Stowarzyszenie Macierz

Stowarzyszenie MACIERZ powstało jako organizacja zajmująca się ochroną Praw Człowieka, ekologią, promocją zdrowego odżywiania i funkcjonowania, działalnością charytatywną w różnych dziedzinach życia.

Ilość wejść: 3386


Misja Boskiego Światła w Polsce - Fakty, Mity, Ciekawostki

Artykuł poświęcony jest Misji Boskiego Światła, inaczej też Elan Vital, jej historii i pochodzeniu, praktycznym ćwiczeniom, naukom duchowej Misji hinduskiego Guru Maharaj, o której próżno szukać jakiegoś fachowego opracowania w języku polskim, nie licząc bredzenia nazistowskich ośrodków antysektowych, które zwykle i tak nie wiedzą o czym bredzą, chociaż chętnie wymieniają tę nazwę, aby na kogoś "poszczekać" za pieniądze podatnika, które chętnie biorą w ramach nielegalnie pobieranych rządowych i unijnych dotacji celowych.

Czy Misja Boskiego Światła Istnieje w Polsce?

Shree Adwetananda Ji Maharaj (1840-1919)

Jak się wydaje Misji Boskiego Światła w Polsce rzeczywiście nie ma, bo już w 1983 roku zaczęła jej zachodnia filia rezygnować z tej nazwy publicznie znieważanej przez neofaszystów, rasistów i rozmaitych czarnych dewiantów nazistowskich. Ostatecznie w 1987 roku zaprzestano używania tej nazwy, ale czarni naziści i rasiści, neo-faszyśći chrześcijańscy mający chorobliwe trudności z zakceptowaniem nauk duchowych orientalnego pochodzenia nadal plują pod tym adresem, okresowo nawet bardziej agresywnie.

Nazi zwalczający ruchy kultowe mają zacofanie w rozwoju rozumku o jakieś dobre 20 lat. Jak widać tak działa wstecznictwo i takie są skutki uprawiania ciemnogrodu oraz intelektualnego wyrobnictwa rodem z lubelskiego nazi-gródka i jego chorych umysłowo apologeciarzy. Od kilku lat, a zatem dawno po tym, jak Misja Boskiego Światła zmieniła nazwę ciągle pod tym adresem popluwają swoją intelektualną plwociną, tak jakby zmiany i metamorfozy nie docierały do paranoicznych umysłów antykultowych przestępców, morderców duchowości.

Z drugiej jednak strony patrząc na sprawę Misja Boskiego Światła jest, ma się dobrze pod zupełnie innymi nazwami, a nawet jest bardzo popularna, coraz bardziej popularna i ma w Polsce całkiem liczne grono zwolenników. Prawdziwym uczniom duchowym o wielkiej duszy bowiem jakieś plugawe pomówienia faszystowskich organizacji antysekciarskich rodem z inkwizycyjnego i morderczego średniowiecza nie są w stanie wyrządzić większej szkody, a nawet wręcz przeciwnie.

W kulturze chrześcijańskiej wszyscy wiedzą, że mesjaszem i prorokiem, prawdziwym zbawicielem jest ten, kogo opluwają kapłani i aktywiści tak zwanych uznanych, politycznych religii, takich jak katolicyzm w Polsce, prawosławie w Grecji czy babtyzm w USA. Dobrym przykładem jest chociażby Święty Jan Hus, nie tylko sam Jezus Chrystus, też ofiara takiej reakcji, tyle, że ze strony faryzeuszy - protoplastów inkwizycji.

Sri Swarupanand/a Ji Maharaj (1884-1936)

Neohinduizm to ogólnie ruch religijny i społeczny, który dąży do integracji kultury zachodniej z kulturą hinduską. Ruch został zainicjowany przez radżę Rama Mohana Roya /1772-1833/. Jego doktryna religijna inspirowana była hinduizmem wyrosłym z nauki Pana Śri Ćaitanja Prabhu to jest z połączenia buddyzmu tantrycznego z wisznuizmem, deizmem oraz unitarianizmem.

Stowarzyszenie Brahma Samadź zostało założone przez Maharadżę Rama Mohana Roya w celu "nauczania i praktykowania czci jednego, najwyższego, niepodzielnego i wiecznego Boga, który jest Sprawcą i Zachowawcą Wszechświata". Ruch zyskał na znaczeniu pod kierownictwem Rabindranatha Tagore /1861-1941/, który otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. W nawiązaniu do tych idei neohinduizmu powstał też formalnie ruch o nazwie Misja Boskiego Światła.

Wielu innych mistrzów i ryszich inspirowało się tym ruchem i nawiązywało do idei neohinduizmu, do idei umożliwienia połączenia dobrych idei duchowych wschodu z naukami i techniką ludzi zachodu. Misja Boskiego Światła pierwotnie do takich zjawisk należy. Należy jednak podkreslić, że to, co się przyjęło pod koniec XX wieku nazywać Misją Boskiego Światła (ang. Divine Light Mission) istniało w Indii już w XVII i XVIII wieku, było dobrze znane i praktykowane przez indyjskich arhatów i mahatmów.

Misja Boskiego Światła nie jest jakimś nowym zjawiskiem kultowym jak piszą polskie oszołomy  nazistowskie podnoszące zjadliwy rwetes przeciwko wszystkiemu co postępowe i pożyteczne, a fakt jej rozpowszechnienia w Europie i USA z początkiem lat 70-tych XX wieku w żadnym wypadku nie jest czasem jej powstania. Tak samo jak Hindusi nie powstali z chwili przybycia pierwszego europejskiego ciemniaka znającego tylko własną wieś i okolice do Indii. Praktyki nauczane przez Misję Boskiego Światła to zestaw ćwiczeń dobrze znanych z radża i krija jogi od tysięcy lat, a przez ostatnie kilka stuleci nawet bardzo popularny i propagowany przez wiele indyjskich z pochodzenia organizacji duchowych, nie tylko przez Misję Światła. 

Misja Boskiego Światła (MBŚ) 

Metamorfozy MBŚ na Zachodzie są oczywiste dla kogoś kto przez ostatnie 40 lat interesował się Misją Światła, jej naukami, śledził ewolucję poglądów najbardziej znanego syna mistrza założyciela, którym jest Prem Pal Rawat Maharaji. 

Divine Light Mission (DLM) na Zachodzie zarejestrowana została przez Prem Rawat Maharaj w 1971 roku w USA jako organizacja non-profit, a od 1974 jako kościół. W USA od 1983 roku występuje już pod nową nazwą Elan Vital. Nazwy DLM zaprzestano używać ostatecznie całkowicie około roku 1987. Prezydentem Elan Vital w USA jest aktualnie Russ Henderling (2007). 

Divya Sandesh Parishad (DSP) to indyjska nazwa Misji zarejestrowana w 1960 roku przez Sri Hans Ji Maharaj - kierowana była przez matkę Prem Rawat i jego braci do jej śmierci w 1991 roku, a aktualnie przez najstarszego syna mistrza, którym jest SatPal Ji Maharaj.  Sandesha (Sandeśa) w zasadzie znaczy "przekaz", "przesłanie" aniżeli "światło", jednak chodzi o przekazy duchowych nauk czerpanych ze sfery Boskiego Światła. 

Divine United Organisation - została zarejestrowana w Delhi w Indii przez wielbicieli Prem Rawat w 1977, aby rozprzestrzeniać nauki tegoż Sant Ji Maharaj (znanego też jako Balyogeshwar) w Indii. Lepiej jest znana i rejestrowana w ostatnich latach w Indii jako Raj Vidya Kender (Ośrodki Królewskiej Wiedzy), z siedzibą w New Delhi. 

The Prem Rawat Foundation (TPRF) powstała w 2001 roku jako organizacja charytatywna. Aktualnie na 2007 rok prowadzi akcje humanitarne w 19 krajach świata. 

Manav Utthan Sewa Samiti - to nieależna indyjska linia nauczania Misji Boskiego Światła prowadzona przez najstarszego syna założyciela Śri Satpal Ji Maharaj związana z głównym asramem w Prem Nagar koło Haridwaru. 

Założyciel Sri Hans Ji Maharaj

Hans Ram Singh Rawat znany jako Śri Hans Ji Maharaj urodził się 8 listopada 1900 roku w  Gadh-ki-Sedhia, na północny wschód od Haridwar, w stanie Uttarakhand, w Indii, a zmarł 19 lipca 1966 roku w Alwar o świcie, około 3-ciej nad ranem. Jego rodzicami byli Ranjit Singh Rawat and Kalindi Devi. Uważany jest za SATGURU przez swoichbardzo licznych uczniów duchowych, którzy z głębokim oddaniem zwali go per "Shri Maharaji" lub po prostu "Guru Maharaji". Z pierwszego małżeństwa ze swą żoną Sinduri Devi posiadał jedną córkę o imieniu Savithri, a z drugiego małżeństwa z drugą żoną Rajeshwari Devi zwaną później przez wielbicieli Mataji (Matadżi) czterech synów: Sat Pal, Mahi Pal, Dharam Pal, Prem Pal. Dwóch synów, najmlodszy Prem Rawat i najstarszy SatPal Rawat są najbardziej zaangażowani w kierowanie organizacjami duchowymi oferującymi nauki i praktyki przekazane im przez ich ojca i Guru Shri Hans/a Ji Maharaj zarazem. Należy podkreślić, że znacząca część uczniów mistrza Shri Hans Ji Maharaj nie do końca akceptuje organizacje kierowane przez obu głównych synów swego Guru, czyli nie zgadzają się ani na uproszczenia oferowane dla ludzi Zachodu przez Prem Rawat Maharaji ani na zbytnio radykalną hinduizację starożytnej praktyki Wiedzy oferowaną przez SatPal Ji Maharaj. 

Śri Hans Ji Maharaj - Młodzieniec

Od 1923 jako cudowne dziecko duchowości, Śri Hansa Ji Maharaj został uczniem mistrza Śri Swarupanand/a Ji w okolicach Lahore w ówczesnej Zachodniej Indii. Mistrz Śri Swarupanand/a Ji nauczył Hansa Technik Wiedzy czyli specjalnych metod Kriya dla połączenia się ze źródłem najwyższej wiedzy i mądrości. W 1926 roku, Śri Swarupanand/a Ji powierzył młodemu Guru Maharaji misję nauczania Technik Wiedzy, co Hans Ram Singh Rawat gorliwie wypełniał przez kolejne dziesięć lat podróżując po północnej Indii oraz całym Pakistanie. Swami Swarupanand/a Ji zmarł w 1936 roku w małej wiosce Nangli Sahib na północ koło miasta Meerut.

Część uczniów, tak zwanych "mahatmów" Swami Swarupananda Ji nie zaakceptowała Guru Maharaj jako wyznaczonego dla nich sukcesora z powodu poślubienia Sinduri Devi, jako że Mahatma Swarupananda Ji należał do celibatowego zakonu Mistrzów Mądrości. Mistrz jednak przepowiedział wcześniej, że Maharaj będzie miał dzieci i sukcesora spośród synów z własnej rodziny. Mistrz przyjmował uczniów ze wszystkich kast indyjskich, co też wywoływało kontrowersjo pośród mas indyjskich fundamentalistów. Inspirował się filozofią Arya Samaj z Haridwaru, bliski mu był neohinduzim. W 1944 roku powstała misyjna osada, aśrama koło Haridwaru, znana jako Prem Nagar, Osada Miłości, gdzie przebywali liczni starsi już uczniowie Swarupananda Ji oraz Guru Hansa Maharaj.

W 1946 roku Hansa Ji zgodnie z brahmańską tradycją poślubił drugą żonę, Rajeshwari Devi, gdyż pierwsza żona po urodzeniu córki nie mogła mieć więcej dzieci. Indyjskie prawo lokalne zezwala na posiadanie więcej niż jednej żony w wypadku np. bezpłodności pierwszej ślubnej. W 1951, urodził się jego pierwszy syn (Satpal), po którym przyszli na świat jeszcze trzej kolejni, w 1953 (Bhole, MahiPal), 1955 (Raja, DharamPal), and 1957 (Prem Pal), uczuciowo nazywany przez Śri Hans imieniem "Sant Ji", czyli Święty Dżi. W 1951 roku rozpoczął dla wspierania orędzia duchowego wydawanie miesięcznego magazynu pt. "Hansadesh", który zdobył licznych czytelników. Przez ponad 34 lata, bo od 1926 do 1960 roku prowadził duchowe nauczanie w sukcesji Śri Guru Swami Swarupananda Ji bez jakiejkolwiek organizacji czy kościoła. 

 

W początku lat 60-tych XX wieku ruch miał zwolenników i ośrodki Misji Boskiego Światła w większości miast, miasteczek i wsi w takich stanach jak Uttar Pradesh, Bihar, Haryana, Punjab, and Rajastan, podobnie jak i wśród hinduskiej społeczności w Republice Południowej Afryki. Stał się bardzo silną i wpływową organizacją duchową oraz społeczną w tych regionach Indii. I to pomimo faktu, że Guru Maharaj Ji prowadził spotkania wielbicieli w małych grupach i w warunkach prywatnych kontaktów. Pierwsze wielkie zgromadzenie uczniów i uczennic duchowych Guru Maharaj odbyło się w New Delhi w 1963 roku w Ram Lila Grounds przyciągając ponad 15 tysięcy uczestników. Na podobne spotkanie w 1964 roku w Gandhi Maidan w sercu Starego Delhi przybyło już jednak znacznie więcej uczestników. W tych latach otwarto też wiele nowych asramów, w tym małą świątynię w Radżastanie oraz duży aśram Satlok, "Siedziba Prawdy" pomiędzy Hardwar a Delhi. W 1965 roku uczestniczył w konferencji indyjskich przywódców religijnych pod auspicjami Parlamentu Indii w Delhi, która była poświęcona ratowaniu ludzkości upadającej w mroki ciemności i areligijnego, światowego życia. W 1965 odbył też  swoją pierwszą podróż samolotem odwiedzając wielbicieli praktykujących w Jammu w Kaszmirze.

Przez ostatnie 3 lata życia w czasie Satsangów bardzo dużo śpiewał i tańczył grając przy tym na tamburze, na podobieństwo swego dawnego mistrza Chaitanya Mahaprabhu w linii którego praktykował. Niektórzy powiadają, że zmarł nagle po prostu z przepracowania, gdyż podróżował i prowadził nauczanie w bardzo wyczerpujący sposób, zbyt dużo pracując. Inni przypominają, że miał wielu wrogów z powodu popularnosci, zawistnych o silną wzrastającą ciągle działalność i że dopomgli mu zejść z tego świata z pomocą zabiegów stricte magicznych, czyli marana tantry, praktyk uśmiercania mocami umysłu. Fakt, że wielcy duchowi liderzy zwykle dbają o to, aby się zabezpieczać przed magicznym szkodzeniem którym parają się często głupcy zawistni o uznanie i chwałę odbieraną przez boskich Guru. Istnieją też głosy wspominające, że mistrz mógł zostać otruty, gdyż był wielkim zwolennikiem Mahatma Mohandas Gandhi i jego pozytywnych reform o socjalistycznym charakterze, a także występował przeciwko tradycyjnym, ale zbyt rygorystycznym zasadom kastowego podziału społeczeństwa. Zatem trucizna a nie sama magia uśmiercania mogła być powodem bardzo nagłej śmierci. 

Geneza i Historia MBŚ:

Ruch w tej formie powstał już w latach trzydziestych zainicjowany w północnych Indiach przez Sri Hansa Ji Maharajego (Maharadźa). Imię Hansah oznacza Czystego Łabędzia lub Wielką Białą Geś - symbol doskonałej świętości i zbawienia w hinduizmie. Ruch religijny znany jako Misja Światła wywodzący się z radża jogi i krija jogi, zarejestrowany został formalnie w INDII przez Sri Hansa w 1960 roku w miejscowości Patna jako Divya Sandesh Parishad (DSP). Po śmierci założyciela w 1966 duchowym przywódcą Misji został najpierw jego czwarty syn Prem Pal Singh Rawat, który przyjął po ojcu nowe imię Guru Maharaj Ji (Czcigodny Mistrz Książę). Główną orędowniczką takiego rozwiązania była żona mistrza, a matka Prem Rawat Maharaj.  

Misja po śmierci założyciela jej osoby prawnej od 1966 roku kierowana jest przez jego wówczas 9-letniego syna Śri Guru Maharaj Ji, co faktyczne kierowanie organizacją cedowało na opiekunkę prawną dziecka czyli na matkę i dorosłych braci. W 1969 roku Guru Maharaj (Maharadź) wysyła swoich misjonarzy do Anglii, aby rozpoczęli proces „nawracania zachodniego świata” i prowadzenia ludzkości od ciemności ku światłu. W 1971 roku Śri Maharaj Ji sam przybywa do USA i Wielkiej Brytani, mając zaledwie 13 lat, a ruch zostaje zarejestrowany w USA jako organizacja non-profit. W 1972 roku podróżuje po północy i południu USA, odwiedza Wielką Brytanię, Europę i Australię. Inicjuje dziesiątki tysięcy ludzi, powstaje kilkaset ośrodków medytacyjnych i sporo aśramów.

W 1974 roku Misja zostaje formalnie zarejestrowana w USA jako związek wyznaniowy, jako kościół w Internal Revenue Service w dziale 501(c)(3).  W 1974 roku sąd indyjski na podstawie zawiłych praw o sukcesji powierza kierowanie Misja Boskiego Światła w Indii matce Sri Guru Maharaj oraz jego najstarszemu bratu Satpal Maharaj, który kieruje aśramami w Indii. Formalnym powodem konfliktu jest nagłe poślubienie przez Guru Maharaj amerykanki bez formalnej zgody rodziny, czyli matki, ortodoksyjnej wyznawczyni hinduizmu, a także praktyczna nieobecność Prem Rawat Maharaj w Indii od trzech lat.

W 1983 roku organizacja w USA zmienia nazwę na Elan Vital aby uniknąć konfliktów z indyjską częścią ruchu, gdyż Guru Maharaj osobiście uważa, że jego ruch nie jest koniecznie związany jedynie z hinduizmem, a ma wymiar uniwersalny, niezależny od religii i wierzeń. Obecnie Misja  w jej zachodniej części kierowanej przez Prem Rawat z USA posiada swoje ośrodki na całym świecie. W Polsce ruch ten pojawił się już w latach siedemdziesiątych, a jego formalnie główny ośrodek znajduje się w Warszawie. 

Satsang z Prem Rawat Maharaj

Misja Boskiego Światła to hinduistyczny ruch religijny oparty na jogicznych technikach kriya zainicjowany jako osoba prawna w 1960 roku w USA przez Sri Hansa Ji (zm.1966 r.), który głosił idee Boga jako świadomej i inteligentnej Energii Kosmicznej. Udział w tej energii bywa możliwy dzięki odpowiednim medytacjom i praktykom jogicznym. Jego syn i kontynuator dzieła na zachodzie Prem Rawat Ji Maharaj głosił w latach 70-tych z inicjatywy swej matki, że sam jest takim boskim zrealizowaną Dewą, mesjaszem, prorokiem i awatarem. Nic to jednak nadzwyczajnego, gdyż filozofie hinduistyczne zakładają, że każda istota żyjąca jest częścią Boga, ucieleśnieniem Boskiego Światła, czy inaczej Kosmicznej Energii. Takie twierdzenie dowodzi wśród hinduistów razcej tego, że osoba zna filozofię hinduistyczną i się jej tezami posługuje, nie jest to nic akurat nadzyczajnego, chociaż dla prasy amerykańskiej brzmiało to może jak jakiś hit duchowy. W Europie ruch ten posiada szczególnie wielu członków w Niemczech, Hiszpanii, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii, także w Rosji i na Słowenii.

W Polsce jego wspólnoty istnieją w kilkudziesięciu miastach, a także jako wiejskie komuny. Praktykujący zwykle są zachęcani do noszenia białych strojów charakterystycznych dla indyjskiej kultury bramińskiej medytacji i królewskiej jogi duchowej. Chociaż ruch został zarejestrowany jako formalna organizacja przez Sri Hansa Ji Maharaj w roku 1960 to sama działalność mistrza trwała już od 1926 roku w oparciu o prawo zwyczajowe Indii. Guru nie potrzebował żadnej szczególnej rejestracji, a powstanie osoby prawnej ruchu to jedynie udogodnienie wynikające z nowożytnych pokolonialnych przepisów i regulacji finansowych państwa indyjskiego. Misja Światła kultywuje medytację z powtarzaniem specjalnych mantr, co ma zapewnić człowiekowi objawienie boskiego światła. Istota najwyższa jest określana jako „Energia Kosmiczna”, ale tylko w pismach Prem Rawat Maharaj dla ludzi Zachodu, gdzie ten termin był popularny na okreslenie Boga w latach 60-tych i 70-tych XX wieku.

Normalnie w pismach w języku Hindi mówi się o tym, co zawsze w Indii, używając terminu Brahman dla określenia Boga. Zbawienie jest przedstawiane jako uwolnienie od złudy świata, co uzyskuje się przez wiedzę czyli bezpośrednie doświadczenie Brahmna, Wszechducha, Energii Kosmicznej. Obecnie ruchem na zachodzie kieruje syn założyciela, Guru Maharaj Ji, który jest przez swych wielbicieli przedstawiany jako istotę ucieleśnienie najwyższej energii, maż opatrznościowy i charytatywne wielkie serce. Prem Rawat nie skłania swych wyznawców do oddawania mu czci ani do zapewnienia mu luksusowych warunków utrzymania przy rzekomym jednoczesnym ubóstwie członków ruchu jak to wypisują chorzy umysłowo na paranoję antysektową faszyści z ośrodków informacji o sektach i nowych ruchach religijnych. Ci chorzy na głowę antysekciarze pletą bzdury bo zbyt dużo trawki wyćpali na spotkaniach nazistowskich, gdzie heil Hitler pokrzykiwali w odurzeniu i to im na mózg zaszkodziło.

W początku lat 70-tych XX wieku wspominano, że poszukiwani są chętni do życia w aśramach jako Sannjasini, którzy powinni żyć we wspólnocie z zachowaniem wstrzemięźliwości wegetariańskiej i seksualnej, abstynencji. Jednak Prem Rawat nie znalazł zbyt dużo chętnych do tradycyjnej Sannjasy, a aśramy na ten cel powstałe na początku zamieniono w zwykłe, świeckie ośrodki medytacji. Praktykujący uczą się także sztuki dobrego prosperowania, ale żadna aktywność typu Boski Handel nie występuje, chyba z wyjątkiem chorych na urojenia mózgów działalczy antysektowych, którzy w swej paranoicznej złośliwości dokonanie audytu przez biuro analiz finansowych zinterpretowali jako powstanie Ruchu Boskiego Handlu. W rzeczywistości audyt miał na celu zmniejszenie wydatków i usprawnienie księgowości tak Elan Vital jak i innych formalno-prawnych aktywnosci, co jest normą na Zachodzie, w USA. Nielegalne dochody mają w Polsce ośrodki informacji o sektach i nowych ruchach religijnych, tak z budżetu państwa, które jest przez to zadłużone jak i z budżetu dotacji Unii Europejskiej, co jest całkowicie nielegalne, aby na zwalczanie mniejszości wyznaniowych państwo dawało czubkom pieniądze!

Prem Rawat Ji Maharaji

Balyogeshwar Param Sant Ji Maharaj

Paramhans Satgurudev Shri Sant Ji Maharaji

Urodził się w Indii w 1957 roku, a pierwsze kazania i orędzia duchowe zaczął wygłaszać dla publiczności mając zaledwie trzy lata, zgodnie z przepowiednią Śri Swarupananda Ji. Pierwsze publiczne kazanie dla większego audytorium wygłosił mając cztery latka. Mając lat osiem przekazywał już orędzie duchowego pokoju podróżując po całej ówczesnej Indii. Gdy miał 13 lat, w roku 1970 został zaproszony jako wykładowca do Londynu i Los Angeles. Został uznany przez prasę amerykańską i brytyjską cudownym dzieckiem hinduizmu i sikhizmu. Zgodnie z indyjską tradycją tylko najwięksi awatarowie, boskie wcielenia rozpoczynają duchową pracę w tak wczesnych latach życia. Od czasu przybycia do Londynu w 1971 roku więcej niż 10 milionów ludzi z całego świata przyłączyło się do Misji Boskiego Światła, a sam Prem Rawat Maharaji wykładał w ponad 250 wielkich miastach ponad 50 krajów na całej planecie (2005r). Ludzie z całego świata tłumnie przychodzą do Niego po inspiracje i duchowe przewodnictwo. 

Prem Rawat - z metryki urodzenia Prem Pal Singh Rawat, urodził się 10 grudnia 1957 w Haridwar w Indiach a znany jest także lepiej jako Maharaji (wcześniej Guru Maharaj Ji). Od ósmego roku życia podróżuje nauczając o wewnętrznym duchowym pokoju oraz prowadząc instruktaż technik medytacji Wiedzy jakich nauczył go jego Ojcie i Guru zarazem. W czerwcu 1971 roku opuścił swoją Ojczyznę, Indie i przybył z wykładami do Londynu, Paryża, Heildelbergu i Los Angeles, gdzie natychmiast stał się ulubieńcem mediów, prasy, radia i tv z uagi na swój młody nawet jak na Guru wiek. Dziesiątki tysięcy ludzi przybywało na jego publiczne wykłady i instrukcje praktyki duchowej. Spotkał się z ogromnymi owacjami i wielkim rzeczywiście zainteresowaniem z powodu wielkiego głodu duchowości na Zachodzie.

Kiedy skończył lat 16-cie, Prem Rawat stał się bardziej samodzielnym i wyemancypowanym juniorem duchowości przejmując całkowicie kierowniczą rolę w odziedziczonej po Ojcu Misji Boskiego Światła. Jego nauczanie stało się bardziej uniwersalne, mniej doktrynalnie hinduskie, bardzo naturalnie dostosowane do potrzeb i zdolności duchowych ludzi do których przemawiał jako indyjski kaznodzieja i mistrz duchowy. Poślubienie nieco starszej od siebie acz ślicznej amerynkanki na pewno przyczyniło się do lepszego zrozumienia potrzeb i możliwości amerykańskiego i zachodniego społeczeństwa w zakresie duchowym. Było też przyczyną pewnych problemów z indyjską, ortodoksyjną częścią rodziny, w tym z matką i najstarszym bratem. Od 1980 roku oficjalnie nie używa nawet tytułu Guru, między innymi z tej racji, że nim po prostu jest w praktyce dla milionów ludzi na całym świecie. 

W 2001 roku powstała Fundacja Prem Rawat (The Prem Rawat Foundation) dla ustanowienia i umocnienia globalnej działalności humanitarnej i charytatywnej, a także dla promowania Jego Orędzia duchowego. Nauki duchowego orędzia Prem Rawat Maharaji są aktualnie dostępne na całym świecie w formie drukoanych publikacji, poprzez liczne stacje i kanały telewizyjne, kablowe oraz satelitarne. Sam mistrz Paramhansa Prem Rawat kontynuuje swoje misyjne podróże prowadząc nauczanie nawet dla kilkudziesięciu tysięcy uczniów duchowych jednocześnie. 

Shri SatPal Rawat Ji Maharaj

Shri Guru Satpal Ji Maharaj, najstarszy syn Paramsant Satgurudev Shri Hans Ji Maharaj, urodził się 21-ego września 1951 w Kankhal w świętym mieście Hardwar. Urodził się zatem w rodzinie oświeconego jogina co spowodowało duchowe zainteresowania od najmłodszych lat. W wieku 2,5 lat siadywał już w jogicznej pozycji do medytacji przez dłuższe okresy czasu zachęcając tym innych do praktykowania. Dorastał w otoczeniu nie tylko rodziny i oświeconego ojca, ale też licznych mahatmów oraz wielbicieli Boga, jacy często przebywali w rodzinnym domu. W miarę upływu czasu stawał się w naturalny sposób skupionym wewnątrz mistrzem duchowej nauki. 

Kiedy miał skończone trzy latka, ojciec z tej okazji zorganizował dużą procesję głównymi ulicami Delhi, w której uczestniczyło tysiące wielbicieli Boga. Mały Satpal Ji wykazał już wtedy skłonności przywódcze, gdyż potrafił sam kierować tą gigantyczną procesją w warunkach indyjskich korków ulicznych. Oprócz duchowej edukacji w rodzinnym domu i aśramie ojca otrzymał także formalne wykształcenie w St. George's College, w Mussourie. Od początku wykazywał zainteresowania w kierunku nauk ścisłych. Wszelkie koncepcje chętnie weryfikował z pomocą naukowej metodologii i eksperymentów. Całkowicie oddany swemu mistrzowi i ojcu, Shri Satpal Ji Maharaj pokazywał całym swym życiem duchową ścieżkę oddania. Praktykował w dziedzinie duchowej i nauczał tylko tego, co dało się praktycznie zweryfikować w życiu. 

Kiedy odszedł jego ojciec i mistrz w 1966 roku, pozostawiając wiele niedokończonej pracy, postanowił dokończyć i zrealizować wszystkie wizje i marzenia jakie po sobie pozostawił. Kiedy przyszedł na to odpowiedni czas młody Satpal Maharaj Ji przejął kierowanie ruchem w Indii po ojcu z charakterystyczną dla siebie dozą indywidualizmu i gorliwości o to, aby w niczym nie uchybiać i trzymać się dokładnie nauczania przekazanego przez ojca i guru. Bez względu na koszt tegoż, nigdy nie pozwolił na odchylenia od wizji jaką realizował ojciec. Swoją postawą i pracą zdobył sobie szacunek i uznanie w całej Indii, a także w innych krajach oraz przyciągnął wielu spośród dawnych uczniów duchowych swego ojca

Śri Satpal-Ji i Śri Amrita-Ji

Od 1983 znany jest z podejmowania wielkich pielgrzymek w celach duchowych i socjalnych zwanych Padyatras. Pierwsza Padyatra, znana jako 'Bharat Jago Padyatra' (Pielgrzymka: Indio Przebudź Się!) rozpoczęła się 24 września 1983 roku z Badrinath, na wysokości około 3 tysięcy metrów n.p.m. w Himalajach. Trasa miała 600 kilometrów i obejmowała takie historyczne miejsca jak Pandukeshwar, Joshimath, Devprayag, Rishikesh and Hardwar. Na każdym z 24 postojów w czasie tej drogi odbywałay się wieczorne programy dla lokalnej społeczności, które inspirowały innych ludzi do duchowego pielgrzymowania i rozwoju ich wewnętrznego potencjału. Padyatra zakończyła się 28 października 1983 z udziałem 60.000 ludzi maszerujących w pokojowej demonstracji ulicami Delhi i modlącymi się o pokój i duchowe odrodzenie Ojczyzny. Celem wszystkich tych marszów jest ustanowienie pokoju pomiędzy religiami, szczególnie takimi jak hinduizm, islam i chrześcijaństwo, a także bardziej prozaicznych jak poprawa położenia kobiet w wielu regionach Indii i Himalajów. 

Maharaj Ji rozprzestrzenił orędzie duchowe po wszystkich zakątkach Indii a także po wielu krajach świata, niezależnie od swojego brata. Posiada wielką sieć aśramów i ośrodków gdzie można uzyskać Inicjację w Wiedzę Najwyższej Prawdy, jeśli jest się szczerze poszukującą duchowości osobą. Shri Satpal Ji Maharaj jest znany jako społeczny reformator oraz jako duchowy naukowiec. Znany jest z tego, że potrafi połączyć najlepsze aspekty duchowości i wiedzy naukowej, chociaż potocznie uważa się że dziedziny te nie mają ze sobą żadnego związku lub nawet wzajem się wykluczają, co nie jest prawdą. Prezentuje odwieczną mądrość duchową Indii w bardzo przyjaznej oprawie. Bardzo przejrzyście i zrozumiale wyjaśnia najbardziej nawet zawiłe aspekty duchowych misteriów, co jest cechą duchowych mistrzów. Naucza, że wszelkie podziały na różne religie, a co za tym idzie i ich sekty jest zbędne i jedynie zaślepia ludzi powodując animozje, zatem trzeba porzucić wszelkie rytuały i dogmaty które uniemożliają duchową praktykę w jedności ponad wyznaniami. 

Dharma - Nauka Duchowa 

Podstawowe ideały ruchu to: "zasadniczo, wszystkie religie są jednym", "pokój jest niepodzielny i może być osiągnięty indywidualnie", "bezrolni, głodni i biedni nigdy nie zaznają pokoju na świecie". Dzięki Świętej Wiedzy buddysta może poznać czego naprawdę uczył Gautama Buddha, chrześcijanin może poznać czego uczył Jezus Chrystus, muzułmanin może poznać czego nauczał Prorok Muhammad, a hinduista może poznać czego uczył Gopala Kriszna. Niektórzy ludzie mówią ci: "módl się do Boga". Jak jednak możesz modlić się do Boga, jeśli nie znasz Boga? Musisz najpierw otrzymać prawidłową wiedzę o Bogu, aby rozpoznać Boga. 

Guru przekazuje praktyczne doświadczenie Boga jako objawienia boskiego światła w człowieku na drodze medytacji o dźwięku (Śabda Brahman) przez powtarzanie specjalnych mantr. Boga określają jako "Energię Kosmiczną" i twierdzą, że Bóg istnieje w Świetle nie mającym żródła, stanie naturalnym tego rodzaju Energii Kosmicznej. Zbawienie pojmują jako uwolnienie od iluzji świata. Aby się wyzwolić człowiek musi uzyskać Wiedzę. Wiedza oznacza bezpośrednie doświadczenie Boga, to jest Energii Kosmicznej. Aby osiągnąć tego rodzaju doświadczenie, wyznawca Boga musi się zwrócić do jedynej osoby, w której Energia Kosmiczna objawia się w osobie ludzkiej, czyli do Boskiego Śri Guru. W następstwie tego stała medytacja przyniesie w końcu stopienie (layah) się umysłu ludzkiego z Umysłem Boskim. 

Wierzenia osób praktykujących w Misji Boskiego Światła oparte są głównie na hinduizmie i sikhizmie, chociaż w gałęzi Zachodniej Prem Rawat mają bardzo uniwersalny wymiar. Prem Rawat po prostu propaguje ideały bardziej uniwersalne i popularne wśród zainteresowań ludzi na zachodniego świata. Członkowie ruchu przyjmują, że:

  • istnieje Bóg Jedyny i Najwyższy, ParamBrahman który jest inteligentną „Energią Kosmiczną” w odczuwaniu ludzi, przyjmującą postać Światła nie posiadającego źródła;
  • Maharaj, podobnie jak Sai Baba, Vivekananda, Kryszna czy Chrystus, jest jednym z licznych awatarów czyli posłańców, proroków zesłanych dla prowadzenia ludzkości przez Boga;
  • dusza ludzka jest uwikłana w cykl reinkarnacji z powodu swych złych uczynków, słów i myśli, z powodu oddawania się demonicznym nałogom jak pijaństwo czy nikotynizm;
  • zbawienie polega na uwolnieniu się od iluzji świata, przerwaniu łańcucha reinkarnacji, aby to osiągnąć należy uzyskać Boską Wiedzę (Śri Vidyam), która oznacza bezpośrednie doświadczenie Boga;
  • dawcą Boskiej Wiedzy potrzebnej do zbawienia jest Guru, uznawany przez grupę za awatara, czyli wcielenie Boskości;
  • postęp duchowy można osiągnąć podejmując cztery rodzaje działań: medytację, studiowanie, duchową rozmowę oraz posługę dobroczynną. 

Misja Boskiego Światła docierała ze swoimi naukami do kandydatów na członków za pomocą organizowanych przez ruch zebrań publicznych. Misja Boskiego Światła prowadziła prelekcje na tematy duchowe, wystawia filmy, nagrywa wspaniałe piosenki religijne. Misja wydawała na Zachodzie również swoje własne czasopismo pt. „The Divine Times”. 

SADHANA - Praktyka Duchowa 

Praktyka w ruchu rozpoczyna się od „objawienia wiedzy”, które polega na tym, iż kandydat na członka Misji przez kilka godzin śpiewa pieśni pochwalne na cześć Śri Guru Maharaj Ji, w tym czasie Mahatma delikatnie stuka w oczy „nawracanego”, co pozwala doprowadzić do ujrzenia przez niego światłości Boga. Kandydaci przygotowują się do tego doświadczenia przez przynajmniej pięć miesięcy. Adepci mogą uczestniczyć w codziennych hinduistycznych nabożeństwach, w czasie których powtarzają, że świat rozpaczliwie potrzebuje Światła, które może dać tylko Guru.

W ruchu praktykuje się tzw. qawwali czyli „śpiew emocjonalny” oraz codzienną medytację jogicznej medytacji opartej na technikach radża oraz krija jogi. Osoby mieszkające jako mnisi lub mniszki we wspólnotach Misji Boskiego Światła mają jako oczywisty dla każdego człowieka podstawowy obowiązek pozostawać w celibacie, nie wolno im spożywać alkoholu, palić tytoniu, ani jeść mięsa, stosować innych narkotyków.

Jarskie,  wegetariańskie, bezmięsne odżywianie jest normą dla całej hinduistycznej, a głębiej dla wedyjskiej wyższej kultury duchowej. Na realną praktykę duchową służącą łączeniu ze źródłem Wiedzy zaleca się jedną godzinę dziennie. Praktyka i nauczanie od początku lat 70-tych przeszło pewną ewolucję powodującą jej lepsze dostosowanie dla ludzi zachodniego świata poprzez akcentowanie wedyjskich wartości uniwersalnych duchowości dobrych dla każdego człowieka, a mniej kulturowych specyficznych dla samego hinduizmu. Część wielbicieli Prem Rawat z lat 70-tych wolała jednak bardziej hinduistyczne w stylu praktyki, zatem zwróciła się ku indyjskiej organizacji prowadzonej przez jego brata Shri Satpal Ji Maharaj, a także ku innym zrealizowanym sukcesorom tej linii przekazu, która ma głębokie korzenie. 

Należy pamiętać, że podstawą praktyki duchowej jest Satsang - spotkanie ze Shree Guru, we wspólnocie z innymi praktykujacymi dla studiowania nauk duchowych mistrzów. Drugim filarem, drugą podstawa praktyki duchowej jest Sewa - Służba duchowa na rzecz Misji Śri Guru, organizacji duchowej, aśramu, a także praca na rzecz biednych i potrzebujących w twej okolicy. Bez tych podstaw praktykowanie ćwiczeń duchowych nie ma większego sensu, gdyż nie dadzą rezultatu. A praktyki takie jak wielbienie Guru czy wykonywanie Aarti też należy do służby duchowej, akurat tej części zwanej służbą oddania Guru (Bhakti Guru). Rozpoczynając praktykę duchową należy powtórzyć pięć przykazań kierując je intencjonalnie ku Bogu i Guru. 

Pięć Przykazań Boskiego Światła

1. Nigdy nie odkładaj na jutro tego, co masz do zrobienia dzisiaj!

2. Zawsze kontempluj i pamiętaj Święte Imię!

3. Zawsze miej wiarę w Boga!

4. Nigdy nie zostawiaj w umyśle miejsca dla wątpliwości!

5. Nigdy nie opuszczaj się w Satsangach!

Rozpoczynając praktykę medytacji technik Wiedzy pamiętaj intencję ofiarowania się:

- O mój Śri Guru Maharaj ofiaruję się całkowicie twoim lotosowym stopom! Odsłoń mi wiedzę wszelkiej wiedzy! Będę podtrzymywać kontakt z Tobą poprzez duchowe oddanie, satsangi, medytację i służbę duchową! 

I. Śabda Brahman (Shabd Brahm) - Boskie Światło

Podstawowa praktyka jest źródłem popularnego określania ruchu jako Misji Boskiego Światła. Zamykasz swoje oczy, co jest generalną zasadą do wszystkich podstawowych czterech technik Wiedzy (Śri Vidyam). Skupiasz się na tym, że przebywasz wewnątrz siebie, w swoim wnętrzu, wchodzisz do wnętrza. Używając delikatnie opuszków palców kciuka i środkowego delikatnie dotykamy powieki od zewnętrznej części oka poczynając i kierując opuszki ku środkowej części oczu. Kontakt palców z powiekami jest cały czas utrzymywany, jest on delikatny, nie zawiera nacisku. Palce odpoczywają na powiekach. Następnie palcem wskazującym dotykamy środka czoła ponad linią nosa, gdzie zwykle jest niewielkie wgłębienie lub rowek na czole. Nie ma potrzeby naciskania, a dotyk trzech punktów stosowany jest tak długo, jak ręka może być wygodnie utrzymana w bezruchu.

Początkujący dla dłuższej praktyki tej Mudry Boskiego Światła (Jyotir Mudra) mogą używać specjalnej podpórki pod łokieć i ramię. Należy dbać o to, aby w tym ćwiczeniu gałki oczu się nie poruszały, a pozostawały w stałej pozycji, oczywiście oczy są zamknięte, a opuszki odpowiednich palców tylko lekko je dotykają. Generalnie używa się prawej ręki do tej praktyki, chociaż niektórzy instruktorzy zalecają używanie tej ręki, która jest manualnie aktywna.

Nie zmienia się rąk na zasadzie jak jedna się zmęczy to druga pracuje, a zawsze używa jednej, tej właściwej dla procesu praktyki. Jeśli ręka się zmęczy odkładamy ją na kolano, aby odpoczęła i potem kontynuuje z pomocą tej samej ręki dalej. W fazie początkowej ćwiczenie zajmuje około 12-15 minut, ćwierć godziny z całej praktyki poszukiwania duchowej Wiedzy. Praktyka u zaawansowanych duchowo osób budzi boskie oko poprzez które prawdziwa forma Boga i jego awatar jest widoczna, a wcześniej pozwla lepiej wybierać poprawną formę do wizualizacji. Jest to bardzo przydatna praktyka, ponieważ pozwala osobom zaawansowanym odróżniać awatary Boga od zwykłych nawiedzonych oszustów, którzy na awatarów czy awatarki pozują. Skupiaj uwagę wewnątrz siebie na dźwiękach które słyszysz z wnętrza organizmu i przestrzeni duszy. 

II. Muzyka Wewnętrza, Muzyka Sfer

Druga praktyka technik Wiedzy rozpoczyna się kiedy prawym kciukiem zatykasz prawe ucho, a lewym kciukiem zatykasz lewe ucho. Lekko naciskasz wystający opuszek ucha, aby zatkać wlot do usznego kanału, używając do tego ostatniej części opuszki kciuków, odpowiednio do obu uszu. Nie wkładaj ani nie wsuwaj końcówki kciuka do ucha. Nie zaciskaj opuszków zbyt mocno, ta praktyka jest delikatna. Po prostu delikatnie zatkaj wlot do uszu, nie używając nacisku. Resztę palców dłoni ułóż na czole i na głowie. Skup się w swoim wnętrzu, oczy trzymaj zamknięte. Łokcie można na początku trzymać na podpórce do medytacji lub oprzeć na piersi, jeśli jest to wygodne dla ciebie. Jeśli ręce się zmeczą połóż je na kolanach dla odpoczynku, a potem ponów praktykę. Kontynuuj praktykę w ten sposób przez dobre 12-15 minut po ćwiczeniu pierwszym, jako drugie w kolejności Sadhany. 

III. Święte Imię - Słowo Boże

Trzecia praktyka jest kultywowaniem Słowa Bożego, Mantramu w czasie rytmu pogłębionego i naturalnego oddychania. Usiądź w prostej i zrelaksowanej jogicznej pozycji jak lotos lub siad siddhów. Możesz używać poduszki pod pośladki, jeśli siedzenie jogiczne sprawia ci na początku jakieś trudności. Zamknij oczy i przez całą praktykę trzymaj oczy zamknięte. Staraj się trzymać plecy i głowę prosto, a ciało dobrze zrelaksować. Skup się na odczuciu jakie daje każdy wdech i każdy wydech. Wsłuchuj się w pogłębione wdechy i wydechy. Słuchaj szumu oddechu, kontempluj Mantram, czyli Słowo Boże o wibracji Sau-Ham (So-Aham). Połączenie słów So (Czystość) i Aham (Jestem) daje dwie sylaby wibracji oddechu, mantry oddechu Sau-Ham (Sou-Ham). Jej fonetyczny zapis zależny jest od używanej transliteracji sanskrytu, ale dla osób anglojęzycznych a także polskojęzycznych najlepiej oddana jest głoskami Sau-Ham. "Au" czytamy tak jak w polskim słowie "auto", czyli zlewając samogłoski w jeden dźwięk. Jedna sylaba wibruje na wdechu, a druga na wydechu. Praktykuj to trzecie ćwiczenie przez 12-15 minut, ręce mogą być położone na kolanach i utrzymywać gest mudry mądrości (Gyan czyli Dźńana Mudra). 

IV. Nektar Bogów (Dewów)

Czwarte, ostatnie ćwiczenie praktyki duchowej Wiedzy (ang. Knowledge) to mudra polegająca na sięgnięciu językiem jak najdalej do tyłu, aż koniuszek języka połączy się z języczkiem z tyłu gardła. Na początek, jeśli nie sięga się językiem zbyt daleko, należy próbować sięgać i napierać językiem jak najdalej do tyłu ku podniebieniu i gardłu. Jeśli język się zmęczy, powoli go relaksujemy w zwycajnej pozycji i próbujemy znowu. Oddychamy na początku swobodnie i głęboko w czasie tego ćwiczenia. Z czasem, zaawansowani doświadczają napływu boskiego nektaru, ambrozji do swoich ust. Nektar wraz ze śliną przełykamy. Kontynuuj praktykę przez 12-15 minut, zawsze cztery części równej długości. Jest to Khećari Mudra

UWAGA: Opisy ćwiczeń nie są wystarczające dla samodzielnej praktyki, wymagają konsultacji i stosownie pogłębionych instrukcji przez kompetentnego Guru lub jego uprawnionych Aćarjów. Ćwiczenia te wymagają też dobrego wstępnego przygotowania i rozpoczęte nie powinny być, szczególnie w sposób nagły porzucane. Praktyki Świętej Wiedzy (Śri Vidya) są Darem od Boga dla rozwoju duchowego rodzaju ludzkiego, a porzucanie czy odrzucenie takich praktyk jest równoznaczne z porzuceniem Boga, który jest ich źródłem. Dharma (praktyka Wiedzy) i jej źródło - Bóg - są jednym tak, jak światło i ogień z którego światło pochodzi. Obowiązkiem ludzi względem Boga jest ochraniać Dharmę, zatem także duchową praktykę, która jest esencją Dharmy. Odmienne nieco wersje tych ćwiczeń kultywowane są w innych indyjskich znanych ruchach duchowych, ale po odpowiednie dokładne instrukcje ćwiczeń duchowych i ich pogłębienie należy się zwracać do odpowiednich organizacji i ich aćarjów oraz praktykować zgodnie z danym przekazem. 

Organizacja MBŚ 

W hierarchii wspólnoty duchowej Mistrza Paramhans Satgurudev Shri Sant Ji Maharaji możemy wyróżnić dwa poziomy: premies – od prema, miłość, czyli wielbiciele, miłośnicy - szeregowi członkowie grupy oraz mahatmowie („mający wzniosłą duszę”, wielkie dusze, wyższe jaźnie) – osoby mające władzę odsłaniania wiedzy przed nowicjuszami. Na czele ruchu stoi Guru Maharaj Ji, który jako pierwotnie Brahman, kapłan hinduizmu  posiada nieograniczoną władzę duchową i religijną. Potocznie Premies to sympatycy nauki duchowej i praktyk ofiarowanych przez Mistrza Prem Rawat Maharaji, nazwa sympatyków od imienia Prem, które ma mistyczny duchowy wyźwięk, taki lub głębszy jak Agape na Zachodzie. Nauczanie technik uzyskiwania pokoju duszy wewnątrz siebie odbywa się za darmo, podobnie uzyskuje się wiele materiałów do pracy nad rozwojem duchowym. Działalność organizacji pokrywana jest z wolnych datków sponsorów. 

Relacje z Otoczeniem 

Według pierwotnych nauk ruchu świat pogrążony jest generalnie w mrokach ciemności i biedy, a ludzie, którzy w nim żyją nie przyjmując „boskiego światła” od Guru, również są w tej ciemności zatopieni. Jest to podstawowa nauka duchowa objawionych pism wedyjskich. Ludzie mroczni są inaczej asuryczni, demoniczni, dokładnie wszyscy, którzy nie podażają za duchowymi naukami boskich Guru, Mistrzów Mądrości Duchowej Hierarchii, Ryszich. Ta wiara ma swoje odzwierciedlenie w codziennych relacjach członków grupy z osobami z „zewnątrz”, gdyż członkowie Misji Boskiego Światła często spotykają się z nietolerancją, czasami nawet z agresją ze strony rozmaitych ciemniackich, ateistycznych, bezbożnych i ogólnie diabolicznych elementów.

Demoniczny (asurowy), ciemny element poznać po tym, że agresywnie nie znosi medytacji czy duchowych pieśni, a już szczególnie mantramów. Mantramy oczyszczają ludzi z mroków piekielnych ciemności, a co ważniejsze egzorcyzmują. Demony (asury) i diabły (piśaća) opętujące ludzi agresywnie lub podstępnie zwalczają wszelkich guru, jogę i medytację a szczególnie nie znoszą awatarów propagujacych Medytację Rozsyłania Światła Bożego. Pojawiają się też rozmaite plugawe i oszczercze teksty zniekształacające obraz duchowej Misji Boskiego Światła, co jest propagandą ludzi o demonicznych i mrocznych skłonnościach przeciwko istotom dewaicznym, członkom Misji.

Członkowie są usposobieni pokojowo i przyjaźnie do wszystkich stworzeń tej planety, nie mordują zwierząt, nie pracują w rzeźniach, starają się nieuczestniczyć w zbrodniczych militarnych i wojennych poczynaniach demonicznej, satanicznej części ludzkości. Nie ma zasadniczo pijaków ani narkomanów w Misji Boskiego Światła, ponieważ osoby o ciągotkach do nikotyny czy alkoholu są natychmiast usuwane z ruchu, stąd spora ilość ex-premies, czyli osób dyscyplinarnie usuniętych z powodu złych skłonności i dewiacji.

Indyjscy mistrzowie tradycji mieli nawet za złe Prem Rawat Maharaj, że prowadzi satsangi i udziela praktyki inicjacyjnej osobom, co do których nie jest całkowicie pewnym czy porzuciły zwyczaje narkotyzowania się lub picia alkoholu. Misja jest w ten sposób moralną awangardą ludzkości pokazując jak żyć życiem Bożym jako aniołowie z Niebios inkarnowani na Ziemi. 

Ilość Członków na Świecie:

Ujmując to na rok 2007, Misja Boskiego Światła w linii Prem Rawat Maharaj działa w 88 krajach świata, nauki duchowe publikuje na większą skalę w ponad 70 językach. Mistrz Prem Rawat Mahaharaj zgromadził na całym świecie sporą owczarnię, liczącą na 2006 rok, czyli formalnie 35 lecie jego działalności na Zachodzie ponad 9 milionów czynnie praktykujących. Misja prowadzi trzy wielkie szpitale w Indiach. Jest poważnym sponsorem Światowego Programu Żywnościowego ONZ. Fundacja Prem Rawatkarmi ofiarując utrzymanie dla 9-ciu tysięcy osób w Indonezji, 6-ciu tysięcy w Pakistanie, 2 tysiące w Nigerii i 4,5 tysiąca dzieci szkolnych w Gwatemali. Prowadzi też pomoc dla dzieci szkolnych na Sri Lance oraz utrzymuje przy życiu 8,5 tysiąca ofiar Huraganu Katrina dając trzy posiłki dziennie.

Prowadzone są programy darmowych posiłków dla dzieci i dorosłych w północnych Indiach oraz programy pomocowe na Filipinach wspólnie z tamtejszym Czerwonym Krzyżem. Prezydentem Fundacji charytatywnej The Prem Rawat Foundation jest Linda H. Pascotto, v-ce prezydentem jest Stephen Sordoni, a skarbnikiem Scott Mazo. Fundacja jest zarejestrowana w Kalifornii w USA. I w odróżnieniu od np. kościelnego Caritasu jest to organizacja, która się uczciwie publicznie rozlicza z każdego centa i dolara dotacji. Indyjska Manav Utthan Sewa Samiti prowadzona przez Shri Satpal Ji Maharaj posiada ponad 3 tysiące aśramów i ośrodków, a główna sala zajęć i medytacji w aśramie Prem Nagar mieści bez problemów 50 tysięcy osób, będąc największą salą medytacyjną w tej części świata. 

Ilość Członków MBŚ w Polsce

W rozmaite formy działalności Misji Boskiego Światła, w tym liczne kluby jogi, zdrowego odżywiania, gry na gongach, uzdrawiania i medytacji światła, ruchów ekologicznych na rzecz zielonego rynku czy dla pomocy matce Ziemi występujących lokalnie pod różnymi nazwami jest zaangażowanych szacunkowo jakieś 15-20 tysięcy osób. Sporo biznesmenów hinduskiego pochodzenia w Polsce także związanych jest z praktyką i nauka duchową Prem Rawat Maharaji. Jednakże liczba ta jest płynna, gdyż jak wiadomo wiele osób przychodzi do grup medytacyjnych czy jogi tylko na jakiś czas gdyż z powodu rodzinno- towarzyskich represji i ostracyzmu ciemnogrodem skażonego otoczenia tak zwanego na Zachodzie "katollandu" dosyć często porzuca boską, duchową, wzniosłą i pobożną aktywność. 

Główne Zagrożenia Misji

  • Rodziny, w których ktoś jest członkiem Misji, czasem się rozpadają lub żyją skłócone z powodu agresywnych skłonności ciemnogrodzko- pijackiej części tej rodziny, która żyje urojoną nienawiścią bądź do medytacji i duchowej wiedzy bądź do religii wogóle.
  • Adepci ruchu bardzo dbają o swoje obowiązki nie wiążące się z grupą, ale też aktywnie misjonują na rzecz medytacji i wegetarianizmu przez co często tracą pracę, demonicznych znajomych, a nawet bankrutują oszukani przez lokalne mafie, itp.
  • Występuje w Polsce znaczne ograniczenie samodzielnego myślenia wyznawców nominalnej religii katolickiej przez co okresowo nasilają się represje, a to ze strony faszystowskiej Ligi Republikańskiej, a to ze strony jakiegoś pijanego winem maszalnym alkoholika uważającego się za księdza uprawnionego z ambony zabobonu piętnować misjonarzy hinduizmu w Polsce czy publikować oszczerstwa. 
  • Najbardziej aktywni misjonarze z uwagi na to, że na zaszczytną i awangardową pracę dobroczynną dla ludzkości poświęcają wolny od pracy i obowiązków rodzinnych czas nie mają zbyt wiele czasu na zajmowanie się sobą ani leniuchowanie. Należą do zapracowanej awangardy Narodu Polskiego. 
  • Lepiej znane są przypadki zbrodniczego wyrzucenia z pracy w szkole nauczycielki, która była związana z Misją Boskiego Światła i prowadziła dla dzieci kółko medytacyjne (za zgodą rodziców) czy represjonowania wegetariańskich rodzin i wegetariańskich dzieci przez sądowe mafie pełne ciemnoty w Polsce. Dopiero interwencja ONZ spowodowała zaprzestanie plugawych represji wobec rodzin wychowujących w Polsce dzieci w normalny, ludzki sposób w jarskim systemie żywienia, którego normy WHO wprowadziła oficjalnie już w 1984 roku. 
  • Z zagrożeń duchowych należy powiedzieć jasno i dobitnie, że porzucanie duchowej praktyki, medytacji to zagrożenie dla ludzkiej duszy, bo przez to człowiek traci możliwość duchowego wzrostu i zostaje skierowany w ciemność oraz chaos, tak że w następnym wcieleniu odrodzi się z powodu porzucenia duchowej praktyki w gorszym niż ta planeta świecie piekielnym, podludzkim, w Patali. Ofiar ośrodków antysektowych jest podobnoż już nawet kilka tysięcy, ale są to ofiary pochodzące z różnych grup medytacyjnych i duchowych, ofiary zmanipulowane podstępnie i cynicznie przez apologetów i paranoików antysektowych o złej psychice. 

Ciekawostki:

  • Misja Boskiego Światła w nurcie kierowanym przez Prem Rawat Maharaji posiada własne szkoły, fabryki, biura podróży, stacje benzynowe, restauracje, sklepy, studio filmowe i radiowe oraz wydawnictwo. Wszystko to pracuje na potrzeby Misji na Zachodzie. 
  • Misja Boskiego Światła Guru Maharaj Ji posiada w Stanach Zjednoczonych siedzibę wartą zaledwie pół miliona dolarów (przeciętny kościół z plebanią i zapleczem wart jest 2-5 milionów dolarów), oraz zwykle używane, tanie samochody, motocykle, a także basen, bo w Kalifornii jest gorąco. Wszystko to zostało zakupione za pieniądze ofiarowane przez wdzięcznych zwolenników duchowej mądrości i zaangażowanych w dobroczynną medytację adeptów, którzy często zostają Samnjasinami tymi, którzy dla dobra ludzkości wyrzekają się dóbr materialnych i dążą „skromnego życia”, co udaje się zrealizować nawet w warunkach USA. 
  • Coraz więcej osób z zachodnich uczniów Prem Rawat Maharaji pragnie głębszego postępu duchowego i zwraca się ku korzeniom całego zachodniego ruchu, czyli do mahatmów w Indii, którzy praktykowali bezpośrednio u Shree Hans Ji Guru Maharaj oraz u jego mistrza Sree Swami Swarupananda Ji, tworząc krąg osób niezadowolonych zbytnim upraszczaniem praktyki i prowadzonego na Zachodzie nauczania. Także w Polsce jest to silna grupa jogów Światła. Osoby te jeżdżą do Indii do odpowiednich aśramów, gdzie pobierają głębsze tradycyjne stopnie wtajemniczenia. 
  • W latach 1966-1991 osobą głównodowodzącą sieci aśramów i misji ustanowionych przez Sri Hans Ji Guru Maharaj była jego druga żona i matka synów, Śri Raj Rajeshwari Devi, lepiej znana na świecie jako Jagatjanani Shri Mata Ji ('Holy Mother'), urodzona w Melgaon, małej wiosce na świętej ziemi Uttarakhand 6-ego kwietnia 1930, w czasie święta Bhagawati czyli Bogini Matki. Sama ustanowiła ponad tysiąc aśramów w których Inicjowała w Świętą Wiedzę setki tysięcy osób dając tysiące inspirujących wykładów. Świadkowie pamiętają, że w czasie odejścia i pogrzebu mistrza przeszła duchową transformację, a w mowie pogrzebowej wygłosiła do licznych wielbicieli Guru Maharaj tak potężne orędzie, iż uznana została jako mistrzyni duchowa i główna, choć niepisana sukcesorka dzieł swojego męża. Śri Rajeshwari Devi odeszła 25-ego listopada 1991, a dzieła jakie pozostawiła kontynuują żony dwóch jej synów, Mata Amrita Ji (żona Shri Satpal Ji Maharaj) oraz Mata Mangla Ji (żona Shri Bhole Ji). 

Oszczerstwa Organizacji Antykultowych

Ateistyczne, komunistyczne, maoistowskie i faszystowskie organizacje antykultowe w Polsce tak jak i w paru innych ciemnogrodzkich krajach świata "szczekały" i jeszcze pokątnie szczekają na Misję Boskiego Światła przypisując jej swoje paranoidalne konfabulacje, urojenia i wymysły o plugawym charakterze. O kulturze i szacunku dla duchowej awangardy jaką mniejszości wyznaniowe stanowią też w Polsce jako sklerykalizowanym ciemnogrodziu nie ma jeszcze mowy, a szkoda.

Antykultowcy, zwykle kierowani przez swych liderów ciężko chorych paranoików antysektowych nie mogą pojąć tak prostych rzeczy jak powszechnie znany fakt, że dla rozwoju duchowego człowieka potrzebna jest medytacja, sensowna filozofia życia i duchowa nauka. I o tym, że nie mogą to być teologiczne brednie pochodzące z kościelnych wymysłów pozbawionych rzetelnej praktyki duchowej i tysiącleci mistycznej tradycji, nawet w warunkach zachodnich.

Rozmnożenie się akurat w Polsce organizacji apologetyczno- chrześcijańskich broniących ciemnogrodu i zacofania nawet w sferze kultury i duchowości nie dziwi, ale dziwiło w innych bardziej cywilizowanych krajach europejskich. Najgorsze jest jednak to, że idiotyzmy wypisywane przez faszystowskie ośrodki antysektowe są finansowane z dotacji państwowych dla tych przestępczych organizacji, czyli z podatków wszytskich obywateli, a ich działacze, antysektowi paranoicy mają pensje rzędu 5-8 tysięcy złotych. Taki obłęd możliwy jest chyba tylko w Polsce jeszcze, gdzie na zaścianku Europy sam diabeł w czerni mówi dobranoc. 

We Francji, po kilku latach beknięcia zacofaniem i ciemnotą klerykalną, ostatecznie w 2005 roku prawnie zabroniono mocą werdyktu sądowego szkalowania ruchów religijno- duchowych takich jak Elan Vital czyli dawna Misja Boskiego Światła. W wielu krajach Europy, w tym we Francji, w maju 2005 roku zakazano prawnie tworzenia list rzekomo niebezpiecznych sekt, paranoidalnego pomawiania o sekciarstwo i destrukcyjność, a Polska pedofilia ideologiczna (tu: zbrodnia na młodych wyznaniach i kultach) sięgająca nawet Wydziału Wyznań MSWiA jakoś nie może się jeszcze dostosować do obowiązku chronienia mniejszości wyznaniowych i światopoglądowych jako szczególnego dobra narodowego. W Polsce teoretycznie dobra mniejszości wyznaniowych są chronione, ale w praktyce trudno wyegzekwować aby jacyś tam faszyści, pedofile czy klerykalni paranoicy antysektowi zaprzestali uprawiania swej hitlerowskiej propagandy antykultowej w serwisach takich jak chociażby neo-nazistowskie i mafijne serwisy internetowe typu: bosko.pl,  wiara.pl  psychomanipulacja.pl, sekty.net i tym podobne.

Paranoi antysektowej i sektofobii jako poważnym zaburzeniom psychiki poświęcone są jednak osobne artykuły, jako że to choroby psychiczne jakie atakują teraz polskie społeczeństwo. 

LINIA PRZEKAZU i BHAKTI MANTRA

Nie jest prawdą jakoby Śri Hans Ji Guru Maharaj nagle stworzył Misję Boskiego Światła, gdyż jest to najzwyczajniej w świecie ruch duchowy mający za sobą długą tradycję w linii przekazu, a kilku paramguru (mistrzów mistrza) wymieniamy tu w kolejności sukcesji Dharmy. Imiona zapisane są w transliteracji z języka Hindi i czasem mogą mieć nieco inne brzmienie, gdy wspominane są w Sanskrycie (np. Anandpuri - AanandaPuri, etc). 

Sri Totapuri Ji Maharaj (1780-1866)

Sri Anandpuri Ji Maharaj (1782-1872)

Param Hans Dayal Sri Adwetanand Ji (1840-1919)    

Sri Swarupanand Ji Maharaj (1884-1936)    

HRH Yogiraj Param Hans Sadgurudev Sri Hans Ji Maharaj (1900-1966)    

 

Bhole Shri Satguru Dev/a Maharaj Ki Jai! 

Bhole Shri Satguru Dev/a Maharaj Ki Jai! 

Jai Dev/a, Jai Satgurudev/a!

ARTI - Piesń Wielbienia dla Maharadża

Guru Brahma, Guru Vishnu,

Guru Devo-Maheshwara;

Guru Sakshat, Param Brahma

Tasmai Shri Gurave Namah!.

 

Dhyana mulam guru murti,

Puja mulam guru paduka;

Mantra mulam guru vakyam,

Moksha mulam guru kripa!

 

Twameva Mata, chaa pita twameva

Twameva bhandu chaa sukha twameva

Twamev vidya dravinam twameva

Twamev sarvam muma deva deva

Twamev sarvam muma deva deva

Twamev sarvum muma deva deva!

Polecana Bibliografia:

W Polsce generalnie brak poważnych i rzetelnych opracowań na temat Misji Boskiego Światła, mało znane są nawet nazwy pod którymi obecnie występuje. Za to bardzo dobrze sprzedają się kasety z muzyką i wykładami duchowymi, płytki CD i DVD z technikami medytacji oraz istnieje wiele klubów, grup i organizacji, które swoją działalność medytacyjną, relaksacyjną i edukacyjną opierają na materiałach Elan Vital czyli Misji Boskiego Światła. Dlatego polecam jedynie anglojęzyczne i hinduskie serwisy przekazujące w miarę rzetelną wiedzę o tym ruchu duchowym, jego historii i działalności. 

Kwatera Główna Sri Hans Ji Maharaj w Indii

Shri Prem Nagar Ashram

Jwalapur Road,

Hardwar-249407 (Uttaranchal), INDIA

Opracowanie na podstawie indyjskich źródeł własnych. Praktyki przełożono z języka Hindi:

Ph.D. Prema Dharmin

Licznik odwiedzin: 6964488 Ostatnia aktualizacja strony: 2017-02-23 10:21:49