD pierwsze wypuściło dostępną publicznie wersję systemu, stąd mogą wynikać ewentualnie nieporozumienia. Oba projekty nie mają zamiaru rywalizować ze sobą, choć nie prowadzą też na razie żadnej współpracy. Ze strony domowej można pobrać bezpłatnie obrazy płyt instalacyjnych. DesktopBSD dostępne jest na jednej płycie CD i dodatkowej zawierającej pakiety językowe lub na pojedynczej płycie DVD. System został przetłumaczony na 14 języków w tym polski. Do obsługiwanych architektur należą: x86 i AMD64. 

 

Kalendarium Wydań DesktopBSD

 * 25 lipca 2005 - DesktopBSD 1.0 release candidate 1

 * 12 października 2005 - DesktopBSD 1.0 release candidate 2

 * 26 listopada 2005 - DesktopBSD 1.0 release candidate 3

 * 28 marca 2006 - DesktopBSD 1.0, oparty na FreeBSD 5.5 i KDE 3.5.1 z ulepszonym menedżerem pakietów

 * 13 kwietnia 2007 - DesktopBSD 1.6 release candidate 2

 * 26 lipca 2007 - DesktopBSD 1.6 release candidate 3

 * 9 stycznia 2008 - DesktopBSD 1.6 

 

Nowa wersja DesktopBSD 1.6

Dnia 9 stycznia 2008 wydano finalną wersję 1.6 DesktopBSD - bezpłatnego systemu operacyjnego typu UNIX opartego o FreeBSD, który dzięki pakietowi narzędzi DesktopBSD Tools jest prosty w obsłudze także dla użytkowników początkujących. System ten jest kierowany głównie do użytku domowego. W najnowszej wersji 1.6 zaimplementowano serwer graficzny X.Org 7.3, w którym poprawiono obsługę najnowszych kart graficznych. Jako środowiska graficznego najnowsze wydanie systemu używa KDE 3.5.8. Dodano także obsługę wielu procesorów i procesorów wielordzeniowych. Nowością jest także możliwość uruchomienia systemu z płyty LiveCD/DVD. Płytka CD zawiera 660 MB podstawowego oprogramowania, ale jest do niej konieczna druga płytka z pakietami językowymi, mająca 122 MB. 

DesktopBSD jest systemem operacyjnym opartym na FreeBSD i FreeSBIE live CD. Jego głównym celem jest dostarczanie systemu "okienkowego", który jest łatwy w użyciu, ale nadal ma dużą funkcjonalność i moc BSD. W przyszłości, DesktopBSD chce zbudować system, który spełni wymagania większości użytkowników - takie jak instalowanie oprogramowania, konfigurowanie zarządzania poboru mocy lub dzielenie połączenia internetowego. Wydanie 1.6 zostało zaprojektowane w oparciu o FreeBSD 6.3 RC2. Przybrało ono formę LiveCD (oczywiście z możliwością instalacji na dysk twardy) i zawiera lekko zmodyfikowane przez twórców środowisko graficzne KDE 3.5.8. 

 

Wydanie CD/DVD zawiera między innymi:

 * Amarok 1.4.7

 * K3B 1.0.4

 * KTorrent 2.2.2

 * Mozilla Firefox 2.0.0.11

 * Mozilla Thunderbird 2.0.0.9

 * Pidgin 2.3.1

 * VideoLAN client (VLC) 0.8.6d

 * digiKam 0.9.3

 * OpenOffice.org 2.3.1 (w wersji DVD)

 * Gutenprint - pakiet sterowników do drukarek (w wersji DVD)

 

Wersja DVD posiada ponadto pakiet biurowy OpenOffice.org 2.3.1, zestaw sterowników do drukarek – Gutenprint oraz więcej pakietów KDE np. takich jak KDevelop i KDE PIM. 

 

 

PC-BSD
Druga Przyjazna Edycja BSD

PC-BSD powstał na bazie FreeBSD i w zamierzeniu ma być prostym w obsłudze systemem BSD skierowanym do użytkowników domowych oraz biurowych. Aby osiągnąć powyższe cele, jego twórcy włączyli do niego graficzny instalator, środowisko graficzne KDE uruchomiane zaraz po instalacji oraz własny menedżer pakietów. Inicjatorem projektu jest Kris Moore. Pierwsza wersja systemu – 0.5 – ukazała się 15 kwietnia 2005 roku. Aktualne stabilne wydanie z 12 marca 2008 nosi numer 1.5. Logo systemu zawiera stylizowany napis PC-BSD, a w bannerach reklamowych dodatkowo pojawia się maskotka FreeBSD. PC-BSD – system operacyjny z rodziny BSD systemów Unix, zgodny z normą POSIX. Jest on często błędnie mylony z dystrybucją systemu Linux. Cechy systemu w dużej mierze pokrywają się z cechami FreeBSD, który jest wykorzystywany bez wprowadzania większych zmian. PC-BSD dodaje jedynie swój instalator i narzędzia, pozostając w pełni kompatybilne z macierzystym systemem. System aż do wersji 0.8.3 oparty jest na FreeBSD z gałęzi 5.x (wersja 0.8.3 PC-BSD oparta jest na FreeBSD 5.4). Zmienia to wersja 1.0rc1 – podstawę systemu stanowi FreeBSD 6.x.

Menedżer pakietów PC-BSD używa pakietów *.pbi i prezentuje odmienne podejście od pokrewnych programów w systemach typu UNIX. Zamiast badania zależności między pakietami i instalacji powiązanych ze sobą pakietów, *.pbi zawierają w sobie wszystkie potrzebne do uruchomienia programu biblioteki, więc menedżer instaluje każdy z nich osobno. Wadą tego rozwiązania jest wzrost wielkości pakietów, a zaletą łatwość instalowania i uaktualniania oprogramowania nawet przez początkujących użytkowników. Cechy systemu w dużej mierze pokrywają się z cechami FreeBSD, który jest wykorzystywany bez wprowadzania większych zmian. PC-BSD dodaje jedynie swój instalator i narzędzia, pozostając w pełni kompatybilne z macierzystym systemem. System aż do wersji 0.8.3 oparty jest na FreeBSD z gałęzi 5.x (wersja 0.8.3 PC-BSD oparta jest na FreeBSD 5.4). Zmienia to wersja 1.0rc1 – podstawę systemu stanowi FreeBSD 6.x. Menedżer pakietów PC-BSD używa pakietów *.pbi i prezentuje odmienne podejście od pokrewnych programów w systemach typu UNIX. Zamiast badania zależności między pakietami i instalacji powiązanych ze sobą pakietów, *.pbi zawierają w sobie wszystkie potrzebne do uruchomienia programu biblioteki, więc menedżer instaluje każdy z nich osobno. Wadą tego rozwiązania jest wzrost wielkości pakietów, a zaletą łatwość instalowania i uaktualniania oprogramowania nawet przez początkujących użytkowników. 

 

PC-BSD 1.4.1

Z początkiem listopada 2007 roku została wydana kolejna wersja systemu PC-BSD. Wersja oznaczona numerem 1.4.1 "DaVinci" zawiera wiele istotnych poprawek. Głównie znajdziemy aktualizację pakietów do najnowszych wersji jak na przykład aktualizacja Compiz 0.5.2 do wersji 0.6.0. W systemie dodano nowe wygaszacze ekranu, zaktualizowano sterowniki do kart graficznych NVIDIA. Poprawiono błędy związane z rozpakowywaniem archiwów TAR, dodano lepsze wsparcie dla sprzętu: głównie skanery oraz drukarki. Zmieniono rodzaj kompresji obrazu ISO przyspieszając w ten sposób instalacje systemu i zmniejszając wielkość obrazu. Więcej na temat nowego wydania oraz na stronie projektu.

 

PC-BSD 1.5

W dniu 12 marca 2008 wydano stabilną wersję systemu PC-BSD oznaczoną numerem 1.5. System ten bazuje na systemie FreeBSD ze stabilnej wersji z gałęzi 6.3. Wyposażany jest w X.Org 7.3 oraz KDE 3.5.8. Usprawniono narzędzie do usuwania paczek PBI. Zostało on zoptymalizowane dzięki czemu widoczne są zmiany w prędkości jego działania. W systemie dodano nowy moduł wykrywania urządzeń dźwiękowych, kart WiFi oraz narzędzia, które pomagają w konfiguracji internetu bezprzewodowego. Pojawiło się również nowe narzędzie do aktualizacji systemy, które do aktualizacji systemu nie wymaga połączenia z serwerem projektu. Nowe pliki pobierane są wprost z innych serwerów działających w sieci. Zaktualizowano wiele innych pakietów, oraz usprawniono działanie systemu dla architektury 64 bitowej. 

 

Historia Dystrybucji PC-BSD

 * 15 kwietnia 2005 – premiera pierwszej publicznej wersji – 0.5 bazującej na FreeBSD 5.3

 * 1 maja 2005 – wersja 0.6, dodanie menedżera pakietów; 

 * 18 maja 2005 – pierwsze w pełni funkcjonalne wydanie 0.7, oparte na FreeBSD 5.4

 * 25 czerwca 2005 – 0.7.5 przynoszące przejście z licencji GNU GPL na licencję BSD i możliwość zarządzania partycjami dysku; 

 * 18 lipca 2005 – 0.7.8, w której m.in. podniesiono wersję KDE do 3.4.1, dodano pełną obsługę drukarek oraz automatyczne wykrywanie urządzeń na porcie USB; 

 * 13 września 2005 – 0.8, dodane nowe tłumaczenia i menedżer aktualizacji; 

 * 22 października 2005 – 0.8.3, ostatnia wersja bazująca na FreeBSD 5.4

 * 11 listopada 2005 – 1.0rc1, pierwsza wersja oparta o FreeBSD 6.0

 * 20 stycznia 2006 – 1.0rc2, w której m.in. podniesiono wersję KDE do 3.5

 * 29 kwietnia 2006 – PC-BSD 1.0 bazujące na FreeBSD 6.0 oraz KDE 3.5.2

 * 28 maja 2006 – PC-BSD 1.1 bazujące na FreeBSD 6.1

 * 12 lipca 2006 – PC-BSD 1.2 bazujące na FreeBSD 6.1 oraz KDE 3.5.3

 * 31 grudnia 2006 – PC-BSD 1.3 bazujące na FreeBSD 6.1 oraz KDE 3.5.5

 * 9 stycznia 2007 – PC-BSD 1.3.01

 * 19 stycznia 2007 – PC-BSD 1.3.2

 * 12 lutego 2007 – PC-BSD 1.3.3

 * 17 kwietnia 2007 – PC-BSD 1.3.4

 * 14 września 2007 – PC-BSD 1.4 bazujące na FreeBSD 6.2 oraz KDE 3.5.7

 * 16 listopada 2007 – PC-BSD 1.4.1

 * 12 marca 2008 – PC-BSD 1.5 bazujące na FreeBSD 6.3 oraz KDE 3.5.8

 

NetBSD

Wolny i darmowy system operacyjny NetBSD jest rozprowadzany z pełnym kodem źródłowym na zmodyfikowanej licencji BSD. Drzewo kodu systemowego zarządzane jest przy pomocy CVS. Źródła i binaria dostępne są poprzez FTP, CD-ROMy, obrazy ISO oraz system CVS. Nad rozwojem projektu czuwa czteroosobowy tzw. Core Group. Większość z portów na różne architektury posiada własnego opiekuna. Opieką techniczną i administracyjną zajmuje się NetBSD Foundation. Dzięki przenośności kodu, niskim wymaganiom i dostępności na szeroką gamę platform sprzętowych zyskał ogromną popularność jako system operacyjny w środowiskach akademickich i edukacyjnych, gdzie pozwala na posiadanie jednej platformy softwarowej na najróżniejszych systemach, często starszej daty - które nie są już wspierane przez producentów, bądź nie byłyby w stanie spełnić wymagań innych współczesnych systemów. Z powodzeniem znajduje także zastosowanie jako system dla serwerów i ścian ogniowych, oraz jako system typu embedded dla urządzeń przenośnych. Jego szybko powstające porty na nowe architektury niejednokrotnie były podstawą dla nowych wersji FreeBSD i OpenBSD (OpenBSD jest wynikiem rozłamu w zespole NetBSD do jakiego doszło w 1996 roku) przenoszonych na te systemy. Uwaga ta dotyczy także implementacji różnych technologii, np. NetBSD był pierwszym wolnym systemem wyposażonym w obsługę USB. Częściowo stał się także obok Mach i FreeBSD podstawą systemu Darwin, stanowiącego uniksowy fundament Mac OS X. 

Jądro system NetBSD ma monolityczne typu UNIX, duża przenośność świadczy o wysokiej jakości kodu. Powłoka - każda zgodna z POSIX. System plików to 64-bitowy Fast File System z Berkeley i wiele innych. NetBSD został przeniesiony na rekordową liczbę architektur: Acorn26, Acorn32, Algor, Alpha, AMD64, Amiga, AmigaPPC, Arc, Arm32, Atari, BeBox, Cats, Cesfic, Cobalt, Dreamcast, EvbARM, EvbMIPS, EvbSH3, EvbSH5, HP300, HP700, HPCARM, HPCMIPS, HPCSH, i386, Luna68k, Mac68k, MacPPC, MIPSCO, Mmeye, Mvme68k, MvmePPC, NetWinder, NeWS68k, NeWSMIPS, NeXT68k, OfPPC, PC532, Playstation 2, Pmax, PmPPC, Prep, Sandpoint, SBMIPS, SGIMIPS, Shark, SPARC, SPARC64, Sun2, Sun3, VAX, Walnut, x68k, Xen. Łącznie mamy około 50 portów, przy czym nie wszystkie wersje są na tym samym etapie rozwoju, niektóre architektury działają jedynie z nowszymi lub starszymi wersjami systemu. Wszystkie wersje powstają na bazie jednego drzewa kodu. Do instalacji oprogramowania spoza systemu podstawowego, NetBSD używa pkgsrc - NetBSD Packages Collection. Jest to zbiór skryptów Makefile, które pozwalają pobrać, skompilować i zainstalować dany program. Z pomocą autoconf, pkgsrc można używać na innych systemach operacyjnych, takich jak Linux, FreeBSD, Solaris, Darwin/Mac OS X, IRIX, itd. Początkowo powstały 21 marca 1993 na bazie kodu - zarzuconego pod wpływem procesu Novell/BSD projektu - 386BSD, który z kolei opierał się na 4.3BSD Net/2. Jednak w przeciwieństwie do 386BSD, który przeznaczony był wyłącznie dla platformy IA32, zespół NetBSD od początku dążył do maksymalnej przenośności swego systemu. W grudniu 2004 stabilną wersją systemu był NetBSD 2.0, trwały prace nad wersją 3.0, a aktualnie na wiosnę 2008 roku (od grudnia 2007) stabilną wersją jest NetBSD 4.0. 

 

NetBSD 4.0

W grudniu 2007 wydano wersję NetBSD 4.0, które zawiera wiele poprawek, ciekawych funkcji oraz przede wszystkim większą ilość sterowników. W nowym NetBSD znajdzie się między innymi rozbudowana obsługa protokołu IPv6, obsługa kart bezprzewodowych poprzez NDIS-wrapper wraz z obsługą szyfrowania WPA. W nowej wersji systemu znajdziemy również poprawioną obsługę OpenSSL, ulepszone wsparcie dla procesorów amd64. Pojawiło się również wsparcie dla dysków RAID większych niż 4TB oraz zmieniono mechanizm tłumaczenia z Sendmail do Postfix. Programiści dodali wsparcie dla nowego tymczasowego systemu plików tmpfs. 

 

OPEN BSD

OpenBSD to wolnodostępny system operacyjny typu UNIX z rodziny BSD zgodny z normą POSIX. Projekt powstał w 1996 roku jako efekt rozłamu w zespole NetBSD, jego inicjatorem był kanadyjski programista Theo de Raadt. Pierwsza wersja systemu o numerze 2.0 ukazała się 18 października 1996. Dnia 19 maja 2005 ukazała się nowsza aktualnie wersja o numerze 3.7. Najnowsze duże wydanie systemu OpenBSD 4.0 wyszło 1 listopada 2006 roku. Była to już 20 odsłona na płytach CD (i 21 na FTP). Jak zwykle zmian było bardzo dużo, główny nacisk położono jednak na zwiększenie ilości obsługiwanego sprzętu, oraz dalszą walkę ze sterownikami zamkniętymi których wadę na pewno zauważyli użytkownicy Linuxa i kart Nvidii. 

OpenBSD to wolny i darmowy system operacyjny rozprowadzany z pełnym kodem źródłowym na licencji BSD. Binaria oraz źródła dostępne są poprzez sieć, lub na CD-ROMach. Twórcy projektu nie zapewniają oficjalnych obrazów ISO, wychodząc z założenia, że przychody ze sprzedaży CD-ROMów pozwalają na finansowanie kosztów prowadzenia projektu. Kod źródłowy systemu dostępny jest w centralnym repozytorium opartym na anonimowym CVS. Projekt OpenBSD był jednym z pionierów wykorzystania CVS. Jądro systemu OpenBSD jest monolityczne, typu UNIX. Powłoka - każda zgodna z POSIX. System plików to Berkeley FFS. Format binariów - obecnie ELF, do wersji 3.4 a.out. Powszechnie stosowany jako system do tworzenia systemów ścian ogniowych (firewall), serwerów dostępowych czy bramkowych podłączających w bezpieczny sposób mniejsze sieci do Internetu. 

Nacisk przy tworzeniu systemu OpenBSD został położony przede wszystkim na bezpieczeństwo. Po rozłamie przyjęty za bazę projektu kod NetBSD został poddany audytowi w celu wykrycia i usunięcia wszelkich dziur i błędów, które mogłyby zagrozić bezpieczeństwu systemu. Domyślnie wszystkie usługi dostępne w systemie, a które nie są niezbędne do jego działania, są zdeaktywowane (motto: Secure by Default). W związku z umiejscowieniem siedziby poza USA w początkowej fazie rozwoju nie dotyczyły go restrykcje eksportowe narzucone na zaawansowane metody kryptograficzne. Dzięki temu OpenBSD od początku mogło być wyposażone w takie usługi, jak SSH (wolna wersja OpenSSH) czy SSL (OpenSSL). Dziedzictwo po NetBSD zaowocowało sporą przenośnością systemu gdyż poszczególne wydania OpenBSD powstawały na bazie portów NetBSD. Obecnie jest on dostępny dla następujących platform: i386, SPARC, SPARC64, HP300, Amiga, Mac68k, MacPPC, Mvme68k, Alpha, VAX. Zarzucone platformy obejmują: Sun3 (do wersji 2.9), ARC, Mvme88k, PMax. OpenBSD pozwala także uruchamiać binaria skompilowane dla następujących systemów: SVR4, Solaris, FreeBSD, Linux, BSD/OS, SunOS, Zaurus, SGI oraz HP-UX. 

 

OpenBSD 4.3

Dnia 1 maja 2008 roku ukazała się najnowsza aktualnie wersja sygnowana numerem 4.3. Theo de Raadt i jego zespół wydali nową wersję systemu OpenBSD, który przez specjalistów uważany jest za jeden z najbezpieczniejszych systemów operacyjnych świata (dwa zdalne eksploity w przeciągu 10 lat rozwoju systemu). Oznaczona numerem 4.3 wersja wprowadza wiele nowych funkcjonalności, obsługę nowych urządzeń, oraz kilka złośliwości pod adresem Richarda T. Stallmana, guru Wolnego Oprogramowania. 

Spośród najistotniejszych zmian warto wymienić:

 * dodanie wsparcia dla wieloprocesorowych maszyn na architekturze Sun Sparc64 i Motorola MVME188, MVME188A,

 * dodanie sterowników dla kart sieciowych, m.in. Agere/LSI ET1310, Agere/LSI ET1011, BCM5906/BCM5906M, BCM5755, Cassini+ 10/100 Gigabit Ethernet, MCP73, MCP77, MCP79, Broadcom AirForce IEEE 802.11b,

 * dodanie wsparcia dla kontrolera SMBus w południowym mostku dla VIA VT8237S,

 * dodanie sterownika dla pomiaru wydajności procesorów AMD64,

 * dodanie demona implementującego protokół SNMP, i narzędzie do jego kontroli,

 * dodanie wsparcia w systemie X11 dla kart produkowanych kiedyś przez SGI,

 * dodanie wsparcia trybu DMA dla urządzeń korzystających z pamięci Flash,

 * dodanie narzędzia wyświetlającego informacje o urządzeniach korzystających z magistrali PCI,

 * dodanie opcji automatycznego odmontowywania systemu plików dla urządzeń USB,

 * wprowadzenie ignorowania błędnych wpisów w fstab,

 * narzędzie eeprom pozwala wyświetlić teraz drzewko urządzeń OpenPROM,

 * w pliku konfiguracji firewalla pf.conf można teraz dodawać dodatkowe zależne pliki z konfiguracją,

 * dodanie pełnego wsparcie dla uruchamiania programów w chroot.

 * wsparcie WPA dla następujących sterowników kart wifi: bwi(4), malo(4), ral(4), iwn(4), wpi(4), ural(4), rum(4), upgt(4), oraz zyd(4). 

Najnowsza wersja OpenBSD przynosi też aktualizacje najważniejszych projektów rozwijanych przez deweloperów OpenBSD – OpenNTPD, OpenBGPD, OpenSSH i OpenOSPFD. Nowy system można pobrać z FTP lub zamówić na trzech płytach CD za 50 euro. W przesyłce oprócz płyt znajdziemy wówczas instrukcję instalacji, naklejki z logo systemu oraz komiks i piosenkę „Home to Hypocrisy”, która jest prztyczkiem w nos Richarda T. Stallmana, lidera społeczności GNU/Linux. Jak wiadomo, RTS i TdR prowadzą wyjątkowo soczysty spór w zakresie ideologii wolnego oprogramowania. 

 

DragonFly BSD
WAŻKA FRED na LiveCD 

DragonFly BSD to system operacyjny typu uniksowego, z rodziny BSD, niezależna seria oparta na gałęzi 4.x systemu FreeBSD, zarazem identyfikujący się jako jego logiczna kontynuacja. Powstał w wyniku odmiennych koncepcji rozwoju linii 5.x FreeBSD. Prace nad systemem rozpoczęły się w czerwcu 2003 roku, oficjalna data narodzin to 16 lipca 2003. Prawidłowa nazwa techniczna DragonFly BSD (pisana przez kapitalizację litery F) jednak potocznie stosowane są: DragonFly, DFly, DFBSD słowa DragonFlyBSD, DBSD są uważane za błędne. Inicjatorem projektu, zarazem pomysłodawcą jego nazwy, jest Matthew Dillon, znany z napisania kompilatora DICE C dla Amigi. DragonFly BSD posiada jako  maskotkę - ważkę o imieniu Fred (ważka, ang. dragonfly). 

System zgodny z normą POSIX. System plików - FFS, UFS, UFS z rozszerzeniem softupdates. Format binariów - ELF. Jądro - hybryda. DragonFly tak jak FreeBSD posiada tryb ABI umożliwiający uruchamianie programów skompilowanych dla Linuksa, SCO oraz SVR4 (Solaris). Binaria systemów BSDI, NetBSD, OpenBSD i FreeBSD uruchamiane są natywnie. System wspiera 32-bitowe procesory rodziny x86 (IA-32), wsparcie nie dotyczy procesorów 80386. Czynione są kroki w celu obsługi procesorów 64-bitowych AMD. Jądro DragonFly jest hybrydą, zawierającą właściwości zarówno jąder monolitycznych jak i mikrojąder, założeniem jest wykorzystanie cech obu tych technologii. Cechy takie jak wymiana komunikatów w mikrojądrze zwiększają możliwość wykorzystania pamięci chronionej, a także zapewniają powodzenie wykonywania pewnych zadań krytycznych dla jądra monolitycznego. Podsystem wymiany komunikatów rozwijany jest podobnie jak te które istnieją w mikrojądrach takich jak Mach. Działa w trybie współbieżnym lub awspółbieżnym, podsystem korzysta z tej możliwości w celu osiągnięcia jak najlepszej wydajności jaka jest możliwa w zadanej sytuacji.

System darmowy na licencji Open Source. Rozprowadzany na licencji BSD, jako LiveCD. Możliwe jest zaktualizowanie systemu FreeBSD, linii 4.x, do DragonFly korzystając z repozytorium CVS. Płytę z systemem można także zakupić. Począwszy od wersji 1.0-RC1 w systemie obecny jest instalator. Rozwijany głównie w kierunku prostej w założeniach (modularnej i warstwowej), wydajnej obsługi maszyn wieloprocesorowych oraz implementacji przewidywalnie działającego wątkowania (Light Weight Kernel Threading - LWKT), niezawodności i skalowalności, prostego debugowania w systemach SMP i NUMA oraz klastrach. Planowane jest zaimplementowanie funkcjonalności SSI (silnie zintegrowane klastrowanie). Stworzenie nowego systemu rozprowadzania i aktualizacji aplikacji. Wiele koncepcji rozwoju wywodzi się z AmigaOS. 

Dnia 20 kwietnia 2008 roku wydano najnowszą wersję DragonFly-1.12.2, które zawiera kilka istotnych poprawek w stosunku do wersji poprzednich. Oficjalny obraz ISO możesz pobrać z wybranego z listy serwera, najlepiej najbliższego od twojej lokalizacji lub znanego ci z dobrej transmisji. Z katalogu ISO mirroru należy pobrać spakowany plik dfly-1.12.2_REL.iso.gz o wielkości ponad 120 MB, a następnie rozpakować i wypalić sobie obraz iso dystrybucji na płytce CD. 

 

Certyfikacja BSD
-Po raz pierwszy w Polsce!

W trakcie czwartej edycji konferencji CONFidence dla jej uczestników przeprowadzony zostanie egzamin certyfikacyjny BSDA. Wszelkie informacje na temat rejestracji na egzamin dostępne są pod adresem: 2008.confidence.org.pl. BSD Certification Group (BSDCG) umożliwi zdawanie egzaminu BSDA dla uczestników CONFidence 2008.

Pełna informacja o egzaminie jest dostępna na stronie Certifikacji BSDCG. Egzamin prowadzony będzie w języku Angielskim w formie papierowej. Kandydaci powinni zapoznać się z BSDA Certification Requirements oraz Command Reference, obydwa dostępne do pobrania na stronie bsdcertification.org.

Kandydaci zobowiązani są przynieść dokument tożsamości ze zdjęciem i nazwiskiem wskazującym na użyte podczas rejestracji do BSDCG ID. Osoby uczestniczące w 2007 roku w BSDA program beta są upoważnione do 50% zniżki. 

______________________________________

 

LINKI i ŹRÓDŁA:

Wersja Polska strony projektu i pobieranie OpenBSD:

http://www.openbsd.org/pl/index.html

 

Strona domowa projektu i pobieranie DesktopBSD:

http://www.desktopbsd.net/

 

Strona domowa projektu i pobieranie DragonFly BSD:

http://www.dragonflybsd.org/index.shtml

 

Artykuł będzie z czasem aktualizowany w miarę jak się będą ukazywać nowsze wersje wspomnianych systemów operacyjnych i autorzy będą mieć trochę czasu.

 

Ostatnia aktualizacja: 18 maja 2008 rok.

Redakcja i opracowanie artykułu: Ph.D. Dharman  

Licznik odwiedzin: 7455201 Ostatnia aktualizacja strony: 2017-10-22 17:29:17